Sinful Heart Novels & Stories

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

My heart aches literally that I am clutching it. I gasped for air and tried my best to stop myself from being too emotional. It's a battle between my aching heart and determined mind.

Sino ba naman kasing lalaki ang habambuhay na aako sa responsibilidad ng isang ama sa batang ni hindi nga nito kilala? Maaaring gusto lang talagang matahimik ang loob ni Zian dahil sa nagi-guilty ito sa sinapit ng ina niya. Nagi-guilty ito na patuloy na nabubuhay at tinatamasa ang magandang buhay kapalit ng buhay ng ina niya. Alam niyang unconsciously ay hindi forever na maitatago nila kay Xavier ang katotohanan. At ngayon pa lang ay parang hindi na niya kakayanin ang magiging epekto ng kasinungalingan nila sa anak niya.

May bigat sa puso ko habang kinakanta ang unang bahagi na iyon, hindi ko alam kung saan galing yung bigat dahil never pa naman ako na-inlove, basta ang alam ko lang may something sa dib-dib ko na kailangang lunasan. "Underneath it all I'm held captive by the hole inside I've been holding back for the fear that you might change your mind I'm ready to forgive you, but forgettin' is a harder fight Little do you know I need a little more time." Tumingin ako sa kalangitan at pinag masdan ang mga bituin na malayang kumikinang, hindi ko alam kung bakit gusto ko nalang maging bituin kahit ang kapalit non ay sakit, ayokong maging isang bituin dahil ayokong maging option lang, ayokong ako naman ngayon

Ito ba ang dahilan kaya hindi inilayo ni Avery sa kaniya ang kaniyang apo? May kung anong bagay ang sumundot sa kaniyang puso. Tila nakaramdam siya ng guilt. Nagkamali nga ba siya ng pagtingin sa asawa ng kaniyang apo? gayon pa man ay binalewala niya ang kaniyang naramdaman. Hindi komo tinuruan nito ang anak na maging mapagmahal sa kapwa ay mabuti na itong ina. Pinagtaksilan pa rin nito ang kaniyang apo at naki-apid kay Simon.

Makalipas ang ilang sandali, nagsalita ang pari. "Anak, ang Diyos ay mapagpatawad. Ang tunay na pagsisisi ay ang unang hakbang sa pagbabago. Ang mahalaga ay ang iyong puso—kung ito'y tapat at bukas sa biyaya ng Diyos." Binigyan niya ako ng penance: magdasal ng tatlong Hail Mary at isang Our Father, at higit sa lahat, patawarin ang sarili ko.

lumalabas litid na sigaw nito sa'kin na ikina atras ko sa'king kinatatayuan. "If you are confident enough Mr.Montenegro that your father is an innocent man then cooperate with us!"buong tapang na hamon ko sa kanya habang linalabanan ng tingin ang mga mata niyang nag aapoy sa galit. "Shut up! just shut up! do you know what is the symbol of a black panther? it is a symbol of not wasting your time and energy on the pursuit of folly!" Tanging huling katagang saad nito bago niya ako lagpasan.

He loves me more and more. Lexus is like my heart, kapag inilayo sa akin, pakiramdam ko ay katapusan ko na. Iyong pakiramdam na pinipigilan kang huminga, unti-unti kang tinatapos at binabawian ng buhay. Hindi ko lubos na maintindihan ang sarili ko, lalo na ang puso ko kung bakit kailangan kong maramdaman ang bagay na iyon para sa kanya. Kahit anong pigil ng isip ko, ayaw pa ring magpatalo at magpadikta ng puso ko sa kung ano ang dapat na maramdaman. My mind always reminds me that this is absurd, a sin, a forbidden. This is all wrong. But my heart beats like it was telling me otherwise.

I became someone I no longer recognized, a man burdened with sins too heavy for anyone else to carry. In time, my life spiraled out of control. The betrayal of my own conscience led me down a path I hadn’t anticipated. I left the military, lost to my own demons, and found myself entangled in the very world I once fought against. The mafia became my refuge, a dark sanctuary where I tried to drown my guilt, my anger, and my sorrow. I became a sinner—willingly committing sins, crossing lines I never would have imagined as a soldier. I justified it then, telling myself it was all I deserved, that I was beyond redemption. But deep down, I was trapped in a web I couldn't escape.

Pero hindi din magpapadaig sa tikas ng katawan at moreno nitong kulay. "Hay! hirap spelingin ng puso kung sino pa nagmamahal sa 'kin hindi ko maibigan. Samantala 'yung lalaking galit sa mundo 'yon pa ang gusto ko. Ang hirap turuan ng puso." Naiiling na lang siya sa kanyang mga naiisip. Kinuha niya ulit ang picture sa loob ng envelope muling tinitigan ang dalawang litrato.