Androids Robots Novels & Stories

Habang papalapit kami kay Mateo, lumapit siya at pabulong na sinabi, “Sige, sige, titigilan ko na—sa ngayon. Pero Amalia, sasabihin ko sa’yo, maikli ang buhay para palampasin ang konting saya. Huwag mong hayaang dumaan lang.” Nararamdaman ko ang pamilyar na kabuntot ng pag-aalinlangan sa aking dibdib, pero hindi ko alam kung dahil ba ito sa sobrang focus ko kay Mateo—o dahil baka tama nga si Claire. Mateo held out his robot, his face bright with pride. “Tita Claire, look! It can move all by itself!” Claire bent down to his level, her eyes sparkling with enthusiasm. “Wow! That’s amazing, Mateo! I bet it’ll be the best robot in the world!”

Nagpagulong-gulong pa ito sa sahig ng ilang ulit bago tumigil. Napataas ng kilay si Zenie nang makita ang pulang robot na may suot na pulang sumbrero. Sa kanyang pagkakaalala iyon ang kauna-unahang ginawa ni Aice na robot na may AI chat program. Nakakapag-store rin ito ng mga message at pwedeng makapag-reply through voice mail. Binuksan niya ang app sa kanyang phone at ni-link iyon sa sa robot at sinubukang kalikutin. Makalipas ang ilang saglit ay tumunog ito. “Do you love me?”

Mukhang walang paki siya at tumakbo pabalik sa tabi ng robot na suot ang kanyang onesie. Ang robot na binili ni Holden para sa kanya ay malaki talaga. Dalawang metro ang taas at talagang kahanga-hanga. Gustong-gusto ito ni Aino. Umiupo siya sa harap ng robot, itinaas ang kanyang ulo at tiningnan si Holden. "Tito Holden, pwede bang huwag mo na tawagan si Mommy sa susunod? Nagiging makulit na si Mommy ngayon. Gusto kong maglaro dito kasama mo nang matagal, at ayaw kong abalahin ako ni Mommy. Okay lang ba, Tito Holden?"

Dahil nakaharang ito sa kanyang daraanan, itinaas ng robot ang maliit nitong ulo at nagsalita sa mekanikal na boses, “Daan po, daan po.” Ito ay isang maliit na robot na ginawa ni Miko. Hindi mahilig magbasa o mag-aral si Miko; hindi niya kayang umupo nang mahigit ilang minuto dahil nangangati ang kanyang puwitan. Pero sa mga ganitong bagay, talagang maalam siya. Nang makita ang maliliit na robot na nakakalat sa buong bahay, unang naisip ni Amara na ang bahay ay naagaw na ng mga robot.

Hinila nito si Rafael papunta sa maliit na table kung saan may nakalatag na toy robots at building blocks. “O ito po,” sabi ni Riley, inabot ang isang robot na kulay pilak. “Ikaw po ‘yan, Kuya. Malakas. Tapos ito po si Mama,” kinuha nito ang isang maliit na robot na mas slim, “magaling din. Tapos ito po ako!” kinuha nito ang pinakamaliit na robot, tumalon-talon. Napangiti si Rafael nang hindi niya namamalayan. “So, ano role ko?”

Ang lobby ay futuristic, halos parang kabahayan ng isang spaceship, bawat sulok ay naglalarawan ng kapangyarihan at karangyaan. Habang bumababa siya mula sa elevator, isang robot ang lumapit. Hindi tulad ng mga maliliit at clumsy na robot na nakita niya noon, ang robot na ito ay maliksi, may mga ekspresyon sa mukha, at tila may sariling personalidad. "Iginagalang na panauhin, maligayang pagdating sa Galvez," boses ng robot, malinaw at mekanikal, na nagparamdam ng kakaibang kilabot sa gulugod ni Adelaide.

Nakita ko ang itsura niyang tila'y may kakaibang tinitingnan sa mga robots. "Anak bakit?" pagtataka ko. "Wala naman po mommy. Ang ganda lang po. Pwede ko po ba itong bilhin?" pag-aalala ng anak ko. "Oo naman, 'yan lang ba ang gusto mo?" Tumango ang anak ko. Hinayaan ko siyang kunin ang gusto niyang robot. Masaya ako dahil masaya ang anak ko. Grabe din mahal din ang laruan na ito. Kung sa bagay, mukhang high-tech na rin ang maliit na robot na 'to. Kaya normal lang na mahal ang presyo.

Walang imik na umalis si Xander nang gabing iyon. Kalagitnaan ng gabi, inusisa niya ang robot at nadiskubreng may built-in na AI chat assistant ito. Kapag naka-link sa app, pwede kang magpadala ng mensahe at sasagot ang robot gamit ang boses na parang tao. Tuwang tuwa pa siya noon, dahil alam niyang mahilig si Xander sa AI at computer, akala niya ay ginawa ito ng lalaki para sa kanya.

Nagmamadaling tumakbo ang bata at kinuha ang robot na sinasabi ni Ryder na kahawig nga ng bigay niya. “Uncle Ryder, heto nga po ang robot,” ani Nathaniel. “Mas modern ‘yang bigay ko. Tignan mo at gumagalaw ‘yan at nagsasalita. Pindutin mo sa likod.” “Bakit ba may mga taong akala mo ay handang maging ama pero kailan lang biglang sumulpot, parang superhero na ngayon at gustong bumalik na para bang walang nangyari,” patutsada ni Ryder na bulong lang.