Androids Robots Novels & Stories

sabi ni Lucas, pero mahina lang. "Do you like it?" tanong ni Gabby, umaasa ng yakap o ngiti. "It talks. It walks. Pwede mong i-program gamit ang iPad." Inilapag ni Gabby ang robot. BARK! BARK! MECHANICAL WHIRRR. Nagulat si Lucas sa ingay ng robot. Umatras siya at nagtago sa likod ni Cassie. "Takot ka?" tanong ni Gabby, nadismaya.

’ Ngunit hindi nagtagal ang ilusyon na iyon. Pagdating nila sa itaas at halos bubuksan na ang kulay pilak na pinto, biglang nag-iba ang galaw ng mga robot sa likod nila. Nagsimulang maglabas ng tunog ang kanilang mga joints, at kasabay nito, umusli ang mga metal na braso. Mula roon, lumitaw ang tila mga baril, mga launchers na nakatutok sa kanila.

“…This is inefficient.” Mabilis siyang nag-scroll. “Why would they use this framework?” Napailing siya. “No wonder it’s unstable.” Sa kabilang screen… Lumabas ang blueprint ng robot. Advanced humanoid support AI. Designed para sa customer service, business assistance, at high-level interactive communication. Pero marami pang kulang. “Security layer is weak…” Type. “Movement synchronization delay…” Type. “Response engine…” Tumigil siya sandali.

Ang proyekto ay tinawag na Smart Home Companion — isang uri ng AI-powered robot assistant na konektado sa lahat ng appliances, electronic devices, maging sa kotse at mga CCTV camera sa loob ng bahay. Ang pinaka-kahanga-hanga rito ay ang kakayahan nitong makipag-usap sa may-ari na parang totoong tao. Kayang makaramdam, magbasa ng emosyon batay sa tono ng boses, at umangkop sa pang-araw-araw na pangangailangan ng gumagamit.

Ramdam iyon sa buong auditorium at kahit sa mga nanonood lang sa screen. Agad siyang kumaway pababa sa gilid ng stage bilang senyas sa staff. At mula sa side ramp, isang compact medical robot ang mabilis na dumausdos papunta sa paanan niya. Bilog ang katawan, makinis ang white casing, at may umiilaw na teal ring sa gitna. Sa harap nito ay naka-print ang label— LM-01. Sa cute at electronic voice, nagsalita ito. “Wow! Miss Talia looks extra pretty today!” sabi ng robot sa masiglang tono. “Pwede hug? Gusto ko ng hug!”

Biglang, ang mga Eternal Energy Cells sa paligid nila ay naging mga maliliit na robots na mukhang mga aso—pero may mga kanyon sa likod. ​Nagsimula ang isang labanang puno ng aksyon at "comedy." Dahil ang mga asong robot ay sumasayaw habang nagpapaputok, kailangang sumabay nina Cyrus sa kakaibang ritmo. ​"Anong klaseng robots ito?!" sigaw ni Lyra habang umiilag sa isang laser beam na kulay rainbow. "Bakit tumutugtog sila ng K-pop habang inaatake tayo?!"

H na agad na gumawa ng irapan at ngiwian sa kanila. Bigla na lamang gumalaw ang mga robots kasabay ang mabilisang paghakbang nila palapit sa kanila dahilan upang maalarama sila. Awtomatikong nagsalita si Shan bago isa-isa nilang ipinalinalibot ang mga sarili pabilog habang isa-isang naka-posisyon ang katawan, halatang handa ng tanggapin ang hamong laban.

“Actually, sobrang impress ako. Gumawa sila ng tatay niya ng mga robots at pinadala sa Mars. Tinetesting nila ang viability ng humans na mamuhay sa ibang planeta.” “Yeah. Tatay niya ang nag-start nito, at ngayon talaga silang nagtatrabaho para dito.” “Nasa news sila ngayon. Implemented na ang research nila sa robots, at nakikipagtulungan sila sa gobyerno.” Later that evening, naging curious ako sa sinabi ni Camella. Pinanood ko ang recorded video ng interview ni Adon sa Good Morning America sa YouTube. Tumibok ng mabilis ang puso ko nang makita ko si Adon. Ang gwapo niya sa puting shirt, na naka-roll up ang sleeves sa braso niya.

Utos nito. Robot iyon na ginawa ni Gunther. Tamad kasi itong mag-aral at magbasa, nangangati kaagad ang pwet nito kapag iyon ang kanyang ginagawa. Ngunit may talento siya sa larangan ng technology. Nang inilibot ni Mara ang kanyang mga mata ay puro robot na maliliit ang nakita niya at inakalang sinakop na ng mga robot ang kanilang pamamahay.