Ang Aking Idolo Essay

La vie d'Ava LOPEZ était une toile de couleurs vibrantes, remplie de rires et de promesses, elle était une douce jeune âme insouciante avec des objectifs jusqu'à une nuit fatidique. L'obscurité qui s'est abattu sur elle était impitoyable, laissant des cicatrices qui refusaient de guérir. À 23 ans, son monde et ses objectifs ont été brisés par un acte de violence dégoûtant, une agression sexuelle brutale sur son lieu de travail. Les souvenirs de cette nuit-là hante, un rappel constant de la terreur qu'elle a enduré. L'Ava jadis insouciante et joviale était maintenant l'ombre de son ancien elle, son esprit consumé par le traumatisme. Les cauchemars l'ont tourmentée, et la peur d'être seule l'a étouffée, au point où elle est a développé l'androphobie. Sa famille, autrefois source de réconfort, l'a rejetée, incapable d'accepter la vérité de son calvaire. N'ayant nulle part où se tourner, Ava sentait son espoir s'échapper. Juste au moment où elle était sur le point d'abandonner sa vie, un test de grossesse a confirmé l'impensable, une nouvelle vie grandie en elle. Non pas une mais deux. ***** EXTRAIT : " Tu paieras pour avoir joué avec mes sentiments Stella " Une voix rauque a surgit derrière les épaules d'Ava la faisant frissonner. La pièce était vraiment sombre au point où elle ne pouvait rien voir même pas son visage. ___" Mais monsieur, je ne suis pas Stella... S'il vous plaît, laissez-moi partir " Elle a essayé de se libérer de son emprise mais il l'a serrée plus fort.... À cause de cet événement, elle a développé l'androphobie (Elle déteste être touchée par les hommes). Des années plus tard, Ava est devenue une femme indépendante. Elle a juré de ne jamais laisser personne entrer dans sa vie et celle de ses enfants. Jusqu'à ce qu'il arrive…

Je n'avais pas vu mon mari mafieux, Lucien Moreau, ni notre fille Théa depuis trois longs mois. Pourquoi ? Parce que sa mère, Fiona, avait décrété que Théa devait rester « un petit moment » chez elle. Et Lucien ? Comme toujours, il est « trop occupé par les affaires ». Alors quand Lucien a enfin appelé pour me dire qu'il venait me chercher pour une réunion de famille à la villa, j'étais folle de joie. J'ai cru que, peut-être, juste peut-être, j'allais enfin pouvoir serrer ma petite fille dans mes bras. J'ai passé la foutue journée à courir dans la ville, achetant ses poupées préférées, des friandises, une nouvelle robe rose, tout ce qui, selon moi, pourrait lui redonner le sourire quand elle me verrait. Mais quand la voiture est arrivée, rien ne s'est passé comme je l'avais imaginé. Avant même que je puisse dire bonjour, Théa a détourné la tête, m'a jeté un simple regard… et a resserré encore plus fort ses bras autour de Maria, la domestique. Elle a enfoui son visage dans son cou comme si je n'existais pas là. Comme si Maria était sa mère. J'ai essayé de m'approcher d'elle, mais Théa m'a carrément dit qu'elle ne voulait pas monter dans la même voiture que moi. Et Maria, avec son sourire poli mais faux, n'arrêtait pas de me répéter doucement qu'il fallait laisser un peu plus de temps à Théa. J'ai levé les yeux vers Lucien, espérant qu'il dise quelque chose. Au lieu de ça, il avait l'air agacé, comme si tout ça l'ennuyait trop pour lever le petit doigt et arranger les choses entre sa fille et moi. Clairement, ils ne voulaient pas de moi. Alors, à quoi bon insister pour monter ? Je me suis reculée de la voiture. Et Lucien s'est contenté de se tourner vers moi pour dire : « Attends ici. J'en ai pas pour longtemps. » Ce qu'il ne comprendra jamais, c'est que… moi, j'en ai fini d'attendre après lui.

"Chloe Hades Mondragon, do you take Mr. Hanz Levi as your beloved husband for the rest of your life till death do you part?" Halos mahilo ako sa sobrang kaba ng sandaling sambitin ng pari ang mga katagang Yun, hindi ako makasagot na Tila ba nalunok ko na ang aking dila. "Ms. CHLOE I will repeat... Do you take Mr. Hanz Le-" Para akong nagising sa isang panaginip ng biglang may pwersang humapit sa bewang ko, at bumulong sa tenga ko. " What are you doing! Do you want to D*e!!" He whisper cold in my ears making me feel the shivers all over my body, my hands which is holding the ring shakes as i look at the man's dark eyes, glaring at me.. Because of fear I was force to marry him.. "I--I do" I lost, I can't run away from him now..if I know his real identity before then I shouldn't agree with this Arrange marriage... Now I'm OFFICIALLY married to him, I'm afraid that I can't live my life like I used to.. My family are in danger, my life is not the same.. Why did all of this happen to me? What did I do wrong to deserve all of this.. I'm a good person, I didn't hurt anybody.. Why me? I want to live a normal life, I want to study and travel all around the world, I want to have a job, I have a lot of dreams for me and my family.. But why all of that change? All my dreams crumbled that easy.... I guess I need to deal with this, I need to be strong.. Please hold on Chloe.. You can survive with this.

Kylee Nicole Montenegro, ako 'yun. Labing-walong taong gulang na at malapit ng mag-kolehiyo. Hindi na ako nagho-homeschool; malapit na akong maging normal na estudyante, tulad ng pangako ni Dad. Homeschooled ako mula nung ako'y limang taon dahil sa isang aksidente. Madalas sabihin ng mga tao na marami daw nangyari sa buhay ko noong bata ako, pero isang bagay lang ang matandaan ko — isang panyo. Isang hindi kakilalang bata ang nagbigay sa akin nito, at hindi ko alam ang pangalan niya. Malamang, hindi ko na siya makikilala matapos ang maraming taon, pero umaasa ako na isang araw ay makakita ako sa kanya para magpasalamat. Ang hindi kakilalang ito ang tumulong sa akin nang mawala ako sa mall. Naalala ko ang bahagi ng pangyayari, pero hindi lahat. Napapangiti ako nang hindi ko namamalay. Pagkatapos kong lumabas ng banyo, napansin ko ulit ang panyo at ngumiti. Mukhang may kaunting paghanga ako sa taong nagbigay nito sa akin. Ilang taon na itong nasa akin at hindi ko pa ito nalalabhan. May nakasulat ding salitang "TRIST" dito. Iniisip ko kung pangalan ba ito. Nagtango na lang ako dahil wala akong alam. Nahulog sa malalim na iniisip, isang katok sa pinto ang bumalik sa akin sa realidad. "PUPUNTA NA!" sigaw ko nang marinig ko si Ate Lena na nagpapaalam na ang almusal ay handa na. Isinilid ko ulit ang panyo sa aparador, may kakaibang tanong pa rin sa aking isipan. SINO KA?

Catchline: "Maid niya lang ako! Ina lang ng magiging anak niya! Wala akong karapatang mag-inarte dahil kasalanan ko kung bakit ako nasa ganitong kalagayan. Kailangan kong itatak sa aking isipan na ang nasa sinapupunan ko ay kahalili ng anak niyang namatay— namatay nang dahil sa akin. Oo nga at masakit, pero wala pa ito sa kalingkingan ng nararamdaman niyang sakit no'ng pinatay ko ang anak niya." SYNOPSIS Dahil sa kahirapan napilitang pumunta ng Maynila si Olivia upang mamasukang katulong. Sa edad na beinte-sinco, second year college lamang ang kaniyang natapos sa kadahilanang hindi na kaya ng kaniyang mga magulang na sabay silang pag-aralin ng kaniyang kapatid. Nang tumuntong siya ng Maynila, akala niya doon na niya matatagpuan ang kaniyang pinapangarap na Prince Charming— sa katauhan ng kanyang gwapo ngunit masungit na among si Vanadium Abejero, na pangalan pa lamang ay malalaman mo na kaagad na galing ito sa mayamang pamilya. Ngunit nasira ito nang malaman niyang may asawa na ito't anak. Napakabuti ng kaniyang Senyora Isabel kaya hininto niya na ang anumang nararamdaman para sa kaniyang napakasungit na amo. Pero makalipas lamang ang ilang buwang panganganak nito sa kanilang anghel, namatay sa isang car accident si Isabel Abejero. Kaya muling nabuhay ang kaniyang pilit na tinatagong nararamdaman para kay Vanadium. At makalipas lamang din ng tatlong taon matapos mamatay ang kaniyang Senyora Isabel ay naganap ang isang aksidenting siya ang may kasalanan, na naging dahilan upang mabuo ang isang kasunduan sa pagitan nila ni Vanadium. Kasunduang maghahatid sa kaniya ng isang mapait ngunit masayang karanasan.

Akala ko mababaon ko na sa limot ang nakaraan. Eighteen years ago, I walked away from the man I loved, clutching the tiny life growing inside me, shattering my own heart to protect my child. Binuo ko ang mundo ko mula sa simula, pinalaki si Gian nang may lakas at pagmamahal, at hinubog ang reputasyon ko bilang Queen Verdict, hindi matatalo at matatag sa korte. Para sa akin, ang Maynila, ang lungsod ng pagkakanulo, ay mundo na isinara ko na magpakailanman. But life has a way of dragging you back into the fire. Nang mapilitan akong humarap sa imperyo ng Aragon sa korte, I’m not prepared for the ghosts of my past especially Nathan, now standing across the courtroom from me, representing the family that once tore us apart. Ang tensyon ay matindi, personal, at imposibleng balewalain. At si Laura, na parang anino ng dilim, na may bulong ng tukso at kaguluhan, nagpapakita kay Nathan ng dahilan para makalimot sa akin. I thought I could protect Gian from Nathan’s world, from their tangled history, but fate has other plans. Nang dumating ang panganib, napagtanto kong ang pag-ibig, katapatan, at tiwala ay laban sa sarili rin. Ang obsesyon ni Nathan, ang walang tigil niyang pagsunod, ang matinding proteksyon niya ay nakakaakit, nakakatakot, at nakalilito lahat ng sabay. I have a choice: let him back into our lives or keep the walls I’ve built, shielding my son from heartbreak again. Ngunit sa larong ito ng kapangyarihan, paghihiganti, at pagnanasa, natutunan ko ang isang bagay: a Queen rises, scars and all, to claim her throne. At gagawin ko ang lahat para protektahan ang pamilya ko, kahit harapin ang lalaking minahal ko noon ,kahit pa harapin ang aking mga kahihinatnan and the consequences I never imagined.

Matteo Montenegro is a 32 year old businessman. Isa siya sa pinaka kilala at maimpluwensyang tao pagdating sa larangan ng negosyo. At his age ay hindi na halos mabilang lahat ng mga negosyong naipatayo nito mapa loob o labas man ng bansa. "What?! Siya si Matteo Montenegro?" Agad naagaw ang aking atensyon sa kadarating lang na lalaki at saktong huminto ito sa aming harapan. Freya, my twin sister looked at the man with disgusts. "You've got to be kidding me, Mum! Ipapakasal nyo 'ko sa isang lumpo?!" Mabilis na tinakpan ni Mama ang bibig ng kambal ko sabay pinanlakihan niya ito ng mata. "Watch your mouth, Freya. Hindi kung sino-sinong lalaki lang 'yang kaharap mo." May halong diing saad ng aming ina tsaka ito muling humarap dun sa lalaki. "Pasensya na po kayo sa inasal ng anak ko, Mr. Montenegro, nagulat lamang po siya." Hindi umimik iyung lalaki at diretso lang ang tingin nito sa kawalan. Palihim ko naman itong pinasadahan ng tingin. He's dashingly handsome. From his deep, blue eyes, thick brows, pointed nose down to his firm jawline. Walang tapon. He's currently sitting on a wheelchair habang nasa likod naman niya ang isang matangkad na lalaki na naka all black attire, must be his bodyguard. It's obvious that he can't walk. "Wait, are you blind?" Ang diretsong tanong ng kambal ko habang naka kunot ang noo. Muli ay hindi naman umimik iyung lalaki kaya ang bodyguard na niya ang sumagot. "Yes, my boss is blind but-" "Oh, come on! Lumpo na ta's bulag pa? Ganyang klasi ng lalaki ang nais mong ipakasal sa'kin? What kind of a mother are-" "Enough, Freya!"

Isang mainit na gabi, ang unang pagkakamali ko. But the hell I care? Dinala ako sa langit ng lalaking iyun, magpabebe pa ba ako? sh*t gabi gabi kong hinahanap ang katawan ng lalaking iyun kaya gabi gabi akong bumalik sa bar para sa kanya. Doon ko lang rin siya makita sa bar sa gabi. Nanlaki ang mata ko ng makita ang news at nakita ko ang mukha ng ng lalaki, he's a billionaire!? the hell! may asawa ba yan!? Mabilis kong sinearch ang pangalan sa internet. Oh, single but delikado parin ang buhay natin sa lalaking iyan. Iiwasan ko na yan, hindi na ako babalik sa bar. Every night hinanap siya ng aking katawan pero tiniis ko lahat at ako nalang ang nagpapaligaya sa sarili ko. Hanggang sa nahanap ng lalaki ang condo ko. Umaga, tanghali, gabi man ginawa namin iyun pero syempre nagiingat kami lalo na ako! lugi ako pag may makatakas na sperm. Pag bumisita iyun wala kaming ginawa kung ang painitin ang isa't isa. Sa kusina, kwarto, sa hagdanan, sa sofa.. kahit saang sulok sa condo ko. Ngayon naiisipan niyang gawin namin iyun sa iba't ibang lugar, like beach, hotel at marami pa. Sino naman ako para tumanggi diba? argh! Pero hindi ko inakalang tumibok na ang puso ko para sa kanya. Hindi na ang katawan ko ang naghahanap sa kanya, ang buong pagkatao ko na. Delikado ako pero anong magagawa ako? napapasaya niya ako, hindi naman ako. Napapasaya ko rin siya. Fubu lang ang relasyon pero ginusto ko to, panindigan ko.

 Mataman ko lamang siyang pinagmamasdan mula rito, sa may ‘di kalayuan. Batid ko na kanina pa siya sa akin naghihintay.  Halata ang labis na pagkainip na mababanaag sa kaniyang hapong mukha, ngunit sadyang hindi ko magawang maihakbang ang aking mga paa palapit sa kaniya… hindi ko pa kaya.  Alam ko, na sa sandaling gawin ko ang bagay na iyon ay ito na rin ang magiging simula nang tuluyan kong paglimot sa kaniya— na matagal ko na sanang ginawa.      ●  SA edad labing-anim, labis na nasaktan ang murang puso ni Cinderella, nang malaman nito na ang lalaking lubos n’yang hinahangaan ay may napupusuan na palang iba.  Dahil sa nangyari, isinumpa niya sa sarili na hinding-hindi na siya muling iibig pa. Na si Miguel Balbuena lamang ang nag-iisa at natatanging lalaki na kakikiligan niya –wala ng iba.  At para maisakatuparan ng dalagita ang bagay na iyon, napagpasyahan nito na baguhin ang sarili niyang katauhan– ang maging isang tomboy.   Hanggang kailan mapaninindigan ni Syd ang pagtotomboy-tomboyan, kung makasalamuha niya na ang lalaking katulad ng isang Juan Benedicto Antonio III?   Juan Benedicto Antonio III, a 25-year-old future CEO of Antonio-Go Corporation, one of the largest distributor of Agro-Chemicals, fertilizers and seeds in the Philippines. A certified womanizer at never pang nagseryoso sa isang babae. Ayaw nitong pinagsasabay ang business and pleasure,kaya naman agad nitong sinisibak sa trabaho ang sinuman sa mga nagiging sekretarya, na nagpapakita ng mga kakaibang motibo sa kaniya.  Paano kung makasalamuha na ng binata ang kakaibang sekretarya sa katauhan ni Syd Santos, isang lesbiyana at nang nagsabog ang Diyos ng lakas ng sex appeal sa mundo ay sinalo na nito lahat.  May mamuo kayang love story sa pagitan ng dalawang nilalang na ito, na parehong nakararanas ng Pogi Problem Syndrome?

"No! H'wag Alex! Parang-awa mo na! Nakikiusap ako! Pakawalan mo na 'ko! Palayain mo na ako! Hayaan no na akong makahinga!" "Ahhh! Fuck!" Tumilapon na lamang ako sa kama habang hawak ko ang mukha ko. Isang malakas na sampal ang natanggap ko mula sa asawa ko. Halos dumilim ang paningin ko. Para akong madismaya. My heart thuds painfully in my chest as my tears fall endlessly. Humahagulhol lamang ako sa pag-iyak. Bumubuhos ang mga luha ko. I shook my head terribly. Suddenly my eyes widened. My fears crawled on my throat. "H-Huwag Alex!" As I glowled in fear. As Alex ever did. He's a ruthless husband, a devil husband. Lagi niya akong pinapahirapan at sinasakal. I know he wants to suffer me after all. "No!" It will be worsen. It's fucking hell. Napagapang ako sa kama paatras. Nangangatog ang mga tuhod ko sa takot. I bite my nails. I'm screaming in pain. I shook my head. Everything went dark when Alex closed the door. Gusto kong sumigaw. Gusto kong humingi ng saklolo. Gusto kong tumakbo but I have nothing. Papatayin ako ni Alex kapag ginawa ko 'yon. Paparusahan niya ako. Agad akong naalarma nang makita kong papalapit sa akin si Alex. Nakahawak ito sa kaniyang sinturon. Hinuhubad niya ito mula sa kaniyang pantalon. Nanlilisik ang bawat titig niya sa akin. Kita ko ang paglagok niya. Niyakap ko na lamang ang mga tuhod ko habang nanginginig ang mga ito. Napahikbi ako sa pag-iyak. Walang boses ang lumabas sa aking bibig dahil sa sobrang takot. My lips trembled down. "You will never escaped with me Juliana. If you tried to escape with me? You will die! Hindi ka makakalabas ng buhay sa mansyong ito kapag tinangka mo 'yon! You will only serve your beauty with your master."