SCALPEL'S KISS
Sa kanyang isipan, isa lamang ang malinaw: hindi siya pwedeng sumuko.
Sa kabila ng matinding sakit na bumabalot sa kanyang katawan, pinilit ni Champagne na gumapang patungo sa kalsada. Ang kanyang mga kamay ay basang-basa sa pawis at luha, na tila nagiging simbolo ng kanyang pakikibaka. Sa bawat patak ng luha, ang pag-asa ay patuloy na nagliliyab sa kanyang puso, kahit na siya’y mahina na. “Tulong... tulungan niyo ako!” mahinang sigaw niya, ang boses niya ay puno ng takot at pangungulila. Sinasalubong ng hangin ang kanyang mga salita, ngunit tahimik ang paligid, tila walang sinuman ang nakakarinig sa kanyang pagdaramdam.
Hot Chapters