Novel & Cerita Ano Ang Poked You Sa Tagalog

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

“Kanina pang tanghali ‘yan sa bag ko, tingnan mo muna kung panis na bago mo kainin.” “Sabi ko nang ‘rice cakes’ na lang eh, hindi ‘puto’, kasi mura ‘yon sa Español.” “Eh puto ito sa Tagalog eh, ano ba? Para kang ano d’yan. Puto ‘yan! Pu-to. Ikaw lang naman ang Español dito. ‘My dashing Español boss’, kinikilig pa kanina si Miss Nicole sa powder room,” Abby made a face as she quoted the school registrar.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

nakita ko rin na parang may malaking kung ano'ng sa ilalim ng tiyan ng kabayo at ikinagulat ko rin nong inaamoy amoy ng kabayo ang pwet ng isa kabayo. *Poke Poke* "Tuti?" tawag ko kay Zik habang nakapako pa rin ang mga mata ko doon sa dalawang kabayo. "Hmm?" sagot niya habang nakatingin sa ibang direksyon. "Tanong ko lang, bakit inaamoy-amoy ng isang kabayo ang pwet ng isa?" "Huh?" "Ayon oh, tingnan mo." "Tss."

Nandito kami sa park" [San— *toot* *** "Yana! Okay ka na ba? Masakit pa ba?" " Yana! Ano... ma-masakit ba? Mahapdi? " Aly... Sa una lang 'yan masakit. Huwag ka mag-alala lilipas din 'yan" "Ahh... A-aray huhuhu, ta-tama na..." "Shooo... konti pa Yana. Ka-kailangang bilisan para mapuwersa at 'di ka na masaktan"

"Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?" “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Ano raw? Napatigil ako. Did she just—was that even Tagalog? "Miss Santos, Tagalog. Please." Pilit kong pinakalma ang sarili ko, but at this point, I was already regretting taking this case. “Ah, eh, ano po, ang sakit talaga kasi! Yung parang tinusok ang heart ko, pero sa ulo po pala natamaan.”

tanong ng lalaki sa babae. Nagulat ako dahil katulad ko din sila. Napangiti ako at nabunutan ng malaking tinik sa dibdib. Salamat at Tagalog itong dalawa. Hindi yata nila napansin na pareho kaming Pinoy. “Opo, may hinahanap po ako.” sagot ko na ikinagulat ng dalawa. “Pinoy ka rin?” magkasabay na tanong nila sa akin.

“What are you doing?” “Na-lockan po tayo.”

Mukhang hindi niya inasahang sasagot ako. "Hoy." itinuro niya ako. "Muchacha ka lang dito." Napataas agad ang kilay ko. "Muchacha?" "Oo." "Ay wow." "Anong wow?" "May pa-Spanish." "Anong karapatan mong sagut-sagutin ako?" Napairap ako. "Excuse me. Dadaan ako." "Eh di dumaan ka." Napailing ako. "Ay nako."