How'd You Know In Tagalog Novels & Stories

Bakit napatawag 'to? "Ano kailangan mo?" inis kong tanong. "Hindi kaba talaga tinuruan ng mga magulang mo ng tamang asal?" Straight na tagalog nito. Napaikot naman ang mata ko. "For more information sabado at hindi kita boss ngayon. So, basically hindi kita kailangan galangin...so ano nga kailangan mo? Paki bilisan inaantok na ako," bagot kong sabi.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

He, then, smiled na napakagwapo naman talaga. "How do you say beautiful in tagalog?" tanong niya bigla. Napatingin ako ulit sa kaniya, at nagkasalubong ang mga mata namin. "Beautiful in tagalog is 'maganda'," I answered with a smile, at tumingala ako ulit. "I see. Ma-gan-da," bigkas niya. Natawa naman ako sa kaniya after niya bigkasin ang tinuro kong word.

“Good morning!” Kumunot ang noo niya. Parang hindi naintindihan ang sinabi ko. Kuu! Kay aga-aga, problemado kaagad. “Ano ang iyong sinabi?” “Ang sabi ko good morning.” “Sabihin mo nga iyan sa wikang Tagalog. Hindi kita maintindihan.”

"Sino bang tanga ang sisigaw na lang diyan at magpepreno sa gitna ng kalsada? Huh! Sabihin mo? Sabihin mo!" "Oo na sasabihin ko na! Nakiki' Vinxitument lang?" Napataas naman ang kilay ko sa sinabi niya. 'Vinxitument? Ano naman iyon? Kilala ko ba iyon?' "Pinagsasabi mo diyan?" May halong taka sa aking pagmumukha nang hindi malaman ang tinutukoy niya. Naramdaman ko naman ang kamay ni Laishia na humaplos sa aking balikat. Napahawak tuloy ako roon ng wala sa oras.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

I want to leave right now! Gusto kong itanong sa kanya kung anu ba ako sa kanya? What am I to him? Pero parang alam ko narin naman ang sagot diyan sa tanung nayan. Heto nanaman ang luha ko hindi matigil-tigil. Hanggang sa humagulgol ako ng iyak at dahil gusto kong ibuhos lahat ay kinagat ko ang kamay ko habang pilit kong pinipigilan ang sarili kong umiyak ng umiyak.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Alam ko lang talaga" "As if I know, siguro nagkasyota na yan si Kenji" kumento ni Megumi na nakapangalumbaba. "As if I know, your face. Ni ayoko nga sa babae. Kayo lang tyinaga ko" tugon niya ng nakatingin kay Megumi. "Pero it doesn't mean hindi ko nakikita yung actions nyo. Ilang taon na akong nag-aaral, ang dami ko ng nakitang drama ng mga babae"

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"