Novel & Cerita Another Word For Missing You

I will eat there alone, nagawa ko naman yun nung walang gustong sumama sa akin. Narinig ko ang malakas niyang buntong hininga pero hindi ko ito pinansin. Ayoko siyang pansinin. Ayoko ng magtiwala ulit kahit kanino. Dahil alam ko namang darating talaga ang araw na walang akong aasahan kundi ang sarili ko. "I miss you, Addy."

bulong nito sa pagitan ng leeg ko. Napapikit ako para kahit papaano ay makakalma man lang ako. Pero walang epekto dahil sobrang lapit nito sa akin. “I missed your voice.” dagdag nito. Lalong bumilis ang tibok ng puso ko. “I missed your smile.” Mahigpit akong napakapit sa balikat niya na para bang doon ako kumukuha ng lakas. “And I missed everything about you,” malambing na saad niya. “Don’t you miss me?"

Ilang gabi na rin silang hindi nagtatabi at masasabi niyang namimiss na niya ito. Ang kamay nito ay biglang humawak sa kanyang dibdib at bigla na lang itong napaung0l nang bumaba na ang kaniyang mukha sa leeg nito. Naging marahas din ang paghinga nito ng wala sa oras. “Oh Justin… I miss you…” malanding bulong nito dahilan para mas mag-alab pa ang pakiramdam ni Justin noong mga oras na iyon.

Para kasing may kulang. Napailing na lang ako sa tinatakbo ng isip. I could be slow at times. It only means one thing. I missed Fem.

malamig ko namang wika Dito. Ganito ako sa mga magulang ko at Minsan din pag Wala ako sa mood ay ganito din ako sa mga Kapatid ko. Hindi ko alam kung paano ilabas Ang emosyon ko sakanila. Tanging Kay ate Levana lang ako minsan nag papakita ng clingy side. “I miss you, bakit Hindi ka pa umuuwi Dito sa Bahay?” bumuntong hininga naman ako.

Nanginginig ang mga kamay nito. “But it was you. It is you. You don’t know how much pain I felt when I saw you, but you couldn't recognize me. Masaya… dahil sa wakas, nakita kita. Buhay at totoo. Pero sobrang sakit pala, na ‘yong babaeng minahal ko ng sobra nang mawala, makikita kong wala nang pakialam sa akin. Hindi makaalala. I… I missed you d*mn much, Ysa. And now, I'm missing you more.”

"You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!" Huminga nang malalim si Yamirah at hinaplos-haplos sa likod ang kaibigan. "I missed you. Every single minute. And... that's exactly the reason why I didn't contact anyone here. Baka bigla akong umuwi."

“Namiss kita.” Hiniram ko ang mga salita ng bayaw ko para kay Hope; ang mga simpleng salitang iyon ang nagsabi ng lahat ng gusto kong sabihin at lahat ng nararamdaman ko sa sandaling iyon. Namimiss ko si Jackie noong wala siya; nag-iwan siya ng kakulangan sa akin noong wala siya. “Namiss din kita.” Tumingkayad siya para halikan ang mga labi ko.

Hindi na sumagot ang dalaga bagkus ay muli niyang hinarap ang puntod ng ina saka nagwika. "Things will never be the same without you, mom, and you leaving us has left a deep void in our hearts. We all miss you and wish you did not have to leave us so soon. Time is supposed to heal wounds, mom, but it seems as though all it does is make me miss you even more each day that you are gone. Sweet memories of you keep us going even when the pain of losing you is still so fresh in our hearts. Mom, we miss you so much. I have wept, I have cried, and I have grieved for you. My heart is in pain, and I miss you so much, mom. Oh, mom, why did you have to leave so soon? Just when I was finally beginning

Hinayaan lang nila akong umiyak nang umiyak. Why did you leave me, Luna? Why did you do this to me? Please. I don't want to live without you in my life. How am I supposed to laugh without your silliness? How am I suppose to smile without seeing your face? How am I suppose to live...without you by my side? Who am I without you?