Aphmau And Aaron Novels & Stories

“Maayos naman. May bago akong… boss.” “Talaga? Buti naman. Sigurado akong kaya mo ‘yan, Ate. Malakas ka, e.” Ngumiti si Aaron, at bahagyang pumikit. Hinaplos ni Amara ang buhok ng kapatid. Pinilit niyang paniwalaan ang sinabi nito, na malakas siya, na kaya niya. Ngunit sa loob-loob niya, alam niyang mahihirapan siyang buuin ang sarili.

"Mabuti naman." "Hay, salamat talaga sa Itaas at nakaligtas si Amira at ang pamilya nya. Grabe naman kasi ang mga taong yun, mga sugo ng demonyo." Sabi ni Conching habang ngumunguya ng nilagang saging.

Mabilis kong pinaharurot ang sasakyan paalis. I’m feeling guilty to all of this,I was one of those who let Amanda do this.If I can just turn back time,I won’t let her play with us . Nang makarating sa pinakamalapit na ospital mabilis na bumaba si Aaron at ang papa ni Theressa. Naawa ako sa pinsan ko, mahal na mahal niya ang asawa. Para akong nanghina ng makita kung ga’no siya nasasaktan. Napalunok ako at iniwan na sila do’n. Tinawagan ko si Caden at nalamang hawak na niya si Amanda. About damn time,she will face the consequence of playing a Mondeñego .

Pakiramdam ni Aaron, isa lang siyang tau-tauhan na kinokontrol ni Malachi. Ngumiti nang bahagya si Malachi. "Papa, aalis na ako." Nagbuntong-hininga ang matanda. "Kagagaling mo pa lang. Mag-ingat ka." Dahan-dahang minaneho ni Malachi ang wheelchair niya at huminto sa likod ni Aaron. Sa sobrang kaba, mas binilisan ni Aaron ang paglalakad hanggang makasakay sa kotse. Kabit-kabit na ang kanyang kaba. Maraming beses na siyang pinagtangkaang patayin si Malachi, pero parang wala lang itong pakialam noon.

Napairap si Hanma, at tinalikuran siya. Patuloy siyang tinitigan ni Aaron, habang papasok ito sa kanyang silid. Nang mawalan kasi ito ng malay ay pinahiga niya lang ito sa sofa. Hindi rin siya tumawag ng doctor, dahil humihinga pa naman ito. Tumayo si Aaron, at pumasok din ito sa kanyang silid. Muli nitong tinawagan ang kanyang tauhan, para tanungin kung nahanap ba nito ang mga kapatid ni Hanma..