Novel & Cerita Ang Ama Story

patuloy na bulalas ni Mistica. Mahigpit na kinuyom ni Amara ang kanyang mga kamao sa gilid, ang mga kuko niya’y lumulubog sa palad niya, ngunit hindi niya namamalayan ang tensyon sa kanyang katawan. Ang ama ni Amara ay isang bumbero. Noong mga nakaraang taon, nang ma-trap ang matandang Morales sa isang sunog, siya ang walang pag-aalinlangang pumasok upang iligtas ito.

“K-Kamusta po si ma- si mama?” Basag ang tinig na tanong ni Amara sa ginang, nakita niya pa ang sandaling pag lungkot ng mukha nito na halatang pinilit palitan ng tuwa kahit paano. “H-hindi niyo po kailangan na huwag sabihin sa akin ang totoong lagay ng nanay ko, huwag niyo po akong isipin, mas gusto ko po sanang marinig ang totoo.”

"Wag mong basta-basta ibigay na lang ang katawan mo parang nakakababa iyon ng pagka-ina mo sa mga anak mo. Just ask my help and I will help you." Nakikita ni Amara na parang lumambing na ito sa kanya at hindi kagaya nung nagkita sila ulit na malamig ito. Kung naging ganito sana ito noon pa man ay hindi na sana niya ito iniwan noon pa man. "By the way, hindi naman sa nanghihimasok ako. Nasaan ang ama ng mga anak mo? Bakit parang ikaw ang nahihirapan ngayon sa position mo at hindi ko siya nakikita."

"Oh, Mrs. Pearce, ng ibunton mo ang lahat ng sisi sa akin, naisip mo ba na hahantong sa ganito? Kung peke ang report, paano naman ang blood type? Pareho kayong may O na dugo, so paano nagkaroon ng A na dugo si Hanley?" Si Hanley, nagulat pa rin, sa wakas ay naabutan. "Ama, anong ibig sabihin ng report na ito? Paanong hindi ako ang anak mo?" Walang pagdadalawang isip na sinampal siya ni Kennard sa mukha. "Huwag mo akong tawagin Ama. Tanungin mo ang ina mo kung sino ang tunay mong ama!" Nilingon niya si Nicole na nakatingin pa rin sa kawalan. "Ma, magsalita ka!"

Huminto siya saglit at hinaplos ang mukha ng asawa. "Balitaan kita, may nagtangka sa buhay ko kagabi, alam mo ba?" pagpapatuloy ni Amara na may bahid ng tampo sa boses. "Buti na lang, masiyado akong matalino at nakapaghanda na ako bago pa man mangyari iyon, kung hindi, baka napahamak na ako kagabi. Hindi ka ba nag-aalala sa akin?"

Pinunasan niya ang lumandas na mga luha sa kaniyang pisngi at mapait na ngumiti kay Clayton. “I’m sorry for asking.” “It’s okay.” “I don’t know too what is happening but I saw Amara lately in the middle of the forest, I can read her mind. She can talk to me also using her mind even she’s not around.” Gulat ang rumihistro kay Amelia, titig na titig siya sa binata at pinag-aralan ang reaksyon ng mukha nito subalit bakas ang pagkaseryoso sa kaniya.

At sa sandaling iyon— hindi niya alam kung matutuwa ba siya… o matatakot. Lumipas ang oras sa kwentuhan at tawanan. Mga simpleng usapan. Mga alaala. Mga plano. At kahit sandali— nakalimutan ni Amara ang lahat. Nakalimutan niya ang kasinungalingan. Nakalimutan niya na hindi siya si Althea. Hanggang sa— “So… when are you planning to have a child?” tanong ng kanyang ama habang naghahapunan.

she asked. “ bakit mo naman nasabi yon?” “ Well, asking for our love story. Then knowing how perfect we are into each other kapag nalaman mo ang kwento namin” Amara wants to roll her eyes right now. Kung hindi niya lang gusto malaman ang buong kwento na galing kay Ashteine mismo. Hindi siya tatabi sa kanya at makikipagusap sa kanyang ganito. “ Well, I don’t know. Na initriga kasi ako. You know there are a lot of stories going on outside. Syempre iba pa rin malaman ang buong kwento from you mismo”

nang aasar na naman itong si amara. “Oi! Oi! Nang aasar ka na naman ah! Hindi ako buntis gutom lang talaga ako hmp!” kunwari’y naiinis na sabi ko sabay amba ng suntok. “mama oh si ate nga susuntukin ako" sumbong ni Amara kay mama mosang. “magsitigil nga kayo, at ikaw amara hindi buntis yang ate mo sadyang matakaw lang yan!” si mama kina-career ang role playing namin "hahaha."

Napatingin naman ako sa paligid. Malaki at mataas na building ang nasa harap ko, kulay berde ito na may sampung palapag. Sa ibang direksyon ay may mga matataas ding mga gusali. Marami ding puno sa paligid at malawak na kapaligiran. Nakakalat din ang mga estudyante sa paligid. Huminga ako nang malalim at nagsalita sa isip, “Hey! I'm Amaliah Green Ford, Princess of Ashville and I'm a witch!” napangiti ako sa naisip. Damn! Ang OA ko na kinakausap ko na sarili ko sa isip.