Filter By
Updating status
AllOngoingCompleted
Sort By
AllPopularRecommendationRatesUpdated
Sete Vezes sem Aparecer e Uma Despedida

Sete Vezes sem Aparecer e Uma Despedida

Na sétima vez em que combinei com Breno Lima de ir ao cartório buscar nossa certidão de casamento e fui deixada esperando, tomei a iniciativa de cortar todos os laços que ainda nos uniam. Se havia um encontro de amigos em que ele estava presente, eu simplesmente deixava de ir. Se ele era convidado para se apresentar na comemoração da escola, eu me retirava antes do início. Se a empresa decidia fechar parceria com ele, eu pedia demissão imediatamente. Até mesmo no Natal, quando ele veio me visitar em casa, inventei uma desculpa para sair e visitar outros amigos. Bloqueei seu número, apaguei-o da lista de contatos, cortei tudo sem deixar rastros. Não o procurei mais, e ele também não conseguiu me ver. Durante os trinta anos anteriores, passei a maior parte da vida apaixonada por ele, cuidando dele com todo o meu empenho. Só depois de ser deixada esperando pela sétima vez no cartório é que despertei. Não queria mais viver assim. Mesmo que fosse para ficar sozinha, não queria passar mais um dia e uma noite guardando uma casa vazia!
Short Story · Romance
2.5K viewsCompleted
Read
Add to library
L'HÉRITIÈRE PAR SUBSTITUTION

L'HÉRITIÈRE PAR SUBSTITUTION

À sa naissance, Hélène n’était pas censée exister. Née jumelle d’un garçon, elle fut effacée dès son premier souffle, car dans sa famille, seuls les hommes héritent. Le fils devint l’héritier. La fille fut confiée à une domestique et condamnée à l’oubli. Elle grandit dans une famille pauvre mais aimante, ignorant tout de son sang, de son nom… et du trône auquel elle appartenait. Jusqu’au jour où son frère jumeau meurt. Privée d’héritier, la grande famille n’a plus le choix : la fille rejetée devient l’héritière par substitution. Arrachée à sa vie, Hélène est ramenée dans un manoir qui la méprise et ne la reconnaît que par nécessité. Refusant de se transformer en poupée docile, elle choque l’élite, humilie ses oncles et dérange une famille prête à tout pour préserver son pouvoir. Mais celle qu’ils ont cachée pour sauver un héritage n’est pas revenue pour remplacer un mort. Elle est revenue pour exister.
Mystère/Thriller
101.4K viewsOngoing
Read
Add to library
Depois do Divórcio, Meu Ex-marido Frio Perdeu o Controle

Depois do Divórcio, Meu Ex-marido Frio Perdeu o Controle

No primeiro ano do nosso casamento, Augusto Moretti, meu marido perfeito aos olhos de todos, começou a mudar. Ele se afastou de mim, tornando-se frio e distante. De repente, ele parecia ter feito um voto de castidade: mandou construir uma pequena capela na mansão e não largava mais o rosário. Eu tentei de tudo para reacender a nossa relação. Mas, por mais que eu o provocasse, ele permanecia indiferente, como se eu fosse invisível. Até que, em uma noite, o flagrei através de uma fresta na porta do banheiro. Ele estava se entregando à paixão… Mas não por mim. Ele olhava fixamente para a foto de outra mulher. Foi nesse momento que percebi: ele não era frio, ele apenas não tinha sentimentos por mim. Decidi virar o jogo. Enganei Augusto para que assinasse o acordo do divórcio e desapareci completamente da vida dele. Mas, ironicamente, depois que sumi, ele enlouqueceu tentando me encontrar. Quando nos reencontramos, foi no casamento do tio dele. Eu vestia um vestido de noiva branco, e ele, com os olhos vermelhos de raiva, não conseguia de jeito nenhum me chamar de "tia"!
Romance
8.2694.7K viewsOngoing
Show Reviews (317)
Read
Add to library
Juliana Barbosa
Vou parar de ler. Estava no capítulo 137 e não aguentava mais a enrolação e as humilhações. Fui ver o último capítulo lançado e descobri que além da história ainda não terminou, não houve evolução nenhuma e a protagonista ainda tá só se ferrando. Nem acredito que passei a madrugada lendo. tempo perd
Daniele Barbosa
É isso aí a Débora demorou pra postar está certidão, agora tá na hora dela usar a Profissão dela de Jornalista e vim a público explicando que está sendo chantageada pelo Augusto,duvido que ele desligue os aparelhos da mãe dela com a mídia em cima dele ,e tomara que assim o Augusto assine o divórcio.
Read All Reviews
THE INNOCENT GIRL(tagalog)

THE INNOCENT GIRL(tagalog)

Inosente sa unang tingin tila di makabasag pinggan ang awra ni Dorothy Sebastian. Pero kapag ito ay umpisa ng magsalita ikaw ay mauubosan ng dahilan, palusot, oh anong pigil mo wala ring kwenta. Parang bata, wala sa tamang pag-iisip, baliw, kulang sa pagmamahal, abnormal, at higit sa lahat' manyak. Yan ang laging bansag sa kanya dahil kung anong laman ng utak n'ya. Ay gagawin at gagawin n'ya ang gusto n'ya. Paano mo ba maiiwasan ang ganitong babae? Lalo na kung ikaw ay nagustohan at natipuhan n'ya? Kahit anong pigil mo para hindi kalang magkakasala. Paano kung s'ya na mismo ang gumagawa ng paraan. Kaya mo pa kayang umayaw kung ang ng gagahasa sayo' ay isang inosenteng manyak? Hanggang saan ba ang pagpipigil ni Darwin sa sarili' para hindi lang magkasala sa kanyang misyon. Kung gayong unti-unti na s'yang nakaramdam ng pag-ibig kay Dorothy.
Romance
1033.9K viewsCompleted
Read
Add to library
La Luna Desaparecida

La Luna Desaparecida

En el aniversario de nuestra unión como compañeros, mis piernas rodeaban a mi Alfa, Adrian, mientras compartíamos un beso profundo. Mis dedos rozaron el bolsillo oculto de mi vestido de seda, mi mano se apretó alrededor de la prueba de embarazo que había escondido allí. Sentí el leve aleteo de una nueva vida dentro de mí, estaba planeando darle esta sorpresa como el final perfecto para nuestra velada. Justo entonces, el Beta de Adrian, Ethan, habló en voz baja y burlona, usando la Lengua Antigua. —Alfa, esa cuñada tuya... la loba recién madurada, Zoe. ¿Qué tal estaba? La risita baja y sugerente de Adrian llegó a mis oídos, silenciosa pero penetrantemente clara. Respondió en la misma lengua antigua. —¿Has probado los frescos chiles maduros? Son picantes, con un buen toque de sabor. Su palma aún acariciaba mi cintura, pero su mirada se había desviado a otro lado. —Solo guarda silencio. Si mi Luna se entera, se acabó. Los otros Betas soltaron risitas cómplices, alzando sus copas en una promesa silenciosa de guardar el secreto. Pero un escalofrío me recorrió el cuerpo, y mi loba interior se aquietó, como si hubiera muerto. Él no sabía que yo había estudiado la Lengua Antigua para mi investigación sobre el trauma de los hombres lobo. Entendía cada palabra. Contuve las lágrimas, obligándome a mostrarme impasible, manteniendo la compostura que se esperaba de una Luna. En lugar de enfrentarlo, envié un mensaje protegido mágicamente a la Anciana Slone de la Asociación de Sanadores de Hombres Lobo, aceptando la invitación que me había extendido. En tres días, me uniría a un programa de rehabilitación de hombres lobo de alta seguridad como su nueva Terapeuta Principal y desaparecería para siempre del mundo de Adrian.
Short Story · Hombres Lobo
3.0K viewsCompleted
Read
Add to library
Et si je t'aime?

Et si je t'aime?

Lakhita
Wesley n'avait jamais été passionné par rien dans sa vie et n'avait jamais aimé personne. Allan au contraire était plein de joie de vivre et pourtant il avait tout perdu. Ils se retrouvent tous les deux dans la même Université et un lien magique se crée immédiatement entre les deux.
Romance
2.2K viewsOngoing
Read
Add to library
Morí Por Su traición, Volví Por Justicia

Morí Por Su traición, Volví Por Justicia

Durante una delicada operación de trasplante de corazón, mi esposo insistió en que su amiga de la infancia, Sofía Sánchez, una simple estudiante en prácticas, fuera su asistente. Solo porque la reprendí por llevar las uñas artificiales durante la cirugía, salió furiosa del quirófano. Mi esposo, sin importarle el paciente en cirugía, la siguió para consolarla. Le supliqué que volviera para terminar la operación, pero me respondió: —Sofi está triste. ¿Puedes no hacer un escándalo en este momento? La operación puede esperar. ¿Qué importa eso comparado con Sofi? Al final, el paciente fue abandonado en la mesa de operaciones durante cuarenta interminables minutos, muriendo de dolor. Después descubrimos que el paciente era nada menos que el alcalde de nuestra ciudad, un hombre muy respetado. Mi esposo y Sofía decidieron echarme la culpa del accidente médico: —¡Si no hubieras hecho un escándalo en el quirófano y nos hubieras echado, el alcalde no habría muerto desangrado! ¡Todo es culpa tuya! Al final, no pude defenderme. Fui condenada a cadena perpetua sufriendo en prisión hasta morir en prisión. Mientras tanto, mi esposo y su amante caminaron hacia el altar y se casaron. Al abrir los ojos de nuevo, me encontré de regreso en el día de la operación del alcalde en nuestro hospital.
Read
Add to library
Me Forzó a Parir y Perdió Todo

Me Forzó a Parir y Perdió Todo

El día en que Elizabeth Marcial estaba a punto de dar a luz, Agustín Vázquez, mi esposo, me llevó por la fuerza al hospital para inducirme el parto, cuando yo apenas tenía siete meses de embarazo. Me encerró en la sala de partos con el rostro desencajado. —Mónica, el bebé de Elizabeth tiene una enfermedad rara. En cuanto nazca, morirá. El doctor dijo que necesita la sangre del cordón umbilical y unas células madre especiales que solo pueden obtenerse durante el parto para salvarse. Rafael ya murió. Ahora me toca a mí cuidar de ella y de ese niño. La aguja de inducción, de casi diez centímetros, se me clavó sin piedad. Las contracciones me hicieron sudar frío del dolor. —Elizabeth ha estado bien todo el embarazo. ¿Cómo que el bebé tiene una enfermedad rara? Yo, en cambio, he tenido que cuidarme desde el primer día. Si haces que nuestro bebé nazca tres meses antes de tiempo, nos vas a matar a los dos. Agustín frunció apenas el entrecejo y me inmovilizó con fuerza contra la cama. —El doctor ya lo explicó. Solo van a adelantar el parto dos meses. No te va a pasar nada. Al oír los gritos de Elizabeth en la sala de al lado, su mirada se endureció de golpe, como si hubiera llegado a una conclusión. —¿No será que, porque siempre estoy pendiente de Elizabeth, quieres aprovechar esta oportunidad para quitarla de en medio? Ya te dije hace tiempo que la cuido por Rafael. ¿Cómo puedes ser tan cruel? Miré la sangre que no dejaba de brotar y, entre lágrimas, le rogué que tuviera piedad de nuestro bebé. Le dije que, si eso era lo que quería, yo me divorciaría y los dejaría en paz. En los ojos de Agustín no había nada más que fastidio. —No digas tonterías. Soy su padre. ¿Cómo voy a querer hacerle daño? Después de que usaron la sangre del cordón umbilical de mi bebé y las células madre extraídas durante el parto para salvar al hijo de Elizabeth, ella y su hijo quedaron fuera de peligro. Solo entonces Agustín se acordó de venir a vernos. Pero cuando entró en la habitación, sobre la cama solo había dos certificados de defunción: el mío y el de mi bebé.
Short Story · Romance
734 viewsCompleted
Read
Add to library
A Libertação de Laura

A Libertação de Laura

Implorei ao meu marido trezentas e quatro vezes até que ele finalmente concordasse em me acompanhar para levar meu pai ao mar, em sua última jornada nesta vida. Mas, enquanto eu estava na praia e o calor do corpo do meu pai esvaía-se pouco a pouco na cadeira de rodas. Não vi nem sinal do meu marido. A amada dele publicou uma foto nas redes sociais. Era uma imagem dos dois olhando as nuvens nos vales. [Longe do mundo, basta ter você.] Meu dedo escorregou e acabei curtindo a foto. Imediatamente, recebi uma mensagem dele me questionando: — Quantas vezes já te disse para não incomodar a Rita? Se não consegue controlar as próprias mãos, nós vamos nos divorciar! Já nem me lembro de quantas vezes ele usou o divórcio para me ameaçar. Eu, Laura Souza, já estava farta de escutar aquilo. — Tudo bem, vamos nos divorciar.
Short Story · Romance
1.7K viewsCompleted
Read
Add to library
A Loteria do Destino

A Loteria do Destino

Toda véspera de Natal, o herdeiro da família mafiosa Marco, Adrian Marco, deve seguir a tradição da família: sortear um nome para decidir se pode se casar comigo ou não. Porque eu, Irene Cast, não nasci na máfia. A menos que ele tire o papel com o meu nome, ele não pode me tomar como esposa. Por quatro anos, Adrian sorteou quatro vezes. E nenhuma vez saiu o meu nome. Sempre acreditei que ele brigava com a família por minha causa, que estava disposto a arriscar perder o posto de Don só para me escolher. Toda vez que falhava, ele me abraçava com força e sussurrava: – Tudo bem. Sempre tem o ano que vem. E eu o amava tanto que doía. Doía a ponto de eu aceitar esperar, ano após ano. Este ano, eu disse a mim mesma: Se ele ainda não tirar meu nome… vou trocar o resultado em segredo. Cheguei de mansinho à porta do escritório de Adrian e ouvi seu irmão mais novo perguntar: – Don… todo ano você tira o nome da Irene. Por que finge que não saiu? É porque você ainda não conseguiu deixar a Sera ir? E ele apenas respondeu, com a voz fria: – A Sera precisa de mim para algo urgente. Faça como sempre: troque o nome da Irene por um papel em branco. Ele saiu sem olhar para trás. Em vez de trocar, o irmão jogou o papel em branco no lixo, deixou o papel com meu nome sobre a mesa e saiu apressado atrás de Adrian. Entrei no escritório, peguei o papel em branco do lixo e substituí pelo que tinha meu nome. Observei meu próprio nome cair na lixeira. Adrian… eu não quero mais esperar e casar com você. Vou te conceder a sua escolha.
Short Story · Máfia
3.8K viewsCompleted
Read
Add to library
PREV
1
...
454647484950
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status