Aşk Üçgeni Novels & Stories

Doğuştan engelli birinin aşkı bulması kaderinde yoktur. Ayla Sancaklı doğuştan işitme güçlüğü çekiyordu, annesi tarafından istenmiyordu. Evlendikten sonra da zengin kocası ve çevresindekiler tarafından aşağılanıyor, hakarete uğruyordu. Kocasının eski sevgilisi geri döndü ve tüm dünyaya her şeyi geri alacağını ilan etti. Ayla'nın karşısına dikilip kibirlendi: "Hayatın boyunca aşkın tadını asla tadamayacaksın, değil mi? Tolga sana hiç 'Seni seviyorum' dedi mi? Eskiden bana sık sık derdi." Ayla işte o zaman acı gerçeği fark etti, yanlış yapmıştı. Kalbini yanlış adama vermişti. Kendisini asla sevmeyecek biriyle evli kalmamalıydı. Onu bırakmaya, Tolga Karaoğlu'na özgürlüğünü vermeye karar verdi. "Boşanalım. Bunca yıldır sana zaman kaybettirdim." Ama Tolga Karaoğlu buna razı olmadı. "Boşanmak mı? Ancak ölürsem!"

Kerem ile evliliğinin üçüncü yılında Asu, nihayet onun gönlünde kim olduğunu öğrendi: Ağabeyinin karısı Lale. Ağabeyinin öldüğü gece, Kerem yanında karısı Asu dururken hiç çekinmeden Lale'ye vurulan tokadı sırtlandı. Asu biliyordu: Kerem onunla sırf uslu ve anlayışlı diye evlenmişti. Ve gerçekten de öyleydi. O kadar anlayışlıydı ki boşandığında bile Kerem'in rüzgârını bozmamıştı. Kerem bilmiyordu, Asu çoktan boşanma belgesini almıştı bile. Kerem bilmiyordu, neredeyse başka biriyle evlenecekti. Asu kanserin çaresini bulan ilacı geliştirdiğinde tüm dünya onun için alkışladı. Sadece Kerem tek dizinin üzerine çökmüş, gözleri kan çanağına dönmüş halde af diliyordu: "Asu'cum, hata yaptım. Lütfen arkana dön de bir bana bak, olur mu?" Oysa Kerem ay gibi parlaktı, el değmemiş bir beyefendiydi… Peki nasıl olur da hata ederdi? Asu bir adım geri çekildi. O anda ulaşılmaz diye bilinen Koray, elini Asu'nun belinin arkasına koyup sahiplenircesine şöyle dedi: "Üzgünüm, ama o evleniyor. Benimle evleniyor."

Yedi yıllık evlilikleri boyunca Sefer Bey, eşine karşı buz gibi soğuk ve mesafeliydi. Adı Güzin olan eşi ise her zaman gülümsedi. Çünkü onu derinden seviyordu. Ve bir gün mutlaka kalbini ısıtabileceğine inanıyordu. Ama beklediği şey, onun başka bir kadına âşık olması, ona ilk görüşte tutkuyla bağlanması ve ona şefkatle yaklaşması oldu. Güzin yine de evliliklerine sımsıkı tutundu. Ta ki doğum gününde, binlerce kilometre öteden yurt dışına, kocasının ve kızlarının yanına gidene kadar. Orada, kocasının kızlarını alıp o kadına gittiğini, kendisini yapayalnız ve boş odada bıraktığını gördü. İşte o an, tamamen pes etti. Ellerinde büyüttüğü kızının bile başka bir kadını “anne” olarak istediğini duyunca, Güzin’in yüreği artık sızlamadı. Boşanma sözleşmesini hazırlattı, velayetten vazgeçti ve çekip gitti. Onlardan ve kızından bir daha haber almak istemedi. Sadece boşanma kararının resmen çıkmasını bekliyordu. Evliliği geride bırakıp kariyerine döndüğünde, geçmişte herkesin hor gördüğü bu kadın, kolayca yüz milyarlarca lira kazandı. Ama beklediği boşanma bir türlü çıkmadı. Tam tersine, eve eskiden hiç gelmeyen kocası giderek daha sık gelmeye, ona daha da yapışmaya başladı. Boşanmak istediğini öğrenince, o her zaman soğuk ve ağırbaşlı adam onu köşeye sıkıştırdı ve fısıldadı: “Boşanmak mı? Asla.”

Ecrin Kaya bir zamanlar annesiyle iddiaya girdi: Eğer Yusuf Şahin ona âşık olursa, annesi ilişkilerini kabul edecekti. Yusuf’un uslu, güçlü ve sade kızlardan hoşlandığını öğrenince, kimsesiz, fakir bir üniversite öğrencisi gibi davranarak ona yaklaştı. Ta ki Yusuf, gönlündeki kadını kollarına almış, Ecrin’le alay edercesine şu sözleri söyleyene kadar: “Senin gibi gözü kara, para peşinde koşan bir sefil, nasıl Belinay’la kıyaslanabilir?” Ecrin ağır bir yenilgi aldı. Ve evine, milyarlık mirasın başına geçmeye dönmek zorunda kaldı. Günler sonra, milyonluk bir haute couture elbiseyle, dilden dile dolaşan, soğukkanlı ve ulaşılmaz adamın elini tutmuş, ışıl ışıl parlayarak Yusuf’la yeniden karşılaştığında ise Yusuf’un içini pişmanlık kapladı. O, sosyal medyadan herkesin göreceği şekilde aşkını ilan etti: “Önceleri güçlü ve sıradışı kadınları sevdiğimi sanıyordum. Ecrin, seninle tanıştığımda anladım ki aşk aslında istisnaymış.” Aynı gece, yüzünü hiç göstermeyen Yüce Ailesinin o veliahtı, yıllardır sakladığı bir fotoğrafı ortaya döktü. Fotoğrafta neşeli, asi, ışıldayan bir genç kız vardı. O ciddi bir ifadeyle Ecrin’in elini tuttu ve herkese duyurdu: “Yüce Hanım, senin için istisna yok. Sen benim her düşlediğim, her gün beklediğim, hem de yıllardır planladığım tek kadınsın.”

Judy’in ruh eşi, Likan Başkanı Gavin’in kızıyla evlenmek için onu reddetti. Bu da yetmezmiş gibi ailesini yerle bir etti ve onu gizli metresi yapmaya çalıştı! Judy’in cevabı mı? “Seninle olmaktansa kayınpederinle yatmayı tercih ederim!” Gavin; gücü, serveti ve hiçbir kadınla asla iki kere birlikte olmamasıyla tanınır. Ancak Judy, onun tüm kurallarını altüst etmek üzere… Hem de tekrar ve tekrar.

Evliliklerinin ikinci yılında Defne Çelik, resmî nikâh işlemlerini halletmek için gittiği yerde büyük bir şok yaşar: Yıllardır sakladığı evlilik belgesi sahtedir. Gerçekle yüzleşmek için kocası Kaan Kara’nın karşısına dikildiğinde ise, altı yıldır kendisine büyük bir şefkatle davranan bu adamın, kendisinden altı yaş büyük olan öğretmeniyle beş yıldır evli olduğunu öğrenir. Defne, bu süre boyunca Kaan'ın kurduğu yalan hayatın bir kalkanı olmuş, üstüne bir de "çocuk yapamıyor" iftirasına uğrayıp, onların çocuğunu evlat edinmek zorunda bırakılmıştır. İhanetin verdiği öfkeyle, kendisine miras kaldığını söyleyen avukatını arar. Artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktur: "Bekârım, çocuğum yok. Tüm miras benim." Defne, Kara ailesini arkasına bile bakmadan terk eder. Kaan Kara ise onun kimsesiz olduğunu bildiğinden rahattır: "Nasıl olsa geri dönüp bana yalvaracak." Ancak günler sonra, tüm ülkenin izlediği görkemli bir törende Kaan'ın gözlerine inanamadığı o an gelir: Defne Çelik, zirvedeki bir adamın yanında, ışıkların altında, tüm dünyanın hayranlıkla izlediği bir gelin olarak ortaya çıkar...

Yengem bir çocuk istiyor, ama kader izin vermiyor. Ona yardım etmek için tehlikeli bir yol düşünmeye başladım...

Alparslan Kılıc ile dört yıllık evliyim, tek istedigim ona bir cocuk vermekti. Ne var ki o benimle yatmaktan hep kacınıyordu. Onun hissiz, isteksiz biri oldugunu sanıyordum. Doktorsa, bir kadınla öyle siddetli birlikte olmus ki kadının makatı yırtılmıs, dedi. İcime bir sey oturdu, cünkü o kadın baskası degildi. Onun üvey kız kardesiydi.

Herkes bilirdi ki, Denizşehir'in bir zamanlar en namlı asi mirasyedisi Kerem Demir, soğuk ve dahi ruhlu çocukluk aşkı Aslı Yılmaz'ı deli gibi severdi. Bir trafik kazası. Aslı komaya girdi. Kerem hafızasını kaybetti. Aslı gözlerini açtığında, aradan iki yıl geçmişti. O vakit, Kerem'in yanında çoktan başka biri vardı. Sevdiği kadın uğruna, Denizşehir Üniversitesi'nde Aslı'nın fotoğraflarını yaydı, onu boşanmaya zorladı. Aslı hayal kırıklığıyla çekip gitti. Beş yıl sonra. Aslı başkasıyla evlenirken, Kerem kızarmış gözlerle kapısının önünde belirdi. "Aslı, her şeyi hatırladım. Başkasıyla evlenemezsin!" "Anneciğim, kötü amcayla konuşma, babam kıskanır!" Minik Ege bunları söyledikten sonra, arabadan inen Kaan Arslan'a ellerini uzattı. "Babacığım, kucağına al beni!"

Eşim katı bir inanç sistemine bağlıydı ve şehvete kapılmak onun için en büyük yasaklardan biriydi. Evliliğimizde yakınlaşma yalnızca her ayın on altısında olurdu; her şey onun sıkı kontrolü altındaydı. Sınırı aşacak olursam, tereddüt etmeden ilişkiyi keser ve giderdi. Beş yıl süren evliliğimiz boyunca içimde nice hoşnutsuzluk birikti; ama onu sevdiğim için her defasında susup geri adım attım. Onun duygusuz biri olduğunu düşünsem bile, yine de en azından beni sevdiğine inanıyordum. Ta ki bir gün, çıkan bir yangın nedeniyle ekiple birlikte bir otele kurtarma görevine gidene kadar... O an, ne büyük bir yanılgı içinde olduğumu fark ettim. Onu bulduğumda, eşim başka bir adamın kollarına sığınmıştı; aralarında ise küçük bir çocuk vardı.