B Silent Words Novels & Stories

Tahimik ang pagitan nilang dalawa, tanging tunog lang ng malamig na hangin mula sa bintana ang gumagalaw sa paligid. Nakatitig lang si Silas sa kanya—mataman, mabigat, parang may gustong sabihin na hindi mahanap sa mga salita. Parang nangungusap ang mga mata nito, tila humihingi ng pahintulot na pawiin ang lahat ng distansyang pumapagitan sa kanila. At bago pa siya makasagot, dahan-dahan itong lumapit.

“Wala akong panahon mag-aksaya ng oras sa ‘yo, sabihin mo na ‘yong gusto mong sabihiㅡ” “You’re aberrant, right?” Nabigla ako sa sinabi niya ngunit pinilit kong ‘wag magpakita ng kahit anong emosyon. Crap! Paano niya nalaman ang bagay na ‘yon? “Silence means yes, you know?” Ngumisi ako at saka siya tinitigan ng diretso sa mata. “Stop spouting nonsense, Lexy.”

“Kung gusto mo pa lang lumibot bakit hindi ka nagsasabi sa akin?” Nabuhayan siya. “Pwede? Papayagan mo ‘ko?” Tumitig lang si Cain at hindi sumagot kay Kalina. See! “Hindi ka papayag.” “Sinabi ko ba?” “Pero wala kang sinabi.” Muli ay tumamlay ang itsura niya. “Kaya ikaw ang nagdesisyon.” Napailing si Cain. “Hindi mo ba alam na silent means yes?”

it was sir Silas loud voice "Shut up" "Anong shut up,kapag ako Ang nasa office mo halos palayasin mona agad ako kahit isang minuto palang akong nandito,kapag naman lalapit ako sa lamesa mo ayaw mo sabi mo madudumihan tapos kapag siya okay lang,ano you like her don't you?"I gasped when I heard sir Silas words Nag init ang aking pisngi,sumulyap ako sa kanila na ngayon ay nasa gilid ko lang malapit saakin

Umawang ang mga labi ko at may sinabi pero walang lumabas na salita. Dito ko lang pala siya matatagpuan. Pero hindi ko aakalain na babarilin ako. I didn't see that coming. May silencer ang ginamit niya. Wala akong naramdaman pero may narinig akong tumumba sa hulihan ko. Hindi ko na nagawang lingunin iyon dahil nagsalita siya.

Sana ganito na siya ka - nice kahit noong nadoon pa kami baka sakaling wala akong allergy para sa kanya. The long silence stretch out at hindi ako nag- abalang nag- create ng topic mismo namin dahil na rin sa hindi talaga ako makapaniwala sa narinig ko.I mean, si Tzvi — na astang boss talaga ang pakikitungo sa akin?Nag- sorry? That's something a magic maybe , was used. "You know sometimes you just need to let people go"napataas ako ng kilay dahil sa haba ng silence na iyon ay heto lang ang sasabit niya.

sambit niya na may bigat ang bawat salitang binitiwan niya. Nagtagpo ang mga tingin nila… isang sulyap na walang galaw at walang salita. Pero ang hangin sa pagitan nila ay mabigat na halos matunaw sa tensyon. Walang sinoman ang naglakas-loob magsalita. Two men who understood exactly what it meant to wield power in silence. Two men who had witnessed how loyalty is weaponized and how betrayal leaves scars deeper than gunshots.

Saad ko. Pero wala akong narinig na tugon mula sa kaniya. “Um, silent means yes. So, oo ang sagot mo, señorito. Merci beaucoup! Ciao.” Saka ko isinarado ang pinto at nakangiting naglakad na upang puntahan si William sa labas.

"I'm sorry I'm like this." The door clicked shut. I opened my eyes and stared at the ceiling, engulfed by the darkness. Sabi nila, silence is louder than words. At sa gabing ito, ang katahimikan niya ang nagsabi sa akin ng lahat ng katotohanang hindi namin kayang aminin nang malakas.

Shit, dapat pala sinunod-sunod ko sila in alphabetical order. "In alphabetical order! Amber! Ash! Audi! Axis! Begone!" And so on and so forth codenames. Mabibilis silang kumilos. Mas binilisan ko pa ang pagsasalita. This will serve as a test to their hearing at kung gaano sila kaalerto.