The Runaway Bride Becomes The CEO's Wife

PAANO ba humantong sa ganito ang lahat? Apat na buwan bago maganap ang kasal… Napaigtad si Kalina sa gulat. Malakas na binagsak ni Sir Cain sa lamesa ang folder na inabot niya. Napakagat siya ng labi at napayuko. Tsk. Mali na naman ba? “What’s this? A trash?” pang-iinsulto ng Boss niya. “Ang tagal mo nang ginagawa ang trabahong ‘to hanggang ngayon mali-mali ka pa rin. And you are my best employee? Really? Kahit baguhang intern kaya ‘tong gawin. Pinapatunayan mo lang na hindi bagay sa ‘yo ang parangal na nakuha mo.” “Sinunod ko lang naman po ang instruction ninyo.” “Sumasagot ka pa?” “Sorry, sir.” Tinikom niya ang bibig at hindi na nagreklamo. “Uulitin ko na lang po.” “As you should. Kailangan ko ‘yan ngayong araw.” “Yes, sir.” Tumango si Kalina sabay kuha pabalik ng pinasa niyang dokumento. Kailangan niya na namang mag-overtime sa trabaho. Kahit dismayado, taas noo siyang lumabas sa opisina ng kanilang COO. Maayos ang kaniyang tindig at napaka presentable niyang tignan sa

“Anong gusto mong flavor ng cake? They have chocolate, caramel, or you can say and request anything you prefer.”“Ikaw na lang mamili. Hindi ako kumakain ng cake.”Araw ng linggo. Walang pasok sa trabaho si Kalina. Magkasama sila ngayon ni Dave dahil may appointment sila para mamili ng mga putaheng ihahanda sa kanilang reception.Tumango si Dave sa naging sagot ni Kalina. Katulad ng nasabi, ang lalaki na nga ang nagdesisyon kung ano ang pipiliing mga handa. Mula main dishes, desserts, drinks, at iba pa ay siya na rin ang nagdesisyon. Minsan nagsu-suggest si Kalina kapag nagtatanong si Dave.“Nasubukan mo nang kumain o pumunta sa restaurants namin?” tanong ni Dave habang nagmamaneho. Tapos na sila sa kanilang schedule. Maglu-lunch naman sila.Umiling si Kalina. Ang mga Gomez, katunggali sila ng mga Valvares. Kapwa kilala ang dalawang apelyido sa kanilang ipinagmamalaking five star restaurants. Masyadong loyal si Kalina para sumubok ng ibang produkto at serbisyo ng kalabang negosyo.“Th

“Boss Cain! Dito na ‘ko. Ba’t mo ba ako pinapapunta? ‘Wag mong sabihing mag-iinuman na naman tayo? Aba, ayoko na! May hang over pa nga ako. Saka saan mo gagamitin ‘yong mga requirements para sa marriage license na pinapahanda mo? Ano, ikakasal ka ba—what the heck?!”Natigil ang maingay na bunganga ng lalaking kararating lang nang sawakas ay tumingin ito sa kinaroroonan nina Cain at Kalina. Wala siyang tigil kasasalita nang hindi man lang napapansin ang dalawa. Ngayon, hindi ito magkandaugaga. Palipat-lipat ang tingin kay Cain at Kalina na pareho pa ring nakaupo sa sofa.“Boss… bakit gan’yan suot mo?” Tinuro niya si Cain pagkatapos ay si Kalina naman. “May babae… naka-gown. Ikakasal ka nga?! Totoo ba ‘tong nakikita ko? Lasing pa ba ‘ko?”“You are not hallucinating, Theo,” pangungumpirma ni Cain. “This is Kalina. She’s working in my company. And, well, I think you know her.”“Syempre! Kilala ko si Kalina.” Lumapit siya kay Kalina at nakipagkamay. “I know you. Marami akong naririnig sa

Day off ngayon ni Kalina.Ngayong araw siya pupunta kila Cain, para maipakilala siya sa mga magulang nito. Sinabihan na siya ni Cain na maghanda kaya iyon ang ginagawa niya.“Alin ang mas maganda?” nakahawak sa baba niyang tanong.Nasa kama niya ang dalawang pares ng damit, kapwa nakalatag. Sa kanan nandoon ang blue button up na long sleeve, simple lang tignan ang damit sa stripe white pattern nito. Ang pambaba ay black jeans. Tumingin siya sa isa pang pinagpipilian. Sa kaliwa makikita ang red silk blouse, button up at long sleeve pa rin. Balak niyang parisan ito ng slacks. Hawak niya na ngayon sa tig-isang kamay ang dalawang hanger. Pinagpalit-palit niyang ipatong ang mga ito sa katawan niya.“Ito ba o ito ba?” Naniningkit niyang tinitigan ang sarili sa salamin. “Ano bang dapat sinusuot kapag makikipagkilala sa in-laws mo? No’ng namanhikan last time, kung ano lang ang pinasuot sa akin ng mga maid ‘yon na ‘yon. Hindi naman ako ang pumili. Wala akong balak magpa-impress sa pamilyang G

“Pwedeng sa kotse ko na lang ako?” Pumasok si Cain sa kotse at umupo sa driver’s seat. Si Kalina, nasa labas pa rin. “We will use my car. Hop in.” “I have my car with me.” Tinuro ni Kalina ang puting kotse niya na nakaparada sa ‘di kalayuan mula sa kotse ni Cain. “Magsasayang ka pa ng gasolina?” Pagtataas nito ng kilay. “Hindi mawawala ang sasakyan mo rito.” “Sungit,” bulong ni Kalina sa sarili. Okay, sige na, siya na ang panalo. May sense nga naman ang sinabi nito. Sa huli, umupo na siya sa passenger seat. Pangalawang beses nang nakasakay si Kalina sa kotse ni Cain. Never in her life na inisip niyang mangyayari ‘to. Siya? In her boss’ car? Super unbelievable. And controversial. Subalit dahil kasal na sila, normal na lang ang ganito. “Ay, ‘yong damit,” biglang naalala ni Kalina ang paper bag kung saan nasa loob ang hiniram niyang damit ni Cain. Naiwan niya sa loob ng opisina. Lagi niya ‘yong dinadala, permanente na niyang nilagay sa drawer ng desk niya kasi hindi naman niya