Balikat Novels & Stories

Nasa gilid ‘to ng NGala kaya nakikita ko sa kaliwa ‘yong dagat ng San Pedro at nitong lugar namin. Isang oras mahigit lang ang biyahe hanggang sa Dulong Bato. Pinasok ni manong ang sasakyan niya sa maliit na eskinita at medyo nabigla siya dahil kung anong tahimik sa nadaanan namin siya namang ingay dito at dami ng tao. “Bakit maraming tao rito sa lugar niyo sir?”

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.

Pinilit kong limutan ang lungkot na pumaloob sa akin. Ang atraksyong Krus ay may taas na 302 feet. Ito ay gawa sa pinagsamang bakal at konkreto. Sa pagkakataong iyon ay naabot lamang namin ang ika-36 na palapag nito kung saan maaari naming masilip sa mga bintana ng pahalang na bahagi ng krus ang kabuuang likas yaman ng Bataan at sa kung hanggang saan pa man ang kayang abutin ng aming mga mata. Nakakalula ngunit nakakabilib ang karanasang ito.

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

G*g* ka talaga bro, umayos ka baka hindi kana makauwi ng maynila. “Wohhhhh Lolo, Lola, Nay ohhh nagbabanta ang kaibigan ko. Nakakatakot pala ma inlove, pero torpe naman. Sumagap pa ng hangin sa Zambales para maalis ang bad vibes sa sarili. Ang tanong may babalikan ka pa ba?”

Kabanata 49 PAKANTA-KANTA si Sofia sa likod ng sasakyan habang nagmamaneho si Fabio. Nasa apat na oras na sila mahigit na nasa kalsada. Tuloy-tuloy lang sila at nakalagpas na sila ng Naga. Ang tibay din ng bata sa biyahe, samantalang siya noon ay nahihiluhin at sumusuka pa nga.

Isang buntung hininga ang pinakawalan ko, bago ako tuluyang lumabas ng kwartong naging tahanan ko sa loob ng dalawang taon. Haharapin mo na ang dati kong buhay.. ako.. si Liza Jane Vann de Madrid, ay muling magbabalik at mamumuhay bilang isang prinsesa ng mga Vann de Madrid. Makikita ng mga taong nang api sa akin, kung sino talaga ako. Hindi ko sila titigilan, hanggang hindi sila gumagapang sa lupa at humihingi ng awa mula sa akin!

May hawak na notebook si mama, napatingin ako sa mag kapatid na nag iisip. “Kalderetang baka ma! Hindi kana nag luluto niyan eh!” nauna nang nag request ang kapatid ko. “What is that?” “Baka is beef, and kaldereta is a filipino cuisine ate,” “Oh right, I remember nanay Lita cooking that for me before,” ngumisi lang si ate Lauren kaya bahagya akong natawa. “Ano pa? Mag suggest kayo hija, hijo,” nakangiting sambit ni mama.

Kinakabahang tanong ulit ni manang kaya natawa ako "Sasabihin ko po sa kaniya kapag nasa biyahe na ako at huwag po kayong mag-alala, babalik naman ako" Nasa business trip si Anton, tatlong araw siya roon at magandang pagkakataon eto upang tumakas muna sa kaniya. Tutal ay nasa New Zealand siya ngayon, mahihirapan siyang bumalik kaagad dito sa Pilipinas "Siguradong mag-aalala iyon ma'am kapag nalaman niyang naka alis kana" dagdag ni manang Isay

sabi ko, kinuha ko ang phone mula kay Sofia. "Good. Makinig ka sa akin, Elena. Huwag kayong dideretso sa Bicol. May nag-leak ng location ng ancestral house. Pumunta kayo sa Batangas port. May bangka doon na magdadala sa inyo pabalik ng Batanes." "Batanes? Pero Dante, doon tayo nagsimula. Doon tayo mahahanap!" sabi ko. "Doon lang ang lugar na kabisado mo, Elena. Doon ka may mga kakampi na hindi nabibili ng pera. Sofia, take her to the port. I’ll be there in six hours."