Balikat Novels & Stories

Hindi kailanman inakala ni Mara Villanueva na mapupunta siya sa isang kasunduang babago sa takbo ng kanyang buhay. Isang simpleng babae mula sa probinsya, sanay lumaban para sa pamilya, at handang isakripisyo ang lahat—kahit ang sarili niyang puso. Nang magkasakit ang kanyang ama at mawalan siya ng ibang malalapitan, napilitan siyang tanggapin ang alok ng isang lalaking hindi niya dapat pinagkatiwalaan. Si Atty. Rafael Cortez—isang makapangyarihan, malamig, at walang pusong abogado na sanay makuha ang lahat ng gusto niya. Sa ilalim ng isang kontrata, naging bahagi si Mara ng mundo nito—isang mundong puno ng kasinungalingan, kapangyarihan, at mapanganib na damdamin. Sa una, malinaw ang han

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Iyon ay matapos na matulala ng ulang saglit. Tumango tango naman si Athena na parang nahihiya na hindi agad nasabing hayop ang mga tinatawag niyang mga anak. “Love hindi biro ang mag alaga ng “Binturong o Bearcat” They are very sensitive at malilikot” Sabi ni Miguel. “They are endangered species at dapat ay sinu surrender sila sa wildlife Love. love how did you find them rare ang tulad nila and yes, I heared may natitira pang rare species ng ganyan dito sa Palalawan”

May maluwang na ngiti sa labi nito habang nakatitig kay Tisay kaya naman, magaan ko itong binatukan "Tsk, sadyang OA lang ang babaeng iyan. Pakisabi kay Ate Brittany na huwag niyang isama iyang Tisay na iyan pabalik ng Manila dahil hindi ako papayag. TAma nang dito na iyan sa Isla mabulok! Ang mga babaeng kagaya ng babaeng iyan ay walang lugar sa Manila." yamot kong wika at pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun , mabilis na akong naglakad paalis

seryoso kong bigkas Natawa si Valentin, isang lalaking malaki ang katawan, may scar sa kaliwang mata, at kilala sa pagiging brutal. Siya ang utak ng smuggling ring na sumira sa napakaraming buhay sa Southeast Asia—at ayon sa mga report, kasabwat siya sa pag-atake sa mga ospital na konektado sa pamilyang Curtis. Isa siya sa mga target ko. "Brave words, Montero. But you’re in my country now. That means... you’re under my rules," wika ni Valentin na may pang-aasar sa akin.

kibit-balikat kong sabi kaya napatawa siya. "Glad to meet you, Margarette Leora Bartolome." "Likewise Ms. Satoshami. Mauna na ako ah? Hinihintay kasi nila ako." Ngumiti ako at tinuro ang mga kasama ko na nakatayo habang nakatingin sa akin.

"Hindi orange egg ang tawag nu'n Boo, kwek-kwek." "Oh sorry, I thought it is called orange egg." "Orange egg, arte! Iba yung balut. Yun yung may sisiw sa loob." "Sisiw? You mean — oh I know it. That egg with chick inside. No, thank you brute. I don't eat balut." "You don't eat balut, pero you eat b*lat.” “Your mouth, fucker!” Kuya Caleb glared at him. “Go now Cairo Ford, get some water! And take some snacks too." Utos Mamá sa kanya.

Year 1999 -Baguio City- Isang lalaking may matipunong pangangatawan ang nagnganagalang Samson, ang nagsisibak ng mga kahoy na ipanggagatong para sa fire place na nasa loob ng mansiyon ng mga Atienza. Tatlong taon na ang nakararaan nang mapang-asawa niya ang isa sa mga anak ng mga ito, si Veronica, isang matapang na alagad ng batas, madalas wala ito sa mansiyon dahil nadidistino ito sa iba’t ibang lugar. Ngunit nang araw na iyon ay bigla itong umuwing malungkot at laglag ang mga balikat.

Isang simpleng damit na lagpas tuhod ang taas. "Alam mo ba kung nasaan ang lagusan para makabalik sa mundo natin, Manang Isabel?" "Hindi ko alam, iha. Pero may nakapunta na doon. Isa sa mga kasamahan ko, si Nestor. Pero hindi ito nakalabas. Sinabi niya sa amin ang dahilan kaya hindi na rin namin sinubukan pang magtungo roon at baka kami pa ay mahuli ng mga kawal at maparusahan.