Novel & Cerita Bawal Na Pagnanasa

“Bakit? Huh? Dahil lang sa wala akong suot? Eh, wala naman ngang tao sa daan, e.” “Kahit na, Jalene. Paano kung sa malayo meron, huh? Eh ‘di, nakita nila kung paano tumayo ’yan? Hindi mo ba alam na pwedeng mag-cause ng pagnanasa ’yan sa kanila?” Napahilot ako sa ulo ko. Ang babaw naman nito. Saka madilim kaya paano nila makikita? “Alam mo, mas mabuting kumain—”

🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 🎶Hindi ko alam kung paano uumpisahan Basta ang gusto ko'y makalimutan ang nararamdaman Magkaiba ang ating mundo Kahit kailan hindi pwedeng magtatagpo🎶 🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 (2x) 🎶Hindi tayo pwede

"Hala g*go, nag walkout na yung bata, hoy lagot na" "Oh my, did buwan just walk out walk out her a*s sa atin? Did we, uhm you know, naubos ba natin yung patience nya?" "Hala gagi paktay tayo n'yan galit na yata sa atin si buwan" "Amp*ta nagtampo na, lagot tayo"

sagot ng baritono na boses. Isa pang malaking buntong hininga ang pinakawalan ko saka ako humakbang papasok. Halos mawalan ako ng hininga dahil sa kaba na aking nararamdaman ng makaharap ko muli ang napaka gwapo kong Amo. Hindi ko talaga ma ede-deny sa aking sarili na hindi ako ma po-pogian dito dahil napaka pogi naman talaga ng Amo ko.

"Bawal pong hawakan iyan at baka mabasag niyo. Limited edition iyang pabango at baka kahit isang buwan kayong magtrabaho ay hindi mo kayang bayaran ang presyo niyan." Nainsulto si Shaina sa sinabi ng babae. Nakakahiya pa at may ibang nakarinig sa sinabi nito. Mukha ba siyang pulubi at minamata siya ngayon ng isang saleslady? "Ano ang problema dito?"

That is creepy. "Oh so I'm the hindrance with your plan? that's funny kasi hindi naman ako bumalik at babalik kung hindi nagmakaawa sa'kin yung tao na bumalik ako. Sucks to be you." si Brea yung tipo ng tao na hindi nagpapatalo kapag asaran ang gusto.

Santos Nakatali padin ang aking kamay at paa, nanghihina ang aking katawan at wala akong gana para man lang maghanap ng paraan para makatakas dito sa lugar na ito Pakiramdam ko ay ito na ang magiging kapalaran ko habang buhay, imposibleng may makapag liligtas pa saakin ngayon "Gaya ng napag-usapan isang milyon kapalit ng alaga mo Let" halos magsitayuan na ang aking balahibo ng marinig ang boses ni Mr.Santos

Kaya being mean to him was the only best thing for me to do, then I'll do it. I have this feeling na gusto nyang magkaroon kami nang closure, but I can't , I just can't. Bumabalik lahat nang sakit eh at ayaw ko nang balikan pa iyun. It broke me into pieces that until now, kahit Yung mga lalaking Wala namang kasalanan sakin ay di ko narin makuhang pagkatiwalaan pa.

"Wala pong problema Manang. Pasensiya na po sa malaking abala at nadamay pa kayo sa nangyayaring ito." Puno ng sensiridad na sambit ko dahil halos hindi ito makapagpahinga para lang matulungan ako.

sermon n'ya sabay kibit-balikat. "Hey, 'wag naman ganoon. Hindi mo ba nakikita ang eye bags ko? Ilang araw na kaya akong hindi natutulog kaka-handle ng crisis management na 'yan. Pasalamat ka malakas ka sa akin!" rason nito, nasa mukha na na-offend ito.