Bawal Na Pagnanasa นิยาย & เรื่องราว

🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 🎶Hindi ko alam kung paano uumpisahan Basta ang gusto ko'y makalimutan ang nararamdaman Magkaiba ang ating mundo Kahit kailan hindi pwedeng magtatagpo🎶 🎶Bawal, Hindi tayo pwede Magkaiba tayo't hindi maaari Pilitin man ay may masasaktan Wala akong magagawa kundi--- Limutin ang nararamdaman🎶 (2x) 🎶Hindi tayo pwede

"Hala g*go, nag walkout na yung bata, hoy lagot na" "Oh my, did buwan just walk out walk out her a*s sa atin? Did we, uhm you know, naubos ba natin yung patience nya?" "Hala gagi paktay tayo n'yan galit na yata sa atin si buwan" "Amp*ta nagtampo na, lagot tayo"

sagot ng baritono na boses. Isa pang malaking buntong hininga ang pinakawalan ko saka ako humakbang papasok. Halos mawalan ako ng hininga dahil sa kaba na aking nararamdaman ng makaharap ko muli ang napaka gwapo kong Amo. Hindi ko talaga ma ede-deny sa aking sarili na hindi ako ma po-pogian dito dahil napaka pogi naman talaga ng Amo ko.

"Bawal pong hawakan iyan at baka mabasag niyo. Limited edition iyang pabango at baka kahit isang buwan kayong magtrabaho ay hindi mo kayang bayaran ang presyo niyan." Nainsulto si Shaina sa sinabi ng babae. Nakakahiya pa at may ibang nakarinig sa sinabi nito. Mukha ba siyang pulubi at minamata siya ngayon ng isang saleslady? "Ano ang problema dito?"

That is creepy. "Oh so I'm the hindrance with your plan? that's funny kasi hindi naman ako bumalik at babalik kung hindi nagmakaawa sa'kin yung tao na bumalik ako. Sucks to be you." si Brea yung tipo ng tao na hindi nagpapatalo kapag asaran ang gusto.

Santos Nakatali padin ang aking kamay at paa, nanghihina ang aking katawan at wala akong gana para man lang maghanap ng paraan para makatakas dito sa lugar na ito Pakiramdam ko ay ito na ang magiging kapalaran ko habang buhay, imposibleng may makapag liligtas pa saakin ngayon "Gaya ng napag-usapan isang milyon kapalit ng alaga mo Let" halos magsitayuan na ang aking balahibo ng marinig ang boses ni Mr.Santos

Kaya being mean to him was the only best thing for me to do, then I'll do it. I have this feeling na gusto nyang magkaroon kami nang closure, but I can't , I just can't. Bumabalik lahat nang sakit eh at ayaw ko nang balikan pa iyun. It broke me into pieces that until now, kahit Yung mga lalaking Wala namang kasalanan sakin ay di ko narin makuhang pagkatiwalaan pa.

"Wala pong problema Manang. Pasensiya na po sa malaking abala at nadamay pa kayo sa nangyayaring ito." Puno ng sensiridad na sambit ko dahil halos hindi ito makapagpahinga para lang matulungan ako.

Sambit ko Bahala na kung anong klaseng reward iyun basta ang mahalaga, mailabas ko ang ningas ng pagnanasa na patuloy na tumutupok sa aking kaibuturan. Akin lang ang babaeng ito! Walang sino man ang pwedeng magmay-ari sa kanya kundi ako lang. “Pero------ Hindi ko siya pinakinggan. Muli kong binalikan ang kanyang mapupulang labi. Ewan ko ba, hindi ako nagsasawang tikman ito. Pakiramdam ko lumulutang ako sa alapaap tuwing ginagaya nito ang galaw ng labi ko.

Naguluhan namna ako Binato niya ang baril sa akin ng mabilis pero hindi ko yun sinali. Basic ba talaga to? “Dapat sa susunod marunong kang sumalo ng baril. Dahil pag napahamak ka at hindi mo nakuha ang baril na ibabato sayo ng kasama mo, mamamatay ka ng wala sa oras” seryoso niyang sabi.. “Eh hindi mo naman sinabi na saluhin ko yung baril bigla bigla mo lang tinapon” sabi ko at pinulot ang baril…