Bawal Na Pagnanasa Novels & Stories

At bago pa siya makaiwas, hinila siya palapit at hinalikan. Hindi iyon isang marahang halik, hindi iyon puno ng lambing. Isa itong halik na puno ng galit, paghahabol, at isang uri ng desperasyon na hindi maipaliwanag. Sa sandaling iyon doon niya tuluyang naintindihan ang nakita niya kanina... Pagnanasa. Isang bagay na minsan niyang hinintay, pinangarap at ipinagdasal.... Ngunit kailanman ay hindi niya natanggap mula rito

Gervanni Lucrese's POV "B-B-Bansot... N-Napaka---Napakalaki nga niyang problema mo. Sobrang...laki... *faints*" Hindi ako nakagalaw dahil sa narinig ko. Lahat kami ay halos matanggal na ang panga sa sobrang pagkaka-nganga dahil sa kagaguhang sinabi niya. God, hindi ko kinaya ang sinabi niya. *faints*

"Huwag mong gawin iyan kung ayaw mong marami pang buhay ang mapapahamak. Ikaw lang ang babaeng nagtagal dito ng ganito. Ikaw lang ang pag-asa ko." Napatayo siya mula sa kama at hinarap ang matanda. "Pag-asa? Mang Pablo, wala nang pag-asa ang alaga ninyo. Wala siyang sakit, walang trauma, sadyang wala lang talaga siyang awa! Walang konsensya! Bakit... bakit may mga taong katulad niya? Bakit ho siya gano'n? Hindi ba siya pinalaki ng mga magulang niya sa pagmamahal? Hindi ba siya naturuan ng kung ano ang tama at mali? Wala bang... nagmamahal sa kaniya kaya siya nagkakaganoon? Ano'ng klaseng tao siya? Tao ba talaga siya? Bakit ang sama-sama niya?!"

"Pasensya na. Ex ko siya, naghiwalay kami isang buwan na ang nakalipas, pero ayaw niyang bumitaw. Akala ko hindi siya pupunta rito." Lumunok ako, sinusubukang iproseso. "Maaari mo sanang nabanggit na may dala kang bagahe bago pa tayo... alam mo na." Humakbang siya palapit, ang amoy ng musk at pine mula sa puno ay muling bumabalot sa akin. "Alam ko. Dapat sana pero ngayong gabi... ang pagkikita namin... parang wala nang problema. Parang binibigyan ako ng mundo ng paraan para magbago." Inabot niya ang kamay niya, nag-aalangan, hinaplos ang braso ko. "Huwag mong hayaang sirain niya ito."

Dahil ba iyon sa kaba ng muntikan na akong malunod o dahil namamahay pa din ako? Hindi ko masabi kung alin sa dalawang iyon ang dahilan o may iba pang kahulugan. Simula kasi kagabi, hindi na makatkat sa isipan ko ang mukha ng binata. Ang mala-Papa P Pascual niyang masculine figure ay parang tintang nag-iwan ng mantsa sa isipan ko. Kahit anong pilit kong alisin siya sa isipan ko ay para siyang sardinas na pilit ipinagsiksikan sa isipan ko. Ang six-pack abs niya parin ang nakikita ko kahit nakapikit na ako.

Napa tawa naman ang lalaking kausap. "Okay, okay! Time out na. Nag sa suggest lang naman ako baka lang naman mag pwede. Ako na kasi ang nahi hirapan sa lagay mo eh. Panay ang habol mo sa kanya hindi ka naman pansin. Bakita kaya hindi na lang ako ang nag pag ukulan mo ng pansin? At least ako alam mong kaya kitang baliwin sa kama at ilabas ang lahat ng demonyo mo sa katawan na halos iyong mag maka awa na habang sumi sigaw." salag nito sabay ngisi na tila nakaka loko.

“Wala ka'ng pakialam kung ang isang baliw man na tulad niya ang ipapalit ko sayo Deo. Panay ang sabi mo na baliw siya, pero bakit ang babae na pinagsawaan na ng isang baliw na tulad niya, ay pinatos mo pa. Di ba mas nakakahiya yon? Wala ka man lang bang ibang babae na pwedeng ipalit sa akin kundi itong babae na ito, na pinagsawaan na ng isang baliw? ganting insulto ko rin sa kanila. Nakita ko na parang lalabas si Brenda sa loob ng kanyang katawan dahil sa sobrang galit ng marinig ang sinabi ko. Agad akong napapikit ng makita kong umigkas ang kanyang kaliwang kamay upang sampalin ako sa pisngi. Nagtaka pa ako ng wala pa rin akong maramdaman na sampal galing sa kanya. Ganun na lang ang panlala

bahagya siyang napangiti habang umiiling, “Bawal na Tadhana: I’m Obsessed With My Ninang Ruth.” Hindi ko napigilang mapakurap. At siya naman ay bahagyang natawa sa sariling sinabi. “Alam mo naman iyon, Ruth.” Napatingin siya kay baby Eli bago muling bumalik ang tingin sa akin. “Nakakatawa nga kasi noon… ipinangako ko sa sarili ko na akin ka lang.” Bahagya siyang napailing na tila naaalala ang younger self niya.

Napanguso ako "Wag na! Ang babaw!" "..pero bati na tayo..sorry sa inasta ko kanina" "It's fine.. pero Klare gusto kong malaman kung bakit ka nagalit saakin para maiwasan ko..Para hindi ko na ulitin" napailing ako Bahala na nga! "K-Kasi yung cassava cake na binili mo ang baho--muntik na'kong maduwal sa sobrang baho"

Pagalit nitong tanong at sasagot sana ako rito nang maglabas ito ng panyo at marahang ipinunas iyon sa noo kong may pawis. Para akong natulala sa gwapo nitong mukha na napakalapit sa akin. Nananaginip pa ba ako? Nang matapos itong magpunas ay mukhang doon lang nito napansin ang pagkakalapit namin at bumakas ang gulat sa gwapo nitong mukha. Agad itong dumistansya sa akin at mahinang ibinato ang hawak na panyo sa mukha ko. "Punasan mo ang pawis mo. Ako pa ang pinagpunas, kapal nito." pabulung-bulong nitong sabi tyaka nagpatuloy sa paglalakad pero this time, mabagal na ang lakad nito.