روايات وقصص ضمن Bawal Na Pagnanasa

Natawa naman ako "Of course not! Nagdurugo lang ang puso ko ngayun dahil sa matinding pagkadismaya pero hindi pa sumasagi sa isipan ko na may ipapapatay ako noh! Baka to follow ang tungkol sa bagay na iyan kung sakaling ubos na talaga nag pasensya ko." seryosong sagot ko dito Narinig ko naman ang malakas nitong pagtawa mula sa kabilang linya kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapabuntong hininga

“Pakiusap—” “Pakiusap ano?” “Pakiusap, kailangan ko…” Hindi ko natapos ang pangungusap. Nagsimulang gumalaw ang aking balakang laban sa kanyang kamay nang walang pahintulot, hinahabol ang mas maraming presyon. Hinayaan niya ito nang ilang segundo, pagkatapos ay pinagaan ang paghawak hanggang sa ako ay naiwan na tumitibok at walang laman.

Dahil ba iyon sa kaba ng muntikan na akong malunod o dahil namamahay pa din ako? Hindi ko masabi kung alin sa dalawang iyon ang dahilan o may iba pang kahulugan. Simula kasi kagabi, hindi na makatkat sa isipan ko ang mukha ng binata. Ang mala-Papa P Pascual niyang masculine figure ay parang tintang nag-iwan ng mantsa sa isipan ko. Kahit anong pilit kong alisin siya sa isipan ko ay para siyang sardinas na pilit ipinagsiksikan sa isipan ko. Ang six-pack abs niya parin ang nakikita ko kahit nakapikit na ako.

Napa tawa naman ang lalaking kausap. "Okay, okay! Time out na. Nag sa suggest lang naman ako baka lang naman mag pwede. Ako na kasi ang nahi hirapan sa lagay mo eh. Panay ang habol mo sa kanya hindi ka naman pansin. Bakita kaya hindi na lang ako ang nag pag ukulan mo ng pansin? At least ako alam mong kaya kitang baliwin sa kama at ilabas ang lahat ng demonyo mo sa katawan na halos iyong mag maka awa na habang sumi sigaw." salag nito sabay ngisi na tila nakaka loko.

“Wala ka'ng pakialam kung ang isang baliw man na tulad niya ang ipapalit ko sayo Deo. Panay ang sabi mo na baliw siya, pero bakit ang babae na pinagsawaan na ng isang baliw na tulad niya, ay pinatos mo pa. Di ba mas nakakahiya yon? Wala ka man lang bang ibang babae na pwedeng ipalit sa akin kundi itong babae na ito, na pinagsawaan na ng isang baliw? ganting insulto ko rin sa kanila. Nakita ko na parang lalabas si Brenda sa loob ng kanyang katawan dahil sa sobrang galit ng marinig ang sinabi ko. Agad akong napapikit ng makita kong umigkas ang kanyang kaliwang kamay upang sampalin ako sa pisngi. Nagtaka pa ako ng wala pa rin akong maramdaman na sampal galing sa kanya. Ganun na lang ang panlala

bahagya siyang napangiti habang umiiling, “Bawal na Tadhana: I’m Obsessed With My Ninang Ruth.” Hindi ko napigilang mapakurap. At siya naman ay bahagyang natawa sa sariling sinabi. “Alam mo naman iyon, Ruth.” Napatingin siya kay baby Eli bago muling bumalik ang tingin sa akin. “Nakakatawa nga kasi noon… ipinangako ko sa sarili ko na akin ka lang.” Bahagya siyang napailing na tila naaalala ang younger self niya.

Napanguso ako "Wag na! Ang babaw!" "..pero bati na tayo..sorry sa inasta ko kanina" "It's fine.. pero Klare gusto kong malaman kung bakit ka nagalit saakin para maiwasan ko..Para hindi ko na ulitin" napailing ako Bahala na nga! "K-Kasi yung cassava cake na binili mo ang baho--muntik na'kong maduwal sa sobrang baho"

Pagalit nitong tanong at sasagot sana ako rito nang maglabas ito ng panyo at marahang ipinunas iyon sa noo kong may pawis. Para akong natulala sa gwapo nitong mukha na napakalapit sa akin. Nananaginip pa ba ako? Nang matapos itong magpunas ay mukhang doon lang nito napansin ang pagkakalapit namin at bumakas ang gulat sa gwapo nitong mukha. Agad itong dumistansya sa akin at mahinang ibinato ang hawak na panyo sa mukha ko. "Punasan mo ang pawis mo. Ako pa ang pinagpunas, kapal nito." pabulung-bulong nitong sabi tyaka nagpatuloy sa paglalakad pero this time, mabagal na ang lakad nito.

nag bwelo ako at sinipa ang tagiliran nya Walang kahirap hirap na sinalag ang paa ko, nahuli nya iyon at nilapit lalo sa katawan nya. Na-out of balance ako pero inalalayan ako, nasa likod ang isang kamay nya "Hindi ako mapapagod na lumapit at mangulit Nazi. I won't stop hanggang hindi mo ako napapatawad" umiwas ako ng tingin at binabawi ang paa ko pero mahigpit ang kapit nya saakin

“Bakit? Huh? Dahil lang sa wala akong suot? Eh, wala naman ngang tao sa daan, e.” “Kahit na, Jalene. Paano kung sa malayo meron, huh? Eh ‘di, nakita nila kung paano tumayo ’yan? Hindi mo ba alam na pwedeng mag-cause ng pagnanasa ’yan sa kanila?” Napahilot ako sa ulo ko. Ang babaw naman nito. Saka madilim kaya paano nila makikita? “Alam mo, mas mabuting kumain—”