Bawal Tumawid Novels & Stories

"Puwede ba akong umuwi? Please, pag pumayag ka... bati na tayo." Sa kabila ng nararamdaman kong pag-aalala sa Mama ko at pananakit ng mata at lalamunan ko ay napangiti ako ng bigla siyang tumawa. Hindi ko inaasahan 'yon at nakakagulat din talaga. Bukod sa ang cute ng tunog ng tawa niya, ngayon ko lang din siya nakitang tumawa. "I like the word bati na tayo," aniya habang nangingislap ang mga mata. "And yes, puwede kang umuwi basta kasama ako."

At may mga sinasabi. Pero ngumiti lang ang babae at saka nag-amba na tatayo, kaya inihiwalay ng babae ang kamay ng lalaki sa kamay niya. Ngumiti lang ang lalaki at saka nag-bow. Tatayo sana ang lalaki, pero nagsenyas ang babae na huwag na itong sundan at nag-wave na ito ng kamay. Nang makalayo ang babae ay itinuon ko na pabalik ang mga mata sa pagkain.

“BAYAW” ni Madam K/iamkenth ********** This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Contains explicit/sexual contents, inappropriate use of words/language, drugs, violence, homoerotic scenes that may be found offensive to some readers. Read it at your own risk. R18+

Nakita kong wala pa ring balak na tumigil ang dalawa sa pag susuntukan. "Ayaw nyo makinig? Sige! Ito, para mas mabilis, magpatayan kayong dalawa! Sabay kuha ko ng patalim sa aking bag at isa-isang pinahawak yun sa kamay nila. Agad naman silang tumigil sa pag suntukan at gulat na lumingon sa akin, nagtataka kung saan ko kinuha ang dalawang patalim. "Ayan na, patunayan ninyo ngayon kung sino ang mas karapat- dapat sa inyong dalawa na mahalin!, sige na, ituloy nyo na! Mag saksakan kayong dalawa! Kalimutan nyong nandito ako sa harapan ninyo! Yan naman ang tingin nyong dalawa sa akin di ba!? Para lang akong langgam sa paningin ninyo! Hindi nyo nga napansin na nandito ako oh! Salamat ah, ang lakin

Bawal! Umikot na si Gavin pagkatapos na maputol ang tawag upang matagpuan lang ang paninitig ni Bethany sa kanyang likod. Tinaasan niya ng isang kilay ang dalaga. May kakaiba kasi sa mga titig ng mga mata nito na hindi niya mahulaan kung ano. Ang isipin na nagagandahang lalake ito sa kanya ay nagbigay ng kakaibang sipa sa kanyang sikmura. Muntik na siyang mapangiti nang wala sa oras kung hindi niya lang napigilan.

[Maya/Fiona pov] TAWA nang tawa kami nila aling Berta at ate Mae habang ginagamot ng mga ito ang mga sugat ko sanhi ng kalmot ni Suzy. Nakatikim man ako ng sabunot at kalmot ay ayos lang. Ang mahalaga ay napigilan namin ito sa plano nito.

Mabigat man ang pakiramdam niya at hindi mapigil ang pananakit ng mga mata, pinakawalan niya ang salitang alam niyang magpapawasak dito at sa damdamin niya, “Patawad.” “May problema ba tayo? Bakit ka na naman umiiyak? Iyakin ka masyado,” pambabalewala nito sa sinabi niya nang pumatak sa balikat nito ang bunga ng pananakit ng mga mata. Agad din nitong inihiwalay siya sa pagkakayakap at tinitigan ang pisngi niyang may dumadaloy na mga butil na luha. Sobrang naninikip na’ng dibdib niya sa puntong iyon pero pilit siyang nagpapakatatag upang hindi bumigay.

tinatrabaho destino gawain ginagawa hanapbuhay empleo mapapasukan tungkulin magtrabaho nang hindi panayshe screamed, not minding the surprise stare gave her. Mabilis niyang tinawagan ang kanyang kapatid upang ibalita sa kanya ang magandang balita, ito ang simula ng isang bagay na maganda para sa kanya at sa kanyang kapatid, ngunit may isang bagay na patuloy na humihila sa sulok ng kanyang puso na mabilis niyang inalis.

Na may itinuring siyang asawa tapos gigising nalang siya bigla na mawawala na ito na parang bulaz Pero ngayong wala na iyon ay dahil parehas nilang gustong sumubok. Para bang nawala ang bigat na matagal nang nakadagan sa dibdib niya. Naging worry-free siya, mas nakakahinga ng maluwag at mas nagiging totoo na rin ang bawat galaw nila.

Tumuwad siya sa harap ko, nakasandal sa armrest ng upuan, ang katawan niya parang imbitasyon ng kasalanan. Pumwesto ako sa likod. Hinawakan ang balakang niya. Tinapik ko ng bahagya ang alaga ko sa bukana niya bago ko ito dahan-dahang ipinasok muli—at sa isang ulos, baon na baon. Binayo ko siya. Mabilis. Mabagal. Sinsin. Puno ng gigil at pagmamahal. Mga impit na ungol lang ang maririnig sa loob ng jet. Pawisan na kami pareho, pero wala kaming pakialam.