Anekdota Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

Kausap ko sa aking sarili. *********

Heinz's POV Home Sweet Home! NAKARAMDAM agad ako ng kahungkagan sa sarili pagpasok sa loob ng bahay. Agad akong nagtungo sa sala at naupo sa single sofa na naroon at sumandal. Inilapat ko ang batok sa sandalan kung kaya't bahagya akong nakatingala. Pakiramdam ko ay pagod na pagod ako ng mga sandaling iyon, kahit wala naman akong ginawa kung hindi umupo maghapon, kaharap ang laptop at pag aralan ang panibago kong misyon.

sabi ni Fatima kaya sinamaan ko siya ng tingin. "Lasing nga ako! wala ako sa sarili! at hindi ko rin yun nakilala," sabi ko. Umiling iling siya sa akin parang desmayado kaya ngumuso ako dahil alam ako rin naman na mali pero wala na akong magagawa, it's part of my life now. "Alagaan mo ang sarili mo Andrea," sabi niya ng seryoso kaya tumango ako. "Yun lang naman eh!" sabi ko habang ngumuso.

Anong pinasok ko at ginugulo ko talaga ang aking sarili ng ganto. Pumasok ako sa aking silid. Napabuntong hiniga ako. Napasandal sa pinto. At ipinikit ang mga mata. Bakit ko nga ba yun ginawa kagabi? Normal lang ba na maging tanga kapag nagmamahal ka? @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

“I already told you, I’m not that fragile. Kaya ko ang sarili ko at kaya kong kalimutan ang bagay—ang taong walang kwenta sa buhay ko.” *** Thank you sa pghihintay ng updates. Another will be updated later. Enjoy!

Dahil sa kaibuturan ng kanyang sarili—alam niyang may katotohanan iyon. Hindi lang ito laro. Hindi lang ito plano. May halong personal. May halong pagnanasa. “Hindi ako matatalo sa sarili kong laro,” mariin niyang sabi. Ngunit kahit siya—hindi niya lubos na sigurado. Dahil sa unang pagkakataon sa napakahabang panahon… May isang bagay na hindi niya kontrolado.

ang bawat salita ay tila ba pagpapakitang-tao ng sarili kong kamangmangan at pagiging makasarili noon. "Akala mo? Palagi na lang 'akala mo'... Adrian! Dahil iyan ang tanging alam mong gawin... ang mag-isip para sa sarili mo... ang magdesisyon para sa imahe mo! Isang buhay ang nawala... isang buhay na pangarap ko... at ang dahilan ay ang lalakeng pinangakuan kong mamahalin habambuhay," sabi niya habang dahan-dahan siyang umaatras... tila ba diring-diri siya sa presensya ko.

Nasa loob ba siya? Marahas kong pinunasan ang luha ko dahil sa inis sa sarili. Anong katangahan 'yan, Rika? Wala kang karapatang masaktan dahil hindi naman ikaw ang girlfriend. Yaya ka lang! Matuto kang lumugar! Huminga ako ng malalim matapos pangaralan ang sarili at bumaba. Inabala ko ang sarili sa pagtulong kay mama sa kusina hanggang sa magtanghalian na sila.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Dahil sa galing ko kumuha ng larawan, namangha ako sa aking sarili. The best at forever the best! Yun lang kung di talaga isinilang sa mundong to si Kevin. Di ako makahinga sa kakayanang ibinigay sa akin ni Papa God saka sa subject ko na ubod, ganda. Mahihimatay ako sa ginagawa kong to. Kaya di ko nakontrol ang sarili ko… Nagpaka-Senang baliw na nga ako… “Wahhhhh! Zendeo my labsssss!”