Ikinci Şans Novels & Stories

Eskiden de kavga ederlerdi, çoğu zaman Ecrin yumuşar, ilk adımı o atardı. Ama bu sefer onu hayal kırıklığına uğratacaktı. Çünkü gerçekten gidiyordu. Gidip milyarlarca liralık mirasın başına geçmeye…

Koray sadece gülümserdi: "Bulmaya çalışmayın, evde aslan kesilir." On altı yaşındayken hayatında ikinci kez terk edildiğini hissetti. Birincisi, anne babasının kazada ölüp onu bırakmasıydı. İkincisi, ağabey onu istememişti. Uzun zaman bu kısır döngüden çıkamadı, gecelerce defalarca yıkılıp durdu. Acaba nesi yeterince iyi değildi da, neden kimse onu istemiyordu?

Mecburen kuyruğunu bacaklarının arasına alıp kaçtı. Ama içindeki kıskançlık ve tamah etme isteği had safhadaydı. Levent denen herif ne yaptı da bu kadar şanslıydı? Daha Defne'den ayrılmıştı ki daha da iyisini bulmuştu. Hem de neredeyse kusursuz bir kadını. Yoksa gerçekten Allah'ın gözü mü kör olmuştu...

Kendi kendine mırıldanarak arabasına bindi. Başını kaldırıp itfaiye istasyonuna baktığında, her şey ona son derece tanıdık geliyordu. Ama sanki çok önemli biri eksikti. Bu kez Elif kendini tamamen kaybetti. BAM! Gözleri kızardı ve direksiyona sertçe yumruk attı. "Can, bugün sana geri adım atman için fırsat verdim. Ama sen kabul etmedin."