Kıskanç Novels & Stories

Şimdi kabullenemeyen de yine kendisi. "Böyle iğneleyici konuşmalarla beni rahatsız etme!" "Ne demek istediğimi gayet iyi biliyorsun!" "Can, beni aptal yerine koyma. Kıskanıyorsun, değil mi? Daha ne kadar uzatacaksın bunu? Gerçekten neyi kıskandığını anlamıyorum. Bu kadar dar görüşlü olmayı nasıl başarıyorsun!"

Altı ay önce kurtboğan zehriyle zehirlendim. Bu zehir ölümcül ve artık fazla ömrüm kalmadı. Bedenim gün geçtikçe zayıflıyordu. Bugün içimdeki kurt tamamen yok oldu. Yaşamak için yalnızca üç günüm kaldı. Ölümümden iki gün önce, böbreğimi kız kardeşime bağışlamayı kabul ettim. Buna çok sevinen eşim, bir gün bu iyiliğimin karşılığını mutlaka vereceğine yemin etti. Kız kardeşim, Belladonna üzerine yazdığım tezden intihal yaptığı ortaya çıkınca üniversitenin forumunda ağır hakaretlere maruz kaldı. Ama öne çıkıp tezi aslında benim intihal ettiğimi söyledim. Annemle babam bundan memnun oldu. Sonunda olgunlaştığımı düşünüyorlardı. Artık onların gözünde kusursuz bir eş ve kız evlat olmuştum. Öyleyse

Nişanlım Dante de Rossi, Karadere'deki bir mafya ailesinin varisi ve beni çok seviyor. Ama düğünümüze bir ay kala, ailesinin onu çocukluk arkadaşı Isobel de Luca ile bir bebek sahibi olmaya zorladığını söylüyor. Kabul etmesem de her gün ısrarla bunu konuşuyor ve beni buna ikna etmeye çalışıyor. Düğüne yarım ay kala, bir hamilelik raporu alıyorum. Isobel’in bir aylık hamile olduğunu öğreniyorum. Daha Dante’ye izin vermedim. İşte o an, yıllardır süren ilişkimizin ne kadar kırılgan olduğunu anlıyorum. Düğünü iptal edip ondan aldığım her şeyi yok ediyorum. Düğün gününde Eltonya'ya gidip tıp kariyerimi ilerletmek için yola çıkıyorum. Uluslararası bir sağlık kuruluşunda görev kabul ediyor ve

"Acele etme, sindire sindire ye." Tam son lokmamı yutmuş, ağzımı bir şey söylemek için açmıştım ki biri yemek odasının kapısını açtı. Bir saniye sonra Jenna'nın cıvıl cıvıl sesi duyuldu. "Herkese iyi akşamlar." Garvinler sesin geldiği yöne döndü. Kapıdakini gördüklerinde yüz ifadeleri anında karardı.

Sabah, sosyetenin en köklü ailesinin varisi Sophie Walker'le resmî nikâhımız kıyıldı. Öğleden sonra ise beni adliyeye götürdü; boşanma başvurusunda bulunduk. Sophie'nin arkadaşlarının benimle alay ederek güldüğünü duydum. "Vay canına! William bir şey söyledi diye Adrian Parker'le aynı gün hem evlenip hem boşandın mı gerçekten?" "Adrian'ın yüzüne bakın, bembeyaz olmuş! Yoksa ağlayacak mı?" Tam o sırada Sophie, ailemizin evlat edindiği kardeşim William Reed'in kollarına atıldı. Cilveli bir sesle, "İstediğini yaptım işte. Artık bana gülümseyeceksin, değil mi?" diye sordu. William'ın soğuk yüzünde çok geçmeden bir gülümseme belirdi. Sophie'den hesap sormak istedim ama ablalarım beni olduğu

Hemşire elimin üstündeki damar yolu iğnesini çekip çıkardığında gözlerinde acıma dolu bir ifade vardı. "Bay Young, nakliniz için ayrılan kalp son anda başka bir hastaya gönderildi. Yedinci kattaki VIP servise gönderildi. Ne yazık ki, ameliyat öncesi tüm hazırlıklarınız boşa gitti." Marcus Stewart yedinci katta yatıyordu. Kız kardeşimin eve getirdiği o çelimsiz genç adam… On dakika önce Marcus'un göğsünde korkunç bir ağrı patlak vermişti. Normalde dimdik ayakta duran annem hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamış, her zamanki soğukkanlılığıyla tanıdığım babamsa hastanedeki bütün uzmanların gözü önünde masaya yumruğunu indirmişti. Üç yıldır beklediğim o kalbi Marcus'a vermeye karar vermişti. Oysa