Beauty Quotes For Self の小説・ストーリー

Agad niya akong binigyan ng tissue na tinanggap ko naman. "Eto naman. Hinay hinay ka lang sa pagko-confess para naman hindi ako masyadong mabigla." Inayos ko ang buhok na maaga kong kinulot. "Alam ko namang maganda ako pero hindi na ako masyadong nasu-surprise kapag araw-araw mong sinasabi sa akin kung gaano ka kabaliw sa alindog ko." "Iyon naman talaga ang totoo. You're beautiful in whatever state you're in. You're effortlessly beautiful."

“Abah! Sumusobra ka ha! Uy, para sabihin mo sa iyo, hindi ka naman talaga maganda. Tingnan mo nga at nabuntis ka lang ng kung sino?” “Hindi ka maganda dahil hindi ka mabait na kapatid.” “Sabihin mo iyan sa sarili mo. Okay lang kung sa tingin mo ay hindi ako maganda. Fine, then why are you here and kept on asking me to make you beautiful. Saan ko kukunin ang ideya ng kagandahan kung wala ako? I cannot give, what I do not have.” “Huwag mo akong daanin sa mga prinsipyo mo sa buhay.”

Hindi kaya't natrauma ako sa huling ganap namin ni Jethro na sa tingin ko'y bumaba ang self-esteem ko kaya't ganito ako ngayon. "Hoy,beks, huwag naman ganyan, tingnan mo si bebegurl gusto ng maiyak, hoy bebegurl okay lang iyan, huwag mong ituloy ang mga luha mo, masisira ang eye make-up mo,tsssssk!" awat ng isa pang bakla.

"Yeah, like what I said, beauty is subjective. If that's how you define beauty, then you are entitled to your own opinion—" "Caius, my beauty is not an opinion! It's a fact! Fact, Caius!" Kinuha ko ang itim niyang jacket at ibinato sa kanyang mukha. "Lalaki ka ba? Hindi ka ba talaga nagagandahan sa akin?" Kinuha niya ang jacket at tinupi. I tried to calm myself. Huminga ako nang malalim at hinawakan muli ang libro. Calm down, Imma. Calm down.

Ngumiti siya habang binigay ang tubig at hindi na tumingin sa akin kasi if titingin lang siya sa mata ko o kahit sinong tao ang tumitingin sa mata ko ay tyak maiiyak lang ako. Nakita naman niya akong pumasok sa room ah, bakit hindi niya sinabi? I need water to dehydrate myself. Ang dating maamo kung mukha ay naging maldita dahil nakakunot sa noo. "What a wonderful day to be here in front of you! Am I more beautiful than the venue, and I am more beautiful sa kung sino man ang susunod sa akin, mas maganda ako sayo no, madapa ka sana!"

pagpapalakas niya sa sarili niya. “Okay na yang ayos mo. Maganda ka naman na kasi, mas okay yung natural beauty lang dahil dun mas naaakit ang mga customers pero sigurado ka ba talaga sa gagawin mong ito? You’re so beautiful Selene. Sa gagawin mo sisirain mo ang buhay mo.” bakas ang pag-aalala at panghihinayang sa boses ng babae pero nginitian lang siya ni Selene. “I really need it saka ito naman na rin ang una at huli kong gagawin ito.” sagot niya na ikinatango ng babae sa kaniya.

Siguro'y kumukuha ng larawan. Mang-iinis na naman ito panigurado kaya bago pa man ito mabigyan ng tsansa ay magmamartsa na siya palayo. Akmang tatayo siya upang umalis ngunit maagap siya nitong sinenyasan na manatili. "Don't worry inienjoy ko lang ang view and the beauty that nature provides." Nababaliw na yata siya. Pakiwari niya kasi sa kanya patungkol ang 'beauty' na sinasabi nito. Mataman kasi itong nakatitig sa mukha niya habang nagsasalita.

“Ang pagiging maganda ay hindi lang sa mukha. You can also be beautiful with your attitude.” Unti-unting kumunot ang kaniyang noo, habang ako naman ay napangingiti na. She’s too young to understand it, but I have to explain it to her. Kailangan ko lang namang habaan ang pasensya ko para mas maintindihan niya ang lahat. “So, if you’re kind, you’re beautiful.” “But if I wasn’t, does it mean that I’m ugly, kuya?” I nodded. “Yes. Kaya maging mabait ka, okay?”

"Ahhh... b-beauty is p-power?" Napasapo naman sa kanyang noo si Tita Celine at saka umiling-iling. Bakit? May mali ba sa sinabi ko? "No. No. No. No, Hayami!" Napaigtad ako sa gulat dahil sa pagsigaw niya. "The beauty is seen in the inner appearance. We have a different beauty and the way to see it is to love yourself to be who you are. That's the answer that I am talking about."

Honest Inabot ko na lang ang bag ko at hinanap ang hairbrush tsaka nagsuklay "I don't know why I am blinded by your beauty. You perfectly looks awesome" Napahinto ako sa pagsusuklay, tsaka napatingin sa repleksyon niya sa salamin. Hays. Ang hirap talaga maging maganda, nakakapagod nang marinig ang puri at puna ng mga taong nakapaligid sakin. Should I blame my mom dahil ipinanganak niya akong maganda?