Before And After In Tagalog の小説・ストーリー

Ayaw kong makampante pero masiyado na talagang nakakahiya. Siguro’y nabasa ni Mario ‘yong ekspresyon sa mukha ko kaya ito natawa nang bahagya. “Huwag kang mag-alala. Harmless naman ako,” aniya bago bumalik sa kwarto para bigyan ako ng isang malinis na damit. Doon ko lang din napagtantong naka-bra lang pala ako at wala akong suot na damit kaya dali-dali kong sinuot ang t-shirt na iniabot niya. Gusto ko na lang talagang magpalamon sa lupa dahil sa kahihiya. "Eat breakfast first before you go home," he said. "I'll drive you to your house after—"

Emcee: “Ladies and gentlemen, let's give a round of applause for the two beautiful couples of the night! Sa dalawang pusong pinagtagpo ng tadhana, dinugtong ng kapalaran, at pinatibay ng pag-ibig!” Nagyakapan ang kambal, at sabay nilang sinabi: Belle at Ana: “Sa wakas… happily ever after na rin tayo.” --------------------------- -------------END---------------------------------------

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

sagot ng binata na ikinatango n'ya kahit hindi naman s'ya nakikita nito. "O-Ok!" "Ready your mani and papaya dahil maniningil ako ng mga atraso mo sa akin mamaya, hmmm!" "May atraso ka din naman sa akin ah!" sikmat n'ya rito. Ito lang ba ang may gana na maningil ng atraso eh malaki nga ang atraso nito sa kan'ya.

Kabanata 5 "ANTE Tigang ka!" asik mismo sa mukha ko ni Honey kinabukasan ng i-kuwento ko dito ang kagabing nangyari sa akin na ako mismo, hindi ko maipaliwanag kung ano. Sinamaan ko ang 'akla ng tingin. Inirapan lang naman ako nito bago ulit nagsalita, "Nagpre-cum ka. Iyon ang nangyari sa 'yo kagabi."

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Agad akong pumasok sa loob at tinungo ang backstage dahil doon ako papasok. "Jusko, Iha! Akala namin kung saan ka nagpunta, halika na bilis! They're waiting for your speech!" Agad akong ni-retouch ng make-up artist ko at tsaka ako pinuwesto sa likod ng stage. Unti-unti iyong bumukas at bumungad sa akin ang mga nakakasilaw na ilaw. Pinigilan ko ang mapatakip ng mata. Ang daming bisita...

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Hindi na ako naghigh-heels dahil pagod na ang paa ko. Tumango siya bago simulang paandarin ang kotse niya. Napaidlip na din ako dahil sa pagod. Nang magising ako ay nasa Batangas na kami. "Hey, you're awake." Bati niya sa akin pagmulat ng mga mata ko. Napansin kong nakatigil ang sasakyan. "Ba't ka huminto? Nasiraan ba tayo?" tanong ko kaagad.