Behind My Smile Quotes の小説・ストーリー

Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Bigla siyang humarap. Matalim ang mga mata niya. Galit. Pero may kung anong hindi ko maipaliwanag sa ilalim no’n. “You were smiling.” “Ha?” “You were smiling at your phone.” Natahimik ako. “Bakit? Bawal na ba ngumiti?” “Don’t do that.” “Don’t do what?” “Don’t smile like that for someone else.” Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko.

Habang pinagmamasdan ko ang kanyang mga mata, bahagya akong ngumiti. A beautiful smile. A perfectly harmless smile. At doon ko siya tuluyang hinayaan. Mahulog sa sarili niyang laro. ***** LMCD22

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

Nag enjoy din ako sa pakikinig ng mga reakyon nila sa mga libro ko. Minsan nakikitawa na rin ako. Masaya. Masayang maging malaya. Mukhang ito na nga yong sinasabi ng kanta na...'One day you will see me smile. One day I will be alright. I'll be stronger, stronger than before' "Smile!" sigaw pa ng isa. Napangiti naman ako. Nag-groupie na kasi kami. At last! Tapos na rin! "Bye Miss A! Sa susunod ulit!"

Hinayaan ko na kaysa naman ano pang isipin ng mga tao dito na nag-aaway kami na hindi naman kami magsyota. "Smile Clovett in one two three good shot," napapailing na lang ako sa ginagawa niya sa akin. Ayaw niya kasing siya lang ang may post tapos ako wala, kaya kahit wala naman akong idea kung paano mag post kundi ang ngumiti lang sa camera, dahil yun naman ang sabi niya.

To spend this with each other side. "Your smiling, and I would want to saw you like that for the whole day. Mas lalo kang gumaganda kapag ngumingiti ka and your smile are making my day complete and worth it. Wala na akong pakialam kung matambakan ako ng trabaho as long as your at my side" hindi ko maiwasang iiwas ang tingin ko dahil sa sinabi nito. Manhid na lang talaga ang hindi kikiligin! "Are you in?"

Ang unfair kasi ng mundo, ba't gano'n? Ikiniling nito kapagkwan ang ulo bago sumagot. "Nothing. It's just that, I can see that you always smile and laugh a lot. But I can also see that there are times that it never reaches your eyes. Paano mo nagagawa 'yon?" Pinanatili ko ang mata rito at hindi kumibo.

Hindi niya naman ako iiwan ng ganoon lang para maging miserable ang buhay. If that’s the case, then maybe I’ll laugh my ass out loud. Kasi hindi ko naman siya hinayaang bitawan ako ng ganoon na lang para maging miserable siya. “Good morning to the strong people out there!” I said after coming out from the backstage. I heard people’s clapping and their beautiful smile. A smile that conquered their battles with themselves. “Thank you for coming. I know you’re all busy and doing fine things but you still managed to come here with us – it’s a privilege for us all of here. First of all before we start, let me acknowledge first the following persons.” I added.

"You're cute whenever you're mad, but I think you'll be a hundred times cuter when you smile." ❥ ‑‑‑‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑ ‑

At sa sandaling nagtama ang mga mata namin… parang may mainit na hangin na dumaan sa pagitan namin. Mabagal. Mabigat. Nakakakaba. “You look better when you smile,” mahina niyang sabi. Nanigas ako. Hindi ko alam kung anong isasagot. “Ha? A-ah… bakit niyo po nasabi?” pilit kong tawa, pero halatang pilit. Ngumiti lang siya ulit. That smile.