Behind My Smile Quotes の小説・ストーリー

“Okay, take your time. Call me if you need me, okay? I will just go downstairs and cook food for you.” Tumango lang ako sa kanya. Bago siya lumabas ng k’warto binigyan niya ako ng matamis na ngiti. As usual. His kindness was always written on his smiles. That’s why I love this man, as my best friend. He’s the only man who taught me how to smile. Also told me that smiling is the easiest way to cover up your sadness.

Kasama niyang kasayaw ang mga bata at nilagyan pa siya ng koronang gawa sa bulaklak. I have seen Vincent's smile so many time before but this time, he look so free. He look at me and give me a smile. That smile. So bright yet so fragile. The way Vincent smile at me it cheering me up: telling me I shouldn't have shoulder the earth alone. I don't know why did I do to deserve a man like him who's always there if I fall. "Hi."

Hindi ko ma-explain, kakaiba… mainit at masarap na parang nakakakiliti sa puso. Tahimik ang unang minuto ng byahe pero panay ang sulyap ni Bart sa akin, at ‘yong ngiti niya, hindi talaga mabura. “Para kang baliw, stop smiling,” kunwari naiirita ako pero pinipilit ko lang takpan ang kilig na nabubuo sa dibdib ko. “Am I not allowed to smile?” “Sinabi ko bang hindi?” Napangiti na naman siya. “Because… I’m happy.”

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.

Pero muntik na akong matawa dahil hindi bagay sa kanya ang smile na ginawa niya ngayon dahil parang force smile ang ginawa niya. Para tuloy siyang villain. "Pfft... di mo naman kailangan praktisin ang bagay na yan. Lalabas naman ang natural smiles mo kung masaya ang puso mo." Bigla naman siyang napangiti habang nakatingin sa akin. "Okay, I understand." Bigla na namang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa smile niya. Damn... Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan!

I shook the pesky thought away at the back of my mind. I smiled at them as sweet as I could.

wala sa sariling sagot ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "I understand, but try to smile," sabi niya pa bago dahan-dahan na binuksan ang pinto ng function hall kung saan gaganapin ang meeting namin. Kaagad akong pumasok kaso hinawakan niya ang siko ko kaya natigilan ako para lingunin siya. "Huh?" tanong ko pero ngumiti siya lalo. "I said smile. You can change the worl with just your smile," sabi kaya unti-unting sumilay ang maliit na ngiti sa akin. Napailing rin ako ng dahan-dahan.

Thereafter, a warm smile drew on his face. At that moment, pakiramdam ko, na-estatwa ako. His perfect white teeth showed as his lips parted to form a captivating smile, which made me want to melt like ice crème under the hot summer sun. His smile is the kind that other people would call a “Killer Smile.” Ito ‘yong tipo na makikita mo sa toothpaste commercial habang may kumakanta sa background ng, “nothing can come between us, nothing can separate us.” Ganern! “You should be more careful, medyo madulas dito sa pool area,” muli niyang sabi.

At dahil mukhang totoo ang bawat salita. "I don't think you realize it." Mahina nitong dagdag. "But when you're smiling..." Nakatitig lamang ito sa kaniya nang diretso at walang pag-aalinlangan. "...you make everything around you look brighter." Tuluyan nang nag-init ang buong mukha niya na umabot hanggang tainga, hanggang leeg, at parang hanggang kaluluwa pa yata.

saad nito at ngumiti. I breathed out. “You should smile more often. It suits you, mi amor,” komento ko. Hindi ko alam kung pinaglalaruan lang ako ng aking mata, pero mukhang namula ang kaniyang pisngi. “You're beauty shimmers when you smile.”