Bitter Person Quotes Novels & Stories

Bitter kong sabi naman dito. Naiinis kasi ako pag naaalala ko ang ginawa sa akin ni Ma'am Athena. "Bakit bigla ka naman naging bitter dyan? Buti nga kayo ni Ma'am Athena kahit di ka pa niya sinasagot eh halata naman na mahal ka non." Sabi naman nito sa akin.

“Wala naman sigurong ibig sabihin iyon. Team lunch lang. Pero nasaktan ako, tapos nainis ako sa sarili ko kasi… paano ako masasaktan sa ganoon kung ako mismo nandito, umiinom ng kape kasama ka?” Hindi ako nakapagsalita. Iyon ang pinaka-mapanganib sa totoo. Hindi ito palaging maganda pakinggan. Minsan pangit, makasarili, masakit. Pero kapag nailabas, hindi mo na pwedeng ibalik sa dati. “Hindi ka masamang tao dahil nasaktan ka,” sabi ko. “Tapos ano ako?” “Tao.” Napatingin siya sa akin.

"I don't give a f*ck! Lumayas ka nga at lumipat sa sarili mong kumpanya." Umingos ito pero umupo pa rin aa upuan sa harap ng kanyang mesa. "You don't give a f*ck pero galit? You're still bitter. Hirap ba mag-move on?" natatawang tanong nito kaya't muli niyang binigyan ng masamang tingin. "You're wasting my time, Apollo."

I have a subtle sarcastic behavior, that a dumb person cannot even hint that I am already insulting someone. "Is this what you call thoughtful? Did your brains got fried already, little Ales? You were heralded as smart but seems like they are were all wrong. You are after all, a scum and stupid." Asik niya sa akin na halatang inis na inis na. "Aliyah, teach her a lesson." Utos nito sa kanyang tagapagsilbe.

Sarkastikong humalakhak si Brigitte. “Hindi mo ba alam kung paano naging miserable ang buhay ko dahil sa pagyayabang mo?” Halos hindi makahinga si Brigitte sa galit. “Hindi naman ako lalapit sa inyo kung kaya kong solusyunan ang problema ko, ‘no!”

wika ko Naman habang nakangiti ng malapad sa bartender. " Walang ano man Miss Chu"sambit Naman sakin ng bartender. Hindi ata alam ng lalaking ito na ako Ang may Ari ng bar na pinasukan Niya. " Next time don't judge the book by its cover, simple quote Hindi pa memo!" Inis kung wika at aalis na sana ng bigla niyang hawakan Ang kamay ko ng mahigpit. " Wag mo kung talikuran! Hindi pa ako tapos sayo!" Inis niyang sambit sakin.

dagdag niya habang nakatingin sa mga batang nagtatawanan, “kung masama kang tao, hindi ka gugustuhin ng mga batang ‘yan.” Napatahimik ako saka napamura sa aking isipan. Bakit ba parang mas tumatama mga simpleng salita niya kaysa sa mga sweet quotes sa internet? Napailing ako saka pilit na ngumisi. “Wow,” sambit ko. “Deep.” Bahagya siyang napangisi. “You started it.” “Pero seryoso…” bulong ko habang nakatingin sa kanya. “Hindi ka nawe-weirdohan?”

Kaya ko ngang ipatong lang sa dalawa kong daliri. ''Pero mapait.'' Napaangat ako ng mukha. ''Mapait?'' pag-uulit ko dahil baka mali lang ako nang narinig. ''But you see, even a bitter coffee can brighten up the day.'' Nakuha ko naman ang nais ipahiwatig ni Chairman Emilio. Kahit gaano kapait ang buhay, may araw rin na magiging masarap ang lasa nito.

Sarap ihampas sa isa't-isa. At oo nga pala! Isama na rin yung pa-chix na hilaw na yun. Akala mong sinong gwapo! Pa-chix! Pwe! Akala mong kung sinong chix na hindi ako pansinin ng hilaw na yun. Hindi ako nagtatampo, nakakaasar lang na hindi niya ako pinapansin. Sarap niyang batukan, promise! Bitter kasi yun. Tama-tama! Bitter yun Jakie!

Gad his reaction is so priceless. "Kahit medyo bitter ako. Oh 'yan na ha. Umamin na akong bitter parin ako kay Ate and Charl. Hinding hindi ko sila sisirain. Kasi iniisip ko palang na may naapektuhan na bata. Ang pamangkin ko. Masakit na. Ikaw doctor ka 'di ba, Ayaw mong may nasasaktan din 'di ba sa halip ay nagpapagaling ka pa. So ang point dito h'wag lang maninira ng pamilya." totoo naman. Naka move on na talaga ako sadysng bitter lang at saka wala sa plano ko manira ng pamilya duh.