Quotes For Toxic People Novels & Stories

Ayokong may masabi sila sa akin na masama. "Trinity, hindi mo naman kailangan initindihin ang sasabihin ng ibang tao, basta alam mo sa puso mo na wala kang ginagawa na masama at masaya ka, then go for it. Life is short, that's why don't waste your time to the toxic people around you.." "Alam ko naman 'yon. Sige na mag beauty rest ka na dyan." ani ko.

This was how masochistic I was- since from my relationship with Nick up until now. Sasabihin ng iba ginusto kong maging kabit dahil pinili kong manatili, kahit toxic, kahit may nasasaktan na iba at kahit hindi naibibigay sa akin ang tamang pagmamahal na deserve ko. But what people don't understand was how toxicity could linger deep inside you once you have its painful yet addicting push-and-pull feeling. There's this human nature about our affinity to toxicity- once you've been in a very toxic relationship, once you've experienced the torturous feeling of staying in love or staying out of love- you would crave for it. You would seek for the pain and the torture and it would be so hard to esc

Natakot lang naman ako sabihin dahil hindi ko alam kung anong sasabihin at magiging reaksyon niya. Everyone thinks that I am brave and frank, little did the other know, I have selective time when I can say my real thoughts yet when it comes to a serious problem like this, I am a coward afterall. Maybe because I don’t want him to feel insecure. I am really bad at handling relationships. I am always the toxic person, the liar, someone who cannot fully communicate my thoughts even though I care about our relationship, I am a red flag. “Stop thinking of Juvilan, he doesn't deserve you. Let your stupid cousin have him, they suit each other.”

bigla’y nanulas sa kaniyang bibig. Wala siyang narinig na sagot, sa halip ay muli siya nitong hinalikan sa noo. “Huwag kang mag-isip nang negatibo. Our society has surrounded by toxic and insensitive people. Kailangan mong maging matatag upang labanan sila,” sabi lang nito. Kinalimutan na lamang niya ang hindi nasagot na tanong. “Gusto ko ng maraming friend,” wika niya.

pag amin ni Sophia, "You know what? You're better than this Iya. Hindi habang buhay maging anino ka niya, kaibigan mo siya pero hindi sa lahat ng oras ay kukunsintihin mo ang mga gusto niyang gawin. Always remember wala ka mang kasalanan sa mga masasamang ginagawa ng kaibigan mo madadamay ka lalo na pag kasama ka niya. Know your worth! Huwag mong hayaan ipahamak ka ng sarili mong kaibigan. Kapag toxic na ang isang bagay o tao, learn to leave." Nanatili pa sila ng kalahating oras na magkasama at nag uusap, pagkatapos ay nagpasya na silang pumunta sa hotel kung saan sila nag check in para makapag pahinga na.

“Alam mong hindi totoo ’yan, kaya lang . . .” “Baby . . . Don’t overthink too much. Ano ba ang pakialam mo sa iniisip nila? Don’t pay attention to folks who have the wrong idea about you. You know who you really are, so don't let their thoughts bother you, okay?” Tama naman ito. Nabuhay siya sa mundong kailangan niyang i-please ang mga taong nasa paligid niya. Panahon na rin siguro para itapon niya ang isa sa mga toxic side niyang iyon.

suhestiyon ni Terrence na agad kong tinutulan. " Bakit ako mag s-sorry kung deserve naman niya 'yong nangyari kagabi? Kasalanan rin naman niya 'yon dahil napaka toxic niyang nilalang. Pati ang personal kong buhay, pakikialaman niya. " Dire-diretso kong ininom 'yong alak na sinalin ko sa baso saka napadighay nang malakas.

“Hindi ko na kasalanan kung layuan ka nila, Val. Kasalanan mo naman ‘yon, kung makaaasta ka kasi ay akala mo ay sayo lang umiikot ang mundo— Takot na napausod ang babaeng kasama nito ng malakas niya itong sampalin. “Inggitera ka lang talaga, Fyang. Kinain ka ng inggit kaya lahat ng gusto ko at malapit sa akin ay inahas at inagaw mo. Pero alam mo kung ano ang natutunan ko. Natutunan ko na dapat pa nga akong magpasalamat sayo. Kung hindi dahil sayo ay hindi ko malalaman kung sino ang mga taong pipili sa akin sa kabila ng lahat. Salamat sayo dahil inalis mo ang mga toxic na tao sa buhay ko.”

Parang may sumabog sa pagitan namin sa biglaan kong pag-anunsyo. "Ano?" matigas niyang tanong. "Are you resigning?" "Pagod na ako," mabilis kong sagot. "Pagod na akong pumasok na parang may utang akong kasalanan sa lahat. Pagod na ako sa ka-toxic-an ng mga tao dito." Naglakad pa ako papalapit sa mesa niya, hindi para magmakaawa na pigilan niya ako, kundi para tapusin na ang lahat sa amin.

Na makakaharap ko siya nang ganito. “You look much of your father.” She smiled. Hindi ako nagsalita at tipid lang na ngumiti. I don't want to open my mouth say rude words to her. It's better to keep my mouth shut. This is one of my toxic attitudes I hate. I hold grudges no matter how long ago it happened.