Boss / Ceo Mga Nobela at Kwento

Kapag nangyari yun, silang dalawa ang palaging magkasama saan man pumunta si Sandra. “Sir, ikaw po ang Boss ko at ikaw ang CEO ng kompanya tapos gusto niyong maging manager ko kung sakaling tinanggap ko ang offer? Paano yun? Boss kita tapos Boss mo rin ako? Ang labo nun Sir ah. Saka hindi ko pa po alam kung anong magiging desisyon ko masyado po kasing biglaan ang lahat.” never naman kasing pumasok sa isip niya ang pagiging celebrity.

nag-aalalang wika ng sekretarya ko. "Ako ang boss mo at hindi si May. Kahit siya ang CEO ng kompanya ay ako pa rin ang boss mo. Sa akin ka nagtatrabaho kaya walang sinuman ang puwedeng mag-alis sa trabaho mo kundi ako. Naiintindihan mo?" inis na sagot ko sa kanya bago ko siya tinalikuran. Natitiyak ko na hindi magiging maganda ang mga susunod na araw ko sa kompanyang ito.

Dahan-dahan akong napaayos ng upo. "Ah everyone... Meet the CEO of Esqueza's Corporation, our boss, Mr. Zachary Levi Esqueza."

I curiously asked and he smiled. "Let me introduce myself formally then,"inayos niya ang tindig bago nagsalita. "I am Yvo Galaxias Maximo the CEO of Maxhece Company, milady." Yumuko siya na tila isang prinsipe na sinakyan ko naman. "Soheila Justice Rustavo, the youngest in my family." I curtsied and to my surprise, he kissed my hand. "Goodnight, milady."

parang may paru-paru sa aking tyan. itinono ko ang boses ko wari'y tipikal na boses ng CEO. hard and confident. "papasukin mo." tipid Kong tugon habang inaayos Ang aking pagkakaupo. muli kong pinirmahan ang kaninang mga dokumento na aking pinipirmahan kunwariy baliwala lang sa akin ang kan'yang pagdating.

At anong oras silang nagising? “Good morning anak,” “Mama, sabi ni papa ihahatid niya tayo sa school today,” tumingin ako kay Sico na agad ko rin pinagsisihan bago balingan si Kua. May muta ba ako mata? Bakit ganiyan siya makatitig? “Anak, hindi pwede. May work si papa ngayon,” Sumimangot si Kua. “I am the CEO so ako ang may hawak ng oras ko. Ihahatid ko kayo ng anak ko,” aniya.

Nasa opisina na ako ng magiging boss ko para idiscuss ang sweldo at magiging schedule ko. Pumasok ang lalaki mula sa parking kanina dito sa loob ng opisina. "Sh*t. Siya pala ang boss" sabi ko sa mahinang boses. "What are you saying?" Sabi ng lalaki. "None sir."

Binuksan ko ang computer at nag-umpisa na akong magcheck ng emails, mukhang isa na namang busy na araw ito. Maya-maya ay nadinig ko na ang pamilyar na yapak ng mga sapatos. hudyat na padating na ang aming boss. Siya si Mr. Anton Montano, ang CEO ng kumpanya. Mula ng nagkasakit ang kanyang ama ay siya na ang pumalit bilang CEO. Hindi mo aakalain na isa na itong CEO dahil bata pa lang si Sir, siguro ay nasa 30+ pa lang ito. Dahan-dahan itong naglakad at kanya-kanyang bati na ang mga nasa opisina.

“Nothing. It's just like you are very strict whenever we are at the company. But seeing you here makes me think if you really are a C.E.O. of a multi-billion company. Because right now, you look like an average man who’s enjoying the meal he has been craving for.” He let out a smile and slightly shook his head. “I am not quite sure if I would be offended by the fact that you said that I look like an average man after saying that I am a C.E.O. of a multi-billion company.” “Please, don’t get me wrong. It’s not just average. But, the handsome type of average. I mean, I wouldn’t even be surprised if someone here would not recognize you as Florence Casimir Lawson, and scout you as a model or even