Novel & Cerita Potato Eaters Van Gogh

Peter and one of Michelangelo's most poignant works, the Pieta. Maraming sikat na painting roon. Napapagaganda ng mga iyon at hindi lang naman iyon ang dinayo namin. We prayed and wished. Kalaunan ay nagyakag na si Vlad kumain. He treated me in a simple Italian restaurant pero sobrang sarap ng mga pagkain. Siya ang nag bayad noon nang matapos kaming kumain. "Nag enjoy ka ba, Snyorita?" he asked. I nodded my head twice. He smiled at me.

“Yda talaga.” Pag-uwi ni Naomi ay dala na niya si “Potato,” kumislap ang mga mata ni Neri. Dalawa na ang aso sa bahay, at natural na mas maingay, ngunit matalino si Potato at marunong dumumi sa tamang lugar, tiyak na tinuruan iyon ni Cormac. Kanina sa bahay ni Cormac ay bahagya pang nag-alinlangan si Naomi, baka mas magiging maayos ang buhay ni Potato doon. Hindi niya kasi kayang bumili ng mamahaling pagkain para sa tuta.

subok niya. Mula sa pagngatngat ng baby potatoes ay nagtaas ito ng tingin sa kanila. “Potatoe. Plant. Want Nomnom. Plant.’ Napuno ng halakhakan ang mesa sa ka-cute-an ng bunsong Channing.

Kinabukasan ay maaga siyang gumising upang ipaghanda ng almusal si Vanadium. Nang makapasok sa sala ay agad siyang napangiti nang makitang mahimbing na natutulog ang lalaki. Tahimik siyang pumunta sa kusina para hindi maistorbo ang huli. Kaagad naman niyang inihanda ang dapat na gagamiting gamit saka nagsimulang magluto. Isinabay niya na rin ang kanin para makakain agad silang dalawa ni Vanadium. Nagluto lang siya ng simpleng scrambled egg at hotdog. Nagtimpla na rin siya ng black coffee para kay Vanadium at gatas naman ang para sa kaniya. Ayaw niya na kasi sa lasa ng kape at nasusuka siya kung matiktikman niya ito.

Bulong ko na parang nagdadasal. Tiningnan ko ang nakakahilong drawing ni Van Gogh sa may kusina at mapait na ngumiti. Manloloko, I know your secret. The world knows your secret! How could he paint as if life is wonderful? He committed suicide for pete sake! Because life is ugly.

pang-iiba ko ng usapan. Napatingin ako sa mga putaheng nakahain, katulad ni Vincent, wala rin akong ganang kumain dahil sa kakaisip sa asawa ko. “Na-miss kita,” maikling sagot niya, bahagyang napangiti bago kumuha ng potato-based dish at dahan-dahang tumikim. “Ako? Hindi mo ba ako na-miss, Vaughn?” walang preno niyang tanong.

"Because you're far different from them." Napakagat ako sa ibabang labi ko at kumuha na lamang ng isa pang pizza. Ang dami kong nakain kanina pero nawala 'ata lahat ng kabusugan ko. Nasa climax pa lang ang panonood namin nang mapansin kong papikit-pikit na siya. Hala? Pagod 'ata. Oo nga pala kakauwi lang nila kahapon ni Van galing ng France tapos pinuntahan kaagad niya ako rito. Obvious na may gusto siya sa 'kin.