Bunso Umalis Na Si Mama

Simpleng babae si Irene na may simpleng buhay at pangarap, ngunit ang lahat ng simple at tahimik niyang araw araw ay gagambalain ng pagsulpot ng isang estrangherong makikilala niya sa pangalang Tisoy. Kung paano ganun kabilis na sumulpot sa buhay niya ang binata ay ganun ring kabilis siyang nahulog dito. Ngunit isang araw ay bigla na lamang itong hindi na nagpakita sa kanya at ng mag krus ulit ang kanilang landas iba na ang katauhan at pangalan nito. Isa na itong milyonaryo at nagiisang tagapagmana pero ang masakit para kaya Irene ay hindi na siya nito nakikilala.

Maman tidak mengerti begitu banyak kejutan yang terjadi dalam hidupnya. Perlahan-lahan kejutan itu membuka banyak rahasia tentang kehidupan masa lalunya yang mulai mengubah masa depannya.

Kekerasan yang dialami Zahira saat Bagas--sang ayah--dinas ke luar kota di bongkar oleh Adila--seorang guru yang juga calon pemimpin yayasan sekolah tempat anaknya itu bersekolah. Pria itu pun langsung memutuskan hubungannya di depan Zahira dan Adila. Hanya saja, Zahira tampaknya tidak mau lepas dari sang guru setelahnya. "Mama. Mulai sekarang, aku mau panggil Bu Guru, Mama." Lantas, dapatkah ucapan Zahira menjadi kenyataan di masa depan?

Siapa sangka saat Ardhan memutuskan pulang ke rumah, mamanya sudah menyiapkan pesta pernikahan untuknya dengan Alea. Padahal, dia sudah memiliki seorang kekasih dan berjanji akan menikahinya selepas kekasihnya lulus kuliah di luar neegri. Namun, ia tak bisa menolak. Lantas, bagaimana nasib pernikahannya? Terlebih, saat Ardhan mulai menyadari kalau dia telah jatuh hati....

Regita memilih berpisah dengan Endra untuk membebaskan hati dan pikiran yang selalu disakiti oleh keluarga sang suami. Endra dan keluarganya selalu saja mencemooh Regita karena sudah delapan tahun pernikahan, tapi Regita belum juga memberikan keturunan. Bahkan, ketika Regita akhirnya hamil, ia justru harus menghadapi kenyataan pahit karena suaminya pulang dengan membawa seorang wanita untuk dijadikan istri kedua. Terlebih lagi, ibu mertuanya sangat mendukung pernikahan tersebut. Berita tentang kehamilan Regita tidak pernah sampai pada suami dan juga keluarganya, karena wanita itu memilih pergi dan membesarkan anaknya seorang diri. Namun, saat Regita berhasil hidup bahagia berdua dengan anaknya, sosok Endra kembali hadir dan mengacaukan segalanya. Mampukah Regita mempertahankan anaknya?

Le jour où mon père et son ex sont apparus à un gala et sont devenus un sujet brûlant sur les réseaux, tout le monde se moquait de ma mère. Elle avait sacrifié une brillante carrière pour entrer dans une famille puissante, mais après trente ans, elle n'avait ni statut ni reconnaissance. Elle n'avait même pas le courage de reprocher quoi que ce soit à la maîtresse. Après une crise de larmes, ma mère m'a regardée, épuisée. « C'est lui qui m'a trahie en premier, alors je ne veux plus de lui. » « Rosalie, tu veux partir avec moi ? » C'est à ce moment-là que j'ai reçu un message de mon copain, avec qui j'étais depuis sept ans. « Rosalie, ce n'est qu'un papier à signer. Tu peux rester ma copine, non ? » Je suis restée silencieuse quelques secondes, puis j'ai hoché la tête. Alors, le jour même de leur mariage, ma mère et moi avons disparu dans l'incendie de la villa.

Kehadiran Fos terenggut dengan pria tak dikenalnya. Hidup nya berubah bahkan saat akan menikah dirinya di nyatakan hamil. Dia di hina dan maki kekasihnya dan di rendahkan. Saat melahirkan bayinya pun di buang. Akankah Rosa menemukan kebahagiaan nya?

Kehilangan kalung liontin berharga milik mamanya tentu membuat Amanda sangat sedih dan cemas. Terlebih, liontin itu digadaikan oleh teman kosnya sendiri! Berbagai upaya dilakukannya untuk menemukan liontin dan mendapatkannya kembali, termasuk merelakan cuti kuliahnya untuk menjadi seorang office girl di perusahaan besar. Kegigihannya itu ternyata membuat bos-nya terkesan, hingga membantunya menebus liontin itu. Kisah cinta pun berlanjut diiringi polemik dan konflik. Terutama, liontin berharga itu ternyata terhubung langsung dengan keluarga sang bos, Wisnu Hendra Dinata.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

J'ai été choisie pour être la fiancée de Lorenzo, l'héritier de la Mafia. Mais lors d'un gala familial, Lorenzo a été ouvertement courtisé par Chiara, la fille d'un marchand d'armes. Chiara n'était pas comme les autres débutantes respectueuses des règles. Elle a filé à toute allure dans les rues au volant d'une voiture de sport modifiée, a utilisé un couteau de combat de qualité militaire pour couper ses cigares et a bu le whisky le plus âpre, pur. Il y avait en elle une sauvagerie indomptée, un feu dont Lorenzo n'a pas pu détourner le regard. Il s'est plaint auprès des anciens de la famille : « Comment une femme pareille pourrait-elle être notre Madre et diriger toute cette famille ? » Ses paroles ont dégouliné de mépris pour son imprudence, et pourtant ses yeux sont restés rivés sur elle, suivant chacun de ses gestes tandis qu'elle levait son verre. Puis, le jour de l'anniversaire de Lorenzo, il a annoncé son intention de faire de Chiara sa maîtresse. Chiara a refusé : « Les femmes de ma famille sont des épouses, jamais des maîtresses. Et le cœur de mon mari doit n'appartenir qu'à moi. » Lorenzo est venu me voir, la voix hésitante. « Alessia, ce n'est qu'un titre. J'ai besoin que tu le lui cèdes. S'il te plaît ? Elle ne comprend pas les traditions de notre famille et elle a fait tout un scandale à propos de m'épouser. Il faut simplement l'apaiser pour l'instant. Même si elle m'épouse, c'est toi qui continueras à gérer les affaires de la famille. » Alors que je me tenais là à essayer ma robe de mariée, une perle de cristal acérée sur le corsage m'a percé le doigt. Une seule goutte de sang s'est épanouie sur le satin d'un blanc immaculé. La robe a été ruinée, mais le mariage a eu lieu malgré tout. Si je ne pouvais pas être l'épouse de l'héritier, je suis devenue la femme du Don.