Novel & Cerita Buo Ang Loob

Hindi nga nagtagal ay tuluyan na ngang nakalubog ang buo niyang katawan sa tubig. Dahil sa nakalubog nga siya ay agad na lumutang ang kanyang buhok sa tubig. Itim na itim at nang mga oras na iyon ay tila ba hindi siya makapag-isip ng tama at hinayaan niya ang sarili niyang gawin ang gusto nito. Nang tuluyang mawawalan na siya ng hangin dahil sa tagal niyang nakalubog ay iniahon niya ang kanyang ulo upang sumagap ng hangin.

Whew! Huminga ng malalim ang mga bantay nang makita nila ang eksena sa kanilang harapan, dito na naglagablab ang galit sa kanilang dibdib. “Ang lakas ng loob mo!” “Tinrato na ninyong bakuran ang lugar na ito para magpunta rito kung kailan ninyo gustuhin ah? Pupugutan namin kayo ng ulo!”

May pa-aksyon-aksyon pa ito habang nakatingin sa lahat ng taong nandoon. "Love is when you feel all warm inside, like having a cozy blanket on a chilly day. It's when you hug your teddy bear tight, and it's even better when you hug your mom and dad. Love is when you share your cookies with your friend and when you help someone pick up their toys. It's the good feeling you get when you see your favorite puppy or when your grandma reads you a bedtime story. Love is magic that makes you smile and feel happy all over." Sabi pa ng bata saka tumingin sa gawi nila.

Hindi nga ako nagkamali dahil maya-maya'y nagsibagsakan na ang butil ng ulan. Memories bring back Napangiti na lang ako habang pinaglalaruan ang butil ng ulan na nasa palad ko. Napatingala pa ako sa itaas at dinamdam mabuti ang tunog ng ulan na nagsibagsakan sa bubong ng shed. I sometimes refer myself to pluviophile. "May pasok ka pa." Bahagya akong natigil sa ginagawa ko nang marinig ko ang boses niya. Napangiti pa ako ng pilit dahil mismong mga tenga ko ay nagha-hallucinate sa boses niya.

Kabanata 25 The air was still and heavy. Halos mag liwanag ang paligid dahil sa pag silip ng buwan sa madilim na ulap. I close my eyes and feel the faint wind brushes against my skin, dumilat lang ako nang marinig ang pag tungkian ng mga yelo sa baso.

May buo naman na sakto lang sa bunganga. Nang matapos ay hinalo niya iyon ng maayos. All those time, nagbobomba naman ako ng lobo. Napakunot ang noo ko. "That's all?" Tumango siya habang kinukuha 'yung mga pinagbalatan at lata ng tuna. Itinali ko 'yung lobo saka bumalik sa sofa. Fortunately, I manage to carry the balloon, the manual pump and the bowl.

si Brex lang ang sumbungan ko ng lahat ng sama ng loob ko, gusto kong uminom kasama to. "sa office lang Bro bakit?" "sunduin kita diyan" "bat Bro anong meron?" "maglalabas ng sama ng loob Bro shot tayo" "sige Bro go ako dyan" "saan tayo Bro?" "sa Private Bar tayo Bro, ako nang bahala." "sige pababa na ako"

pagpapatuloy nito, "kapag umuulan nang malakas, hinahanap-hanap ko pa rin iyong boses niya. Kasi dati, kapag may bagyo, hindi ako pinapatulog noon nang hindi niya sinisiguradong maayos ang bubong at nakasara lahat ng bintana." Napangiti si Loo habang nakikinig. "Simple lang buhay namin noon, hija. Wala kaming maraming pera pero masaya kami. Natuto kaming sumaya sa maliliit na bagay." "Tulad po ng ano?"

"Nag enjoy ba ang mga apo ko?" "Yes lolo. At ang ganda pala. Ang dali lang pala magpalipad. Sa una lang kapag mababa. Parang babagsak din sa lupa. Pero kapag nasa taas na. Para na siyang ibon lolo na malayang lumilipad." "Good. Ano ang gusto niyo sa hapunan para maipaghanda na natin bago kayo umuwi." "Anything lolo." Sabay na sagot ng kambal dito.

Pero habang idinidiin ko ang loofah sa aking leeg, pababa sa aking dibdib at baywang, tila traydor ang sarili kong isip at katawan. Ang magaspang na loofah ay biglang napalitan ng alaala ng ng mainit nitong haplos. Shit! Sa halip na mawala ito sa ala-ala ko, mas lalo lang luminaw at ang mas masaklap ay muli kong nadarama ang init na pinadama niya kagabi. Napapikit ako nang mariin habang dumadaloy ang tubig sa mukha ko.