El Filibusterismo Story Tagalog Novels & Stories

"Anong sumpa? At bakit tayong dalawa?" "Katulad ng sabi ko sayo kanina, ang pag-ibig ko sayo ang nagdala sating dalawa sa pagkakataong to. Noong taong 1598 ay una kitang nakilala. Dito sa San Lazaro. Kabilang ka noon sa may mga dugong Espanyol. At ako ang datu sa lugar na to. Pinamunuan ko na to dati. At di ko hinahayaang may makapasok na dayuhan sa lupain ko. Pero simula nung makilala kita nagbago ang isip ko. Minahal kita, at minahal mo din ako. Pero nagalit sakin ang mga kababayan ko. Ginamit ka naman ng mga kamag-anak mo para makapasok dito sa San Lazaro. Nagkaroon ng digmaan. At dun ka namatay. Di ko kinaya yun. Wasak na wasak ako noong araw na yun. Gusto ko na ring magpakamatay pero ma

tanong ni Sabino patungkol kay Lolo La Nortus. "He's reading some books on my study room," wika ko. Tumango nalang ito pagkatapos ay kinuha ang baril dahilan para magsitayuan sila Ate Xashvin at Yael. Hinahanda kami ni Sabino para sa paparating na clash ng China, Philippines at American Mafiosi. Hindi man kami parte ng nasabing mga bansa subalit maaari naman kaming magpanggap bilang kasapi nila dahil gaganapin ito sa isang masquerade party na kung saan maraming Pilipino ang maaaring maapektuhan.

Sandaling natahimik sa kabilang linya. "I love you...so much," paos na sabi niya na ikinangiti ko. "Fuck, pagkatapos ko talaga sa mga gawain ko, uuwi na ako. I'm going home to you." "Okay, I'll wait then." Weeks passed, at ngayon na gaganapin ang charity event na sinalihan ko. I can feel myself trembling a little. Hindi ko alam kung kinakabahan ba ako dahil mayroong bidding na mangyayari sa event na ito o dahil sa napakaraming tao na nandito sa mismong event.

sabi ni pepe "Anong walang panahon? anong ginawa niyo kahapon? tapos ngayon late pa kayo sa usapan! tapos tignan mo si heneral...ano yan? saan gera?" "Punyeta kumpadre! hindi pa rin ba tapos ang gera?" "Hindi pa at kahit kailan hindi! at magsisimula ang gera saatin kasi gegerahin ko kayong tatlo! haynako! palpak yung tinola tapos yung pananamit niyo para bang isasadula natin yung Noli me tangere o kaya yung El filibusterismo eh!" "Bakit parang pamilyar iyon saakin? hmmm?" pagtataka ni pepe

Pagche-cheer ni Sampaguita Laurel, pangulo ng ALAB ng Sinag. "Actually, napagdaanan na namin 'yan ngunit hindi kami nagpatumba sa mga isyu dahil alam naming mabuti ang ginagawa namin. Ang ending, sila ang nagpakita ng kababaan ng loob", kwento ni Bon Capatagan, bise presidente ng Angat, Isko.

Pakiramdam ko’y sasabog na ang puso ko sa sobrang bilis ng pagtibok na para bang tatalon na ito palabas. “Cass, babe-“ He tried to reach for my hand but I pushed her hand away immediately. “Please don’t touch me.” I covered my face and I started sobbing. My poor mommy and daddy. They can’t fight and they have no experience in combats. They cannot just hurt other people because they want to! Wala silang kalaban-laban kumpara sa mga Del Fierro!

Kinuha ni Wren ang isang singsing at tumingin ng madamdamin sa kanya. "Darling, did you remembered what I said to you bago kami umalis noon patungong US? Dito sa puwesto itong, dito sa tinatayuan natin ngayon. Do you remembered na sinabi kung babalikan kita at sisiguraduhin kong magiging Mrs. Cardova ka? Bata pa lamang tayo ay gustong-gusto na kita. Labis ang lungkot ko ng umalis kami, I even cried that night when my father said that we migrate in US for good. Akala ko ay hindi na kita makikita pang muli. Sobrang hirap. Nangungulila ako sayo. When I'm reach 22 pinayagan na rin nila akong umuwi ng pilipinas at dito ulit sa lugar na ito tayong muling nagkita. Destiny right? Kahit nagkakalayo m

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

CADEN POV Tahimik lang akong nakikinig sa pinag uusapan nila Elisha at noong nagpaalam ito na umalis ay saka ako lumapit sa isang engineer na kausap niya. “Anong meron? Anong nangyari sa mga magulang niya?” Tanong ko. “Namatay ang mga magulang niya sa sunog Sir. Naiwan sa kanya ang mga naipundar ng mga ito. Nakakahanga ang ‘yang si Elisha dahil naging matatag siya at hindi sumuko ng mangyari ‘yon. She carried everything without complaining.” Tumango naman ako matapos niyang sabihin ang mga nalalaman niya tungkol sa mga magulang ni Elisha. Hindi ko maiwasan ang hindi makaramdam ng awa sa mga pinagdaanan niya.