Buo Ang Loob Novels & Stories

Kahit kailan. Sa gitna ng aming alitan at pagtatalo, hindi mapigilang dumaloy ang mga luha at sakit sa aking puso. Ang poot at pangungulila sa aking nararamdaman ay tila ba'y naglalaro sa aking kalooban, na nagdudulot ng kawalan at pagkabigo sa aking dibdib.

Pero kusang umilap ang mga mata ko at hindi ko siya matingnan ng deretso. "Akala ko nga may parating na bagyo dahil sa bugso ng hangin," sabat ni Lolo. "Mabuti na ring doon kayo nagpalipas ng gabi. Mahirap makipagsagupa sa alon ng dagat." Napalunok ako. Hindi pa rin ako tinantanan ni Mama ng titig at napapansin ko nang nagdududa siya. Gusto ko na lang bumulalas doon ng iyak at lumuhod sa harap niya para humingi ng tawad.

Cacai POV Masama ang loob ko na lumabas ng kanyang silid. Nakaka-offend. Nakakasama talaga ng loob. Excited pa naman ako nung malaman na siya si Kuya Anghel. Pero ngayon, bigla na lang nawala yung excitement ko.

Damang-dama ko kasi talaga ang init na nagmumula sa palad niya! Nakakapaso kasabay ng malakas na pagkabog ng dibdbi ko! Wala din akong lakas ng loob na bawiin ang kamay ko na hawak niya dahil sa kapanatagan ng kalooban na nararamdaman ko. Tsaka, ang lamig pala ng lugar na ito....damang-dama ng balat ko ang lamig ng hangin na dumadampi sa katawan ko. Tama pala talaga ang naririnig ko na kakaiba ang klima dito sa baguio!

At sa kaloob-looban, alam ko… nauubos na ang oras natin. Nagsimula na ang bagyo, at wala nang makakapigil dito ngayon.

Determinado kong sagot kay lolo. "Tama yan apo, kapag mahal mo huwag mong sukuan. Mas ipakita mo pa sa kanya na buo ang loob mo na kaya mo siyang hintayin hanggang sa lumambot ang puso niya saiyo." Payo sa akin ni lolo. Mabuti pa ito si Lolo, pinapalakas ang loob ko. Paano kung ang mga kaibigan ko ang kasama ko kanina, baka inasar lang ako ng mga yon kase umuwi akong bukya.

“Blake! Nasaan ka?!” Ang kanyang boses ay basag at paos na, ngunit tanging ang agos ng tubig at ang huni ng hangin ang sumasagot. Lumipas ang mga oras. Lumubog na ang araw at lalong bumagsak ang temperatura dahil na rin sa halumigmig na dulot ng tubig. Hinanap niya ang bawat bahagi ng pampang na pwedeng malakaran, nagtanong sa mga dumadaang tagabaryo—pero puro iling at mga naaawang tingin lang ang natatanggap niya.

Angeline pov: NAGNGINGITNGIT ANG loob kong tumalikod ng higa dito. Akala ko pa naman okay na kami. Hindi na talaga maganda sa pagsasama namin ang biik na alaga nito. Dahil dito nagkakatampuhan na kami ni Primo. Nagkakasamaan ng loob dahil lang sa lintik na biik?! Panay ang mararahas kong paghingang malalim. Kumukulo ang dugo ko. At gustong mangtusta ng biik na laging nagpapainit ng ulo ko magmula nang nabili ito ni Primo!

"Kayong mga walang kwentang basura kayo, may lakas ng loob kayong magyabang ngayong ganyan kayo lumaban? "Nakakahiya kayo!" Nanahimik ang lahat.

In-off ko ang shower na kanina pa nag-aaksaya ng tubig. “Let me wash away your anger and leave only love in your heart,” kinakabahan kong sabi na hindi na hinintay ang pagpayag niya at siniimulang i-scrub ang loofa sa katawan niya kahit pa bahagya akong nanginginig.