Unang Luha Novels & Stories

Kasabay ng panlalabo ng kanyang paningin ay ang unti-unting pag-agos ng mga luha sa kanyang pisngi. "It's okay... it's okay..." paulit-ulit niyang bulong sa sarili, habang pilit na sinusupil ang mga hikbi na gustong kumawala sa kanyang bibig. Matapos niyang patatagin ang sarili, pinahiran ni Lira ang kanyang mga luha at binuksan ang gripo. Naghilamos siya gamit ang malamig na tubig upang mawala ang pamumula ng kanyang mga mata.

Crimson POV Sa isang gabi lamang, isang kakila -kilabot, kakila -kilabot na gabi, nagbago ang mga bagay. Ang aking mundo ay bumagsak. Ang mga akala ko ay maaari kong sumandal, ang mga mahal ko at pinagkakatiwalaan, ipinagkanulo ako. Napunit ako dahil naramdaman kong ang buhay ay sinipsip sa akin. Ito ay tulad ng isang libong mga tabak na hinukay sa aking puso; Masakit ito ng higit sa isang milyong mga karayom ​​na tumusok sa aking balat ngunit sa aking pinakamadilim na sandali, nakakita ako ng isang sinag ng ilaw; Isang sinag ng pag -asa, na nagpapaalala sa akin na marami pa ring naiwan sa buhay at sa mga nasusunog na piraso ng aking buhay; Sa mga abo na iyon, lumitaw ako, mas malaki at mas

Bago pa man tumulo ang unang luha sa mata ko ay tumayo na ako, kinuha ang bag at mabilis na umakyat papunta sa silid ko. “Hahahaha! Hinding hindi ka mananalo saakin, tandaan mo yan!” pahabol na pang-uuyam pa ng bruha. Agad kong ini-lock ang p***o at mabilis na humiga sa kama. First time in my life na mapahiya ako ng ganon. Nawala ang naipon kong tapang na nabuo sa tulong ni Rico. Ibinuhos ko ang luhang kanina kopa pinigilan simula ng masampal ako ni Arianna.

Hindi nito inaasahan ang ginawa ko. Pareho na kaming basa ng tubig na nanggagaling sa shower. Humarap ito sa akin at unti-unting iniangat ang baba ko habang ibinababa naman nito ang sariling mukha. Naglapat ang mga labi namin. Sa umpisa ay masuyo lang iyon na parang nananantya. ‘Di katagalan naging mapusok na ito. Naging mapaghanap at tila uhaw na uhaw.

Ròisìn is not scared to lose me. Pinunasan ko ang luha ko gamit ang aking kaliwang kamay. Mga hagulgol ang lumabas sa aking labi habang pinagmamasdan ang dalawang nasa bahay. How dare you hurt me like this? It feels like hell. Pain, hurt...No! Sorrow.....is the correct term.

Biglang bumagsak ang unang luha. Kasunod noon ay marami pa. Hindi dahil galit ako. Kundi dahil nasaktan ako. At dahil sa wakas, may taong umamin na mali siya. Mabilis na lumapit si Lucian. "Hey..." Bahagya niyang hinawakan ang mga balikat ko. "Don't cry." Napatawa ako habang umiiyak. "Kasalanan mo." At sa unang pagkakataon matapos ang ilang araw, bahagya siyang ngumiti.

Kaagad din niyang pinunas ang luha sa kanyang pisngi gamit ang kanyang palad. "Share ko lang, alam mo bang nanood kami noon ng sunrise? Iyon ang simula ng pagiging komporable ko sa kanya." Gumuhit ang lungkot sa mga mata ni Amber. Nanubig ang mga mata nito at tila anumang oras ay maluluha ito. Ngunit pinigil niya ang pagtulo ng kanyang luha sa pamamagitan ng pagpapakawala ng mahinang buntong hininga.

A gold crown. Kumabog ng sobra ang d****b ko at nagsimula na naman mag-unahan ulit ang mga luha ko. Marahan niya iyong hinaplos at tumingin siya sa akin ng nakangiti pero umiiyak na rin siya. Na mas lalong nakapag-kumpirma ng hinala ko. Is it really true? Damn it. A new hope is coming. A new hope is coming. A new hope is coming.

F-ck! Napansin niya ang mga luha sa gilid ng mga mata nito. Nakatitig lang ito sa kanya. Hinapit niya ito sa bewang palapit sa kanyang katawan. Bumaba ang tingin niya sa tila naiinis nitong mga labi. H******n niya ang mga luha nito. He licked her tears. At saka bumulong ng paulit-ulit na nagsasabing sorry.

“Sorry ulit!” Hindi ako kumibo at hinayaan na lang siyang gawin ang gusto niya. Kasabay ng paggapang ng mga butil ng tubig sa mukha ko ay ang una-unahang paglabas muli ng luha sa aking mga mata. Pinilit kong huwag ipakita ang aking emosyon at pinigilang humikbi kahit gustong-gusto nitong lumabas sa aking bibig. Hinayaan ko lamang tumulo ang aking luha na nagtatago roon sa tubig na dumadaloy sa aking mukha, hindi na alintana ang mapang-inis na mga mata ni Lucky na nakatingin sa akin ngayon.