Buo Ang Loob の小説・ストーリー

Sa loob-loob niya, alam niyang kapag binuksan niya iyon, wala nang balikan. Sa kabilang banda, si Luna ay nakaupo sa veranda ng mansyon, hawak ang kape, pero malamig na ang tasa. Nakatingin lang siya sa kalangitan. Hindi niya alam kung bakit, pero ramdam niya na may mas mabigat na bagyo na paparating.

Nalunok niya ng buo ang hotdog. Kanda-ubo siya. Mahabaging hotdog! Bakit ba ang lakas nito mang akit. Mabuti nalang at nadala ng tubig. Potek, ayoko mamatay ng dahil sa hotdog. Hinihaplos nito ang likod niya. Nag aalala ang mukha nito. "Bakit mo kasi nilunok ng buo." Sa tubig naman siya nasamid. "Utang na loob, Leo, pakiayos nga 'yang mga lumalabas sa bibig mo."

Lumublob siya sa tubig sa kadahilanang nasasaktan siya ngunit kaakibat ng sama ng loob niyang iyon ay pagkapahiya. Hiya dahil sa realization na siya ay napasobra ng selos. Suot rin niya ang kaba na baka hindi nito magustuhan ang ginawa niya at mapikon.

Flashback — Tatlong Taon na ang Nakalipas Maulan noong araw na ‘yon. Hindi lang basta ambon. Hindi rin ulan lang na nagpapalamig sa hangin. Ito yung klase ng ulan na parang binubuhos mula sa langit, kasabay ng mga sigaw ng loob ng isang babaeng basang-basa’t pagod—sa puso, sa isip, at sa buhay.

sa loob Kasi Ako ! kung may plano kayo mghangout sana Naman sinabihan mo Ako at sana sinabi mo Naman sa lalaki mo sa labas nalang Tayo!! may tao Kasi sa LOOB! they is fuck Sam. JAYD .akala ko ba nakakainitindi ka? Uu. Naman kaya nga Ako ngtatago Diba?? pero okey na Yun Sam Take your time Aalis na Ako!

Kaya may privacy talaga ang bawat isa. Sa labas ay makikita mo na may balon sa likod kung saan ay pwedeng maglaba at maligo. Di na rin kukuha ng tubig para inumin na sa tingin ko ay malinis naman. Kaya ligtas ang sinumang iinom mula dito. Presko ang hangin at tahimik ang buhay. Ipinikit ko ang mga mata ko at huminga ng malalim. Saka ko i inuga ng malakas ang hangin na nalalanghap ko.

Kabanata 10 I will wait Napabuga ako sa hangin. Pumasok ako sa loob ng shower. Hinubad ko isa isa ang aking basang uniporme at iniwan ang bra at panty kong itim. Isinampay ko iyon sa sampayan.Agad binalot ang aking katawan ng tubig galing sa shower. Suminghot ako dahil sa nagbabadya na namang luha. Nakatayo lang ako doon at niyakap ang sarili.Kinakabahan ako sobra.Kinakabahan ako sa sariling nararamdaman. Bakit ganito ang mga reaksyon ko?

Anong ibig kaya niyang sabihin? Kahit muling sinakop ng pag-aalala ang aking puso at isipan ay pumasok na rin ako sa Loob. Isinara ko ang pinto at pagkatapos ay hinarap siya. "Ano ba yon, babe? Ikwe-kuwento mo ba ang mga rason nang bigla mong pagkawala?" Bumuga siya ng hangin habang nakatitig sa bandang paanan ko. "Related to that. Gusto kong pag-usapan na rin natin ang tungkol sa atin."

Matthieus’ figure was intense next to the unpleasant and hazardous view of heavy rains, strong wind and crashing thunder. “Niloko din ako, naiputan sa ulo at nabuntunan ng sama ng loob ng mundo. ‘Yong ginawa mo na ang lahat para lamang maging sagana sa bendisyon ang taong mahal mo ngunit sa huli ay parusa ang igaganti sa’yo. So, don't tell me I don't understand what you feel because I do!”