Campfire Seventeen Meaning Novels & Stories

Kasalukuyang nag titipon ang lahat sa habang naka palibot sa ginawang bon fire ng mga kasamahan nina Monique sa camping na iyon. Masayang nag tatawanan at nag ku-kwentuhan habang si Monique ay tahimik lamang na nakikinig sa bawat kwento ng mga kasama.

Matapos kumain ng inihaw, malapit nang magsimula ang bonfire party kaya naman ay lumipat na sila doon at pumalibot sa bonfire. As soon as they arrived, someone commented, “Wow, what a beautiful family of three.” Nagulat si Reeve at ipinaliwanag sa mga ito "Hindi po kami pamilya... We're not like that." The others just laughed, saying that even if they weren’t now, maybe someday they would be. Maya-maya, lumapit si Chichi upang makipaglaro sa mga bata na kasing-edad niya na naroon sa campsite.

Nagsibulungan naman ang mga classmates ko dahil sa narinig na annoucement. Camping? Para saan? "Ano daw sabi?" "Camping daw bes, di ka naman nakikinig eh." "Para saan yang Camping? Di ba pang high school lang 'yan?" "Oo, 'yun din alam ko. Panggirls scout at pangboy scout lang yan."

At ang mas nakakainis pa ay hindi ko alam kung anong ikinagagalit niya. "Bahala ka nga d'yan," sabi ko dahil mukhang wala siyang balak sumagot. Bumalik na ako sa upuan ko at binasa ang booklet. Kumuha ako ng yellow pad para doon isulat lahat ng mahahalagang bagay. The Bonfire 1. 3 days and 2 nights camping. 2. Only 150 students can go, the SC is in charge of choosing who'll go.

Gayunpaman, ang pagiging nasa gitna ng mga bundok ay nangangahulugan na ang mainit na panahon ay hindi masyadong masakit sa iyong balat. Isang lokasyon ng turista sa Camping Ground na idinisenyo upang mapadali ang mga pangangailangan ng isang komportable at ligtas na komunidad ng kamping ng pamilya, na tinatawag na Highland Camp , ang kanilang pinili noong panahong iyon. Ang lugar ng turista na ito ay itinuturing na napaka-angkop para sa mga pamilya na gustong magbakasyon na may layuning makakuha ng mga karanasan sa pakikipagsapalaran sa ligaw at pag-aaral tungkol sa kapaligiran pati na rin ang pagbuo ng kalidad ng pagkakaisa sa pamilya sa pamamagitan ng pag-highlight sa adventure side ng mg

pagpapatuloy ni Morin, "Would you like to share your experiences and why you are here tonight? We've heard their stories; may we hear yours as well, but this is all voluntary. Ms. Montefalcon?" Montefalcon. Ito pa rin ang gamit niya ngayon kahit pa lantad na siya bilang Enya sa publiko. Napaangat ang mukha niya buhat sa pagkakayuko. Nakapalibot sila sa isang fire pit at bawat grupo, sampu ang bilang nila. Natatanaw niya ang ibang grupo sa kaparehong area pero malayo ang mga ito kung nasaan sila. Mas masahol pa pala ang naranasan ng ilan dahil ang iba, binalak kitlin ang buhay dahil sa depression. Kinalimutan ang pamilya at hindi na muli pang bumalik. Napakurap-kurap siya. Handa ba niyang isa

Bawal din ang magdala ng phone kaya tiyak mahihirapan kami. Miski pansindi ng apoy ay bawal kaming magdala. Kailangan talaga naming gumawa ng apoy gamit ang kahoy. Iyong gaya ng napapanood ko. “I’ve never tried that before but I can,” ani Gab. “I’ve never been on a camp before but I’m confident we’ll survive this.”

Si Richard at Analiza ang nanguna sa pag-aayos ng bonfire habang kami naman nina Merlyn, Mila, Amara at Liam ay naghahanda ng mga marshmallow at makakain. “Parang camping sa pelikula,” natutuwang sambit ni Mila habang pinapainit ang marshmallow gamit ang patpat. “Pero mas masaya, kasi tunay ang mga kasama,” sagot ni Amara, sabay ngiti sa akin. Habang si Liam ay busy sa pangksin ng marshmallow.

sabi ni Amara habang tumatakbo papunta sa kanyang kwarto. Habang nag-aayos kami ng mga gamit para sa camping, naramdaman ko ang excitement at anticipation sa aming pamilya. Alam kong ang mga ganitong moments ang nagbibigay ng tibay at lakas sa amin. Kinabukasan, maaga kaming gumising at naghanda para sa aming camping trip. Habang papunta kami sa bundok, puno ng saya at kwentuhan ang sasakyan. "Mom, Dad, excited na ako sa camping!" sabi ni Sitti habang tinitingnan ang paligid.

Sa huli, naupo kami sa harap ng apoy, magkatabi, magkahawak ang kamay. “Gusto ko ‘to,” sabi ko. “Gusto ko ang camping.” Ngumiti siya at inakbayan ako. “Mas gusto kita.” Tahimik kaming nagmasid sa mga bituin na kumikislap sa langit. At sa sandaling iyon, alam kong hindi lang ito basta isang camping trip. Ito ay isang pahinga. Isang simula. Isang pagpiling manatili kasama ang taong handang talikuran ang mundo, kahit saglit, para sa katahimikan naming dalawa.