Novel & Cerita Joshua Seventeen

Ang matanda ay walang malay na ngayon at hindi nakikipagtulungan. Sa ganitong paraan, ang gawain ni Joshua ay tila napakahirap. Tiningnan ni Anthony ang sunod-sunod na pagkilos ni Khate sa kama, unti-unting dumilim ang kanyang mga mata. Nakita ang mahirap na pagkilos ni Joshua, inilagay niya si Katerine sa sahig at sinabi gamit ang pagsulat sa kanyang papel ang mga sumusunod na mga salita, "Daddy, tulungan mo si Tito Joshua, maging mabuti ka at huwag kang magkalikot."

Joshua is someone whom he cannot show his weak side. Naluluhang tumingin si Junhui kay Joshua at nagpakawala ng ngisi. Binigyan siya ni Joshua ng ngiti bilang tugon. Then he responded, “Of course. Kaya kong lumakad ng mag-isa at wala sila. I am not a child anymore.” "Then are you saying that I am a child? " Junhui scoffed with grimace.

Anong uri ng nakamamatay na sandata ang mayroon sila ni Joshua? "Ang pinakanakamamatay na sandata upang pasayahin ang isang matanda." Bahagyang ngumiti si Joshua mula sa likuran. Dumagundong sa likod ni Luna ang kanyang mababa at malalim na boses. "Huwag kalimutan na mayroon tayong tatlong mahalagang sanggol sa bahay, sina Harvey, June, at pati na rin sina Riley at Shelly."

Sabi pa niyan sa akin “Mommy malapit na din po kami nandito na ko sa subdivision natin. “Okay sige mag iingat kayo!” Sagot ko naman sa kaniya. Ilang minuto lang ang nakalipas at narinig ko na din ang pagparada ng sasakyan ni Joshua. Bukas palad naming tinanggap si Julie sa aming tahanan. JOSHUA POV “Okay lang yan sige na wag kang mahiya kila Mommy nasabi ko na din naman sa kanila lahat.” Sabi ko kay Julie.

Kung kailan nakalabas na kami ng 7-eleven ay doon naman bumuhos ang malakas na ulan. Nabigla pa ako nang hilain ako palapit ni Josh saka namin ginawang payong ang bag niya at sabay na tumakbo papunta sa kanyang motor. Nagmamadali naming isinuot ang helmet. Bago pa ako makasampa sa motor ay hinubad pa ni Josh ang hoodie niya. "Isuot mo," pag-alok niya.

“Baka pagkatapos ng maraming taon… nagbago ka na.” Dahan-dahang hinarap ni Joshua ang katawan ng babae. Amoy alak ito. Namumugto ang mga mata at basa pa ang pisngi sa luha. Kaawa-awa ang itsura niya. Ang babaeng minsang nagbuhat sa kanya sa gitna ng kakahuyan, ngayon ay tila siya na ang kailangang alagaan. Noong anim na taong gulang si Joshua, sumama siya sa isang summer camp. Sa bundok na puro puno, nahiwalay siya sa grupo.

she asked Joshua “Mga seven siguro start na! And we are hoping na maganda ang alon bukas gaya ng nasa forecast!” masayang pagkekwento ni Joshua kaya naman masasabi ni Herea na mukhang hilig talaga nito ang surfing Nanatili pa sila doon at kung hindi pa sinundo ng mga kasamahan niya si Joshua ay hindi pa ito aalis. Herea enjoyed the peace and the calmness of the sea. Nandoon ang pag-asa na ngayon, finally, makakapag bagong buhay na siya.

As I said earlier, tahimik lang sya magalit kaya nag-alala ako kung ano ang sitwasyon nya nun. Naalala ko pa nung may naka-away sya sa party dati. 7 years old palang sya nun. Pinagalitan sya ni Dad at sinabing makipag-bati. Pinainom nya ng alak yung bata bago kinulong sa bodega. Joshua is innocent yet scary. That's how I see him. He's innocently scary. ALDREN Umiiyak na si Joshua habang pilit na pinupump ang dibdib ni Steff at sinasalinan ito ng hangin.

Parang lumiiit ang espasyo naming tatlo kahit may kalakihan naman ang sasakyan. "Sana nandito si Josh?" Bigla akong napatingin kay Chelsea nang magsabay ang sinabi nito sa sinabi ko sa isip ko. "Haist! Mukhang wala siyang balak na lubayan si Josh," wika ko sa sarili ko. "You can get along with Glaze," wika ni Hector. "But you said that he's just seventeen." "Hindi ko sinabing jowa-in mo siya..." Lumikha ng ingay ang pagpigil ko sa tawa. Siguradong napahiya niyon si Chelsea. Masyado kasi itong assuming.