Joshua Seventeen Novels & Stories

Ang matanda ay walang malay na ngayon at hindi nakikipagtulungan. Sa ganitong paraan, ang gawain ni Joshua ay tila napakahirap. Tiningnan ni Anthony ang sunod-sunod na pagkilos ni Khate sa kama, unti-unting dumilim ang kanyang mga mata. Nakita ang mahirap na pagkilos ni Joshua, inilagay niya si Katerine sa sahig at sinabi gamit ang pagsulat sa kanyang papel ang mga sumusunod na mga salita, "Daddy, tulungan mo si Tito Joshua, maging mabuti ka at huwag kang magkalikot."

Joshua is someone whom he cannot show his weak side. Naluluhang tumingin si Junhui kay Joshua at nagpakawala ng ngisi. Binigyan siya ni Joshua ng ngiti bilang tugon. Then he responded, “Of course. Kaya kong lumakad ng mag-isa at wala sila. I am not a child anymore.” "Then are you saying that I am a child? " Junhui scoffed with grimace.

Sabi pa niyan sa akin “Mommy malapit na din po kami nandito na ko sa subdivision natin. “Okay sige mag iingat kayo!” Sagot ko naman sa kaniya. Ilang minuto lang ang nakalipas at narinig ko na din ang pagparada ng sasakyan ni Joshua. Bukas palad naming tinanggap si Julie sa aming tahanan. JOSHUA POV “Okay lang yan sige na wag kang mahiya kila Mommy nasabi ko na din naman sa kanila lahat.” Sabi ko kay Julie.

As I said earlier, tahimik lang sya magalit kaya nag-alala ako kung ano ang sitwasyon nya nun. Naalala ko pa nung may naka-away sya sa party dati. 7 years old palang sya nun. Pinagalitan sya ni Dad at sinabing makipag-bati. Pinainom nya ng alak yung bata bago kinulong sa bodega. Joshua is innocent yet scary. That's how I see him. He's innocently scary. ALDREN Umiiyak na si Joshua habang pilit na pinupump ang dibdib ni Steff at sinasalinan ito ng hangin.

“Baka pagkatapos ng maraming taon… nagbago ka na.” Dahan-dahang hinarap ni Joshua ang katawan ng babae. Amoy alak ito. Namumugto ang mga mata at basa pa ang pisngi sa luha. Kaawa-awa ang itsura niya. Ang babaeng minsang nagbuhat sa kanya sa gitna ng kakahuyan, ngayon ay tila siya na ang kailangang alagaan. Noong anim na taong gulang si Joshua, sumama siya sa isang summer camp. Sa bundok na puro puno, nahiwalay siya sa grupo.

Parang lumiiit ang espasyo naming tatlo kahit may kalakihan naman ang sasakyan. "Sana nandito si Josh?" Bigla akong napatingin kay Chelsea nang magsabay ang sinabi nito sa sinabi ko sa isip ko. "Haist! Mukhang wala siyang balak na lubayan si Josh," wika ko sa sarili ko. "You can get along with Glaze," wika ni Hector. "But you said that he's just seventeen." "Hindi ko sinabing jowa-in mo siya..." Lumikha ng ingay ang pagpigil ko sa tawa. Siguradong napahiya niyon si Chelsea. Masyado kasi itong assuming.

Anong uri ng nakamamatay na sandata ang mayroon sila ni Joshua? "Ang pinakanakamamatay na sandata upang pasayahin ang isang matanda." Bahagyang ngumiti si Joshua mula sa likuran. Dumagundong sa likod ni Luna ang kanyang mababa at malalim na boses. "Huwag kalimutan na mayroon tayong tatlong mahalagang sanggol sa bahay, sina Harvey, June, at pati na rin sina Riley at Shelly."

At iyon ang pinakahihintay niyang mangyari. Nang makatayo na si Joshua ay tinapik niya ito sa balikat. "Huwag na 'wag kong maririnig ulit iyan sa mga labi mo kung ayaw mong manghingi ng mukha sa aso," banta niya pa. Nailing na lamang si Joshua at saka nakipag-fist-bump pa ito sa kanya na siyang pinaunlakan naman niya. "Take care of her, Zeus."

Nakakahiya tuloy. Isang maliit ngunit masuyong ngiti ang sumilay sa labi ko nang magtama ang tingin namin ni Joshua habang naglalakad sila. Kulay pula ang jersey na suot nya at may bandanna ang ulo nya. Hindi na uso yon ngunit dahil sa appeal nya ay at galing magdala ay bumagay iyon sa kanya na mas nakadagdag sa angking ka-gwapuhan nya.

Napag-alaman nitong hindi naman kalaliman iyon kung kaya aninag pa rin nila ang buhangin sa ilalim. Ilang beses pang sinipat ni Joshua ang ilalim ng batis. Nagawa pa nga nitong ilubog ang ulo sa tubig upang makita lamang nang maayos ang hinahanap. Nagtataka man si Cassandra sa ikinikilos ng binata ay hindi siya umimik at hinayaan lamang ito.