Novel & Cerita Cause Of Paglalaway

Should I let go to para mawala lahat ng sakit? Lahat nalang kasi ng taong dadating sa akin at napalapit sa akin isa-isang nawawala ng parang bula ni hindi na ako nakakakuha ng paalam o dahilan kung bakit. Pero... nakakapagod rin minsan eh. Lalo na malaman mo dahil ayaw naman talaga nila sa iyo- dahil gusto ka lang nila gamitin para sa ikabubuti nila.

Iris Paggising ko ay sobrang sakit ng gitnang bahagi ng katawan ko. Hindi ako makakilos dahil kaunting galaw ko lamang ay sobrang sakit na ang nararamdaman ko. Balot na balot ng kumot ang hubad kong katawan. Hindi ko alam kung anong oras na dahil paggising ko ay sikat na ang araw. Napaungot na lang ako dahil sobrang sakit talaga ng gitnang bahagi ng katawan, hindi ko na rin maiwasang murahin ang asawa ko.

Gaya nalang ng rayuma, pagkalagot ng kalamnan, bahagyang nekrosis ng nerve at pamamaga ng laman at nekrosis ng buto at iba pa. Marahil ay dahil sila ay makaipon ng masiyadong maraming pinsala at hindi pa gumagaling sa unang lugar. Naipon ito sa paglipas ng mga taon at naging mga lumang sakit na hindi maiwasang nagdala sa kanila ng pagpapahirap.

Parang gusto niyang pumatay ng tao! Ramdam niyang nanginginig ang buong katawan niya, hindi lang dahil sa galit, kundi dahil sa matinding sakit. Ang babaeng akala niya ay tapat, ang babaeng unti-unti nang nagkakapuwang sa puso niya ang dahilan ng pagbagsak niya at pagkaalis sa posisyon! Mariin niyang isinara ang laptop, halos mabasag.

alam kong sobra akong naapektuhan. More than I wanted to admit. More than I was willing to acknowledge. At marahil... iyon mismo ang dahilan kung bakit ako umatras. Because staying for too long felt dangerous. But leaving? Leaving didn't feel any easier either. I used to do this whenever everything became too overwhelming. Kapag masyado nang magulo ang isip ko. Kapag masyado nang mabigat ang mga bagay na hindi ko maipaliwanag.

The way magsalita ito minsan parang kaya naman nito ang sarili maliban lang sa paglalakad. “God! Nag-usap na tayo dito. Paikot-ikot lang tayo sa usaping ‘yan. Nasabi ko na ang rason sa’yo noon kung bakit ako umalis. ‘Di ba?” Naiinis na siya sa kakulitan nito. “It's still unclear to me why you left the Philippines. Maybe isa ‘yan sa rason. Hindi ka na makahinga sa akin. Or is it because you think I don't care about you?”

Pinahiran ko muna ang luha ko bago kumalas sa pagkakayap dito. "Ma miss kita ng sobra ma'am.Kung ano man ang rason ng biglaang pag alis niyo alam kong may malalim na dahilan ito" Hamahagulhul na sabi nito. Mahigpit na niyakap ako nito ulit kaya tumulo naman ang mga luha ko. "Sige ate alis na po ako"

Biglang sabi nito Manong kaya tumango kaagad ako. "Oo nga po manong, ngayon lang kasi ako nalayo sa kanila. Kailangan po kasi." "Bakit nga pala ihja? May problema ba sa pamilya niyo?" "Ah, sinangla kasi namin ang lupa namin nung nagkasakit si Tatay. Hindi kasya ang perang ipon namin. Tsaka wala kaming ibang pwede pag-uutangan kaya kailangan na akong magtrabaho. Marami kasing mawawalan ng hanap buhay kung tuluyan 'yon mawala sa 'min," Paliwanag ko.

Isang dahilan din ng pag kagising ng Inang Reyna mula sa kanyang pag kawala ng malay. Nung mga sandaling iyon ay tila ba hindi na mapigil ang lubusang pag luha ng Reyna dahil sa hindi man lamang niya nakausap at nakasama sa huling sandali ang kanyang asawa, at duon ay tila agad siyang nangungulila sa pag kawala nito. at ganun din naman ang pag dadalamahati ng kanyang anak na si Haggan habang nakatayo sa gilid ng kanyang Amang walang malay.

Nagising ako na sobrang sakit ng ulo. Pangunahing dahilan ay ang alak at dinagdagan pa ‘to ng isang bagay na kailangan kong isipin. Naaalala ko ang nangyari kagabi at hanggang ngayon ay nagtataka ako kung bakit bigla akong nagdesisyon na hindi na babalik pa ng Pilipinas. Pero ngayon, nagdadalawang-isip na naman ako!