Paglalakbay Novels & Stories

dagdag pa niyang sabi sa akin. ~~~~~ NAGLALAKAD ako sa gitna ng daan ng Rome Italy para pumunta sa isang tourist spot which is yung famous Trevi Fountain. Napakabilis ng pangyayari dahil narito na ako kaagad. Hindi talaga ako tinigilan ng dalawa hanggang hindi nila ako napapayag na magbakasyon at sinamahan pa nila akong bumili ng ilang mga damit para sa pagtravel ko. Sa totoo lang ay ito ang unang beses na nag out of the country ako at mag-isa ko pa.

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 86: Mga di Pagliliwanag na revelation' Ang paglalakbay kasama si Wilbert ay isang biglaang biyahe sa kalsada isang pagkakataong magmaneho lang at kung saan dalhin ng daanan. Ang kalayaan ng hangin at ng tahanan ay napakasaya. Kami ay nagmaneho nang walang tiyak na daan; ang aming landas ay hinahatak ng pagiging mausisa at pagnanasa para sa mga karanasang magkasama, na hindi maipapahiwatig ng anumang mapa o plano.

Shin POV Anong lugar to! Bakit ang dilim wala akong makita,,pakiramdam ko walang katapusan ang binabaybay ko..wala akong marinig,bakit parang wala akong maramdaman.. Ipinagpatuloy ko lang ang paglalakad ko sa walang hanggan na kadiliman na to,kahit wala akong makita,umaasa pa rin ako na mararating ko ang liwanag na gusto kong tahakin..

Ngunit sa halip na sumagot ay piniling magkibit-balikat ng dalawa at magpatuloy sa paglalakad. "Sa gitna ng aking pagkalito, natagpuan ko ang tuwa sa paglalakbay.”bigla ay saad ni Macario na nakangiti. Napalingon rito ang grupo saka napailing. Talaga ba, inenjoy niya ang nakakapagod na paglalakad. "Ay wow! Akala niya siguro simpleng hiking lang ito. Hello! Makikipaglaban kaya tayo sa mga masasamang espiritu, Macky!" ani Jeyzel. Natawa naman ang mga kasama nila.

Maglalakad siya. Sabi ni Kade, mas mabuting maglakad—para masanay, para maramdaman ang paligid, para makita na hindi lahat ng paglabas ay may bantang kaakibat. Habang naglalakad siya sa kalsadang hindi pa gaanong matao, naririnig niya ang mga yabag ng sariling paa. Ang bawat hakbang ay parang may kasamang tanong.

Kahit papano, ay medyo gumaan na ang kanilang mga nararamdaman. Maya-maya lang ay maingat na silang lumabas sa likurang bahagi ng mansyon nina Kael. Patago silang naglakad patungo sa kagubatan, duon sila dadaan upang mas maging payapa ang kanilang paglalakbay. Ngunit, ang inaakala nilang payapa ay isang malaking kabaliktaran pala ng katotohanan...

Hindi ito malayo, malapit lang ito sa penthouse. Nagpasya siyang maglakad papunta roon. Ang paglalakad ay isang paraan upang makatakas, kahit panandalian, sa bigat ng penthouse at sa bigat ng kanyang sitwasyon. Makakatulong ito sa pagtunaw ng pagkain at para na rin makapaglakad lakad dahil masyado siyang stressed kamakailan. Ang paglalakad ay nagpaparamdam sa kanya na nabubuhay pa rin siya sa normal na mundo, sa kabila ng lahat.

Naroon rin ang mapa at ruta ng mga lugar na nais niyang isa-isahing puntahan. -Travel with your BFF -Learn to cook -Face one of your biggest fear -Live alone -Accomplish a goal -Find your drink of choice -Challenge yourself -Make a first move -Take a road trip -Try a nice restaurant by yourself -Live somewhere else -Learn to drive manual -Build something with your own hands -Stay up until sunrise -Learn to fight -Volunteer -Try a new hobby -Apply for your dream job -Have a long conversation with a stranger

Diretso lang ako ng lakad habang tumutulo at humihikbi. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Basta na lang akong naglakad at sumakay ng jeep papunta sa terminal kung saan ako sasakay papuntang probinsya. Wala akong ideya kung saan pupunta ang alam ko lang ay lumayo at maghanap ng maaari kong tuluyan bago lumubog ang araw na ito. Halos wala na akong pakealam na nakasakay sa jeep habang tinatahak ang daan papuntang terminal. Nakatulala lang ako at hindi halos pinapansin ang paligid ko.

Nagsisisi pa ba ako? Hindi na… Akala ko ay magiging miserable ako sa paglalayas ko, sa paglalayo ko ngunit nagkakamali ako. Parang tadhana na sa akin iyon. Na ang paglalayas ko ay ang pagbukas din ng bagong buhay. Ang tuluyang lesson sa buhay. Wala akong kamuwang-muwang sa realidad dahil lahat ng bagay na gusto ko ay binibigay ng mga magulang ko. Masyado akong spoiled at wala akong alam kahit paghuhugas lamang ng pinggan. Sa pagbabantay pa kaya ng bata?