Naglalaway Dahil Sa Acid

It was a wet, cold afternoon and Xenica got bored. In attempt to relieve her boredom, she played prank on people by calling random numbers. It's all fun and games until her prank suddenly goes wrong! Shaun, a smart and undeniably handsome victim goes on to seek revenge and hunt the prankster. While paying for the consequence of her prank, she found herself entangled in a roller-coaster of romance, laughters, and banters. But little did Xenica know, meeting Shaun would lead her to discover a web of secrets and lies, hidden from her for years, that when revealed, it will change her life forever—one of the people close to her works with the country's most wanted syndicate, Black.

The moment the acid hit my skin, I heard my own flesh sizzle. In the last moments before my consciousness faded, my trembling fingers managed to dial my brother, the new Don of the Steele family. To my relief, Farrow finally answered. The sounds of expensive jazz and clinking glasses bled through the receiver. His voice was cold as ice. "What is it this time, Grace?" "Farrow... help me..." He cut me off before I could finish. "Listen, Betty's book launch is tomorrow night. If you dare cause a scene or embarrass the Family, I'll disown you. I'll ship you off to a convent in Sicily." The line went dead. A moment later, a second splash of acid hit my face, and the searing agony consumed me. My eyes were gone, leaving nothing but hollow, bloody sockets. You don't need to exile me, Farrow. I'm already gone. Forever.

The day I went to try on my wedding suit, a stranger stormed into the VIP fitting room and drove a knife into my gut. "Sleeping with my woman, and you dare wear a suit this expensive?" He ripped my shirt into ribbons with a wild grin and threw sulfuric acid straight at me. The knife was buried deep in my abdomen. Pain ripped through me as I collapsed. He yanked my hair, forcing my head up. "Susan Lefebvre is my wife. What the hell are you? Just some filthy side piece hiding in the shadows!" Blood dripped from my fingertips as the truth sank in. The fiancée I'd loved for seven years had been cheating on me all along. "What are you staring at?" He sneered. "Even if I kill you, no one can touch me. My wife runs this city!" Watching that arrogant face twist in triumph, I took out my phone with a trembling, blood-soaked hand and dialed my sister. "Allison," I said, my voice cold and calm. "Come pick me up at the bridal salon. And tell the Lefebvres that the engagement is off."

Habang brutal akong pinapaslang ng kriminal, ang dad ko, ang head ng Criminal Investigation Division, at ang mom ko, ang Chief Forensic Pathologist, ay nanonood sa laban ng kapatid kong si Lily Lambert. Bilang paghihiganti, ang kriminal, na dating nahuli ng dad ko, ay pinutol ang dila ko at ginamit ang phone ko upang tawagan siya. Isang bagay lang ang sinabi ng dad ko bago niya binaba ang tawag. “Anuman ang nangyayari, ang laban ni Lily ang pangunahing prayoridad ngayong araw!” Ngumisi ang kriminal, “Mukhang maling tao ang dinukot ko. Akala ko mas mahal nila ang tunay nilang anak!” Sa pinangyarihan ng krimen, nagulat ang mga magulang ko sa brutal na kalagayan ng bangkay at kinasuklaman nila ang kawalan ng awa ng killer. Subalit, hindi nila napagtanto na ang gula-gulanit na bangkay na iyon ay ang sarili nilang anak.

Pagkatapos ideklara ng doktor na brain dead ang anak kong si Mia Powell, kinumbinsi ako ng asawa kong si Liam Powelle na pirmahan ang organ donation consent form. Kasalukuyan ako noong nalulunod sa pagdadalamhati at malapit na ring mawala ang katinuan sa aking isipan. Dito ko aksidenteng nadiskubre na ang doktor ng aking anak na si Blair Lincoln ay ang dating kasintahan ng aking asawa. Nagsinungaling sila sa pagiging brain dead ni Mia para pirmahan ko ang form at makuha ang puso nito na kanilang gagamitin para mailigtas ang anak ni Blair na si Sophia. Pinanood ko ang pagsundo ni Liam kay Sophia sa ospital. Nakangiting umalis ang mga ito para bang isa silang perpekto at masayang pamilya. Nang kumprontahin ko ang mga ito, agad nila akong itinulak para mahulog mula sa isang building na siyang ikinamatay ko. Nang mabigyan ako ng ikalawang pagkakataon, bumalik ako sa araw kung kailan ko dapat pirmahan ang organ donation form. Tahimik akong nangako habang tinititigan ko ang nakahigang si Mia kaniyang hospital bed. Buhay ang sisingilin ko sa lalaking iyon at sa ex nito nang dahil sa ginawa nila kay Mia.

Halos muntik lang naman malunod habang lumalangoy ang kapatid ni Hadden, at para diyan, itinulak niya ako sa pool pagkatapos itali. Iniwan niya lang ako ng maliit na butas para sa hangin na may sukat na isang pulgada. Sinabi niya na pagbabayaran ko ang lahat ng doble para sa bawat pagdurusang dinanas ni Julia. Hindi ako marunong lumangoy. Wala akong magawa kundi subukan ang aking buong makakaya habang umiyak ako at pinakiusapan siya na pakawalan ako. Pero ang natanggap ko lang ay leksyon. “Hindi ka matututo kung hindi kita tuturuan ng leksyon ngayon.” Nagpumiglas ako para manatiling nakalutang, pero… Inabot ng limang araw bago naglaho ang galit ni Hadden at itinigil niya na ang pagdurusa ko, pero huli na ang lahat. “Pakakawalan kita sa pagkakataong ito, pero huwag mo nang uulitin ang parehong pagkakamali!” Namatay na ako sa pagkalunod.

— Preciso da sua ajuda para forjar a queda de um jato particular — eu disse calmamente. — É a única maneira de eu conseguir deixar Luca Moretti. As pessoas diziam que ele havia renunciado ao trono da Máfia por minha causa. Chamavam ele do homem que trocou o poder pelo amor, o herdeiro que abandonou sangue e ouro apenas para se casar com uma garçonete das favelas. Durante anos, ele fez o mundo acreditar em nós. Ele construiu impérios sob o meu nome. Ele me enviava rosas toda segunda-feira. Ele dizia à imprensa que eu era a sua salvação. Mas amor nem sempre significa lealdade. Enquanto eu estava ocupada acreditando no para sempre, ele estava construindo um segundo lar pelas minhas costas. Um lar cheio de risadas, brinquedos, e filhos gêmeos que tinham os seus olhos. Na noite em que desapareci, o império dele queimou. Ele devastou cidades, subornou governos, e enterrou homens vivos apenas para me encontrar. Mas, quando ele fez isso eu já tinha partido. E a mulher por quem ele um dia morreria não o amava mais o suficiente para permanecer viva.

Era la prometida de Ian Chávez, conocido como el "Príncipe Cisne", ofreció su posición de Primer Bailarín para casarse conmigo. Él, tan arrogante y solitario, sin embargo, ofreció la más absoluta sumisión en el escenario a mi coreografía de "La Corona Eterna". Tres años de estudio en París después, a mi regreso, descubrí que esa bailarina suplente, cuya espalda se parecía a la mía, ya se había adueñado de nuestro salón de ensayos privado. En la fiesta de bienvenida, Ian abandonó a los patrocinadores para correr detrás de la suplente, que lloraba. Tras el terciopelo del telón, escuché las palabras tiernas que nunca me había dirigido a mí: —Yamina, al principio te elegí porque eras su sombra, solo buscaba un sustituto. —Pero eres tan diferente, tu coreografía me embriaga, incluso más que la suya. —Solo asegurémonos de que ella no lo sepa antes de la función de despedida de “La Corona Eterna”. Desde el salón de ensayos llegaron gemidos sofocados y esa frase: —Te daré incluso mi posición de Primer Bailarín. Y justo allí, donde él una vez tomó mis manos y juró que Yo, Estrella López, sería su única alma gemela para toda la vida. Di la vuelta y me fui. De vuelta en el camerino y llamé al Sr. Díaz, su mayor rival. —Director Díaz, acepto el contrato para cambiar de compañía. Y por favor, prepáreme un regalo. Que la función de despedida de Ian se convierta en el mayor escándalo que el mundo del arte haya visto.

Mi suegra fue secuestrada, pero mi esposo, que tiene influencia tanto en el mundo legal como criminal, llevó a todos sus secuaces a celebrar el cumpleaños del perro de su amor platónico. Los secuestradores dijeron que si no veían a mi esposo en persona, matarían a la rehén, pero yo no hice caso. Esto fue porque en mi vida anterior, estando embarazada de ocho meses, saqué a mi esposo de la fiesta de cumpleaños por fuerza y salvamos a mi suegra. Su amor platónico nos siguió a escondidas, pero fue descubierta por los informantes de los secuestradores. Ellos la violaron, e incluso la descuartizaron y la dieron de comer a los perros. Mi esposo, tan enfurecido, mató a tiros a esos secuestradores y desapareció por un mes entero. Cuando regresó, nunca volvió a mencionar el asunto. Hasta que di a luz a nuestro hijo, yo estaba llena de felicidad. Pero mi esposo me arrojó, débil como estaba, al bosque, dejando que las bestias salvajes me mordieran hasta morir, devorándome sin dejar ni los huesos. —¿Tú envidiabas a Mía, incluso sobornaste a los secuestradores para matarla? No mereces obtener la felicidad que le pertenecería a Mía. Al abrir los ojos de nuevo, volví al día en que mi suegra fue secuestrada.

Pitong taon na kaming kasal ni Zackary at sa wakas ay nagkaroon na kami ng unang anak. Ngunit nang makita ang resulta ng pagbubuntis, naghinala siyang hindi kanya ang bata. Dahil sa galit, nagpa-paternity test ako sa kanya. Noong araw na lumabas ang resulta, si Zackary, na dapat ay nasa ospital, ay nagpakita sa aking pintuan. May hawak siyang litrato. Makikita sa litrato na nasa bahay ng kaibigan niya ang underwear ko. Sinipa niya ako ng malakas kaya nawala ang baby ko. Sumigaw siya, "You bitch, ang lakas ng loob mo na lokohin ako. Hindi ako magpapalaki ng anak ng ibang lalaki, alam mo ‘yon. Go to hell!" Nang maglaon ay nalaman niya ang katotohanan at nakiusap sa aking patay na anak na bumalik.