Chef's Kiss Novels & Stories

Sa kusina ako nakatayo, hawak ang whisk, nakikipagsabayan sa mga tunog ng kawali at mabilis na yabag ng mga staff na parang isang orkestra na walang sablay sa kumpas. “Miss Stefanie… ingat sa omelet. Ayaw ni Doña ng rubbery. Gusto niya fluffy, parang ulap,” sabi ng chef na tila sanay na sanay na sa mataas na pamantayan ng matriarka. “Opo, chef. Fluffy, not rubbery… noted,” sagot ko, sabay kindat. “Pero kung rubbery ang lumabas, itlog ang sisisihin ko, hindi ako.”

sabay turo sa isang lalaking lumabas mula sa kusina. Isang may edad nang chef ang lumapit—mga nasa kwarenta o singkwenta, mukhang mabait at maasahan. Nakasuot ito ng malinis na chef’s uniform at may maaliwalas na ngiti sa mukha. "Miss Cailyn, ako po si Chef Vince. Kinuha ako ni Mr. Jasper upang magluto para sa inyo. Anuman ang gustuhin ninyong kainin, sabihin niyo lang po sa akin."

His kisses was soft at first then it became deep and passionate. "Yeah coz you're just mine honey" he said between our kisses. Binitawan nya lang ako ng pareho na kaming kinakapos sa hininga. Then I realized how embarrassing it is to kiss him in front of the waiter and musicians that doesn't seem to mind us. I don't know if they're just professionals or that's the order kaya wala sa kanila ang nagre-react matapos ang halikan scene namin ni Zurich. Ibinaon ko ang mukha ko sa leeg nya ng mahuli ang pasimpleng pagsulyap ng waiter sa gawi namin.

"Opo. We met in the picnic. How was your burn, by the way?" Napangiti si Chef. "Good. Mabuti nalang at alam ni Miss Kaia yung first aid," He chuckled. "Laurier? Hmm. I think I heard that name before. Ah! Laurier! Are you the fiancé?" Mas lalong lumapad yung ngiti ni Lev. "Yes! Ako po." Chef nodded. "I knew that I heard your name somewhere." He paused and faced Seb. "E ikaw hijo? You look familiar."

"If you want to become a great chef, you have to work with great chefs. And that's exactly what I did."—Gordon Ramsay “I’m Aisha and I have a secret. Don’t tell others, okay? Promise?” the little girl cutely said. “Silence means yes so it’s a promise!”

Nakakatakot ang kulang-kulang na ito sa ginagawang potion. ​"Hindi puwede ang sabaw na 'yan, Ate Juliana," malamig kong sabi. "Gusto ko ng normal na catering. Ang kinuha kong chef ay galing sa isang Michelin-starred restaurant sa Paris. Walang lumilipad na talulot ng rosas sa menu ko."