Cinnamon Colour Hair の小説・ストーリー

You look so gorgeous, Veron! Sumulyap ako sa full sized mirror at binisita ang bagong kulay kong buhok. Kulay ash blonde iyon na may konti pang high lights. Ngumiti ako at sumang-ayon naman sa kaniyang sinabi. Sawa na kasi ako sa puro black hair. Ayaw kasi ni Dad na magpakulay ako ng buhok kahit pa naiirita na ako sa bagsak at walang buhay kong buhok.

Reklamo pa ni Zach. Kahit labag sa kalooban niya ay naglabas ng hair brush si Alex saka niya sinuklay ang mahaba niyang buhok. Kulay light brown iyon at natural lang din katulad ng hazel brown colored niyang mga mata. Bumabagay sa kutis niya. Lalo siyang pumuputi tingnan.

Pre, hugis puso, ang cute lang. Ang skin color nya, bagay na bagay lang sa features niya, medyo moreno siya, at itim na itim ang buhok, para siyang lagging nag mo-model ng mga suit at tie, sa tuwing suot nya yon, yung mga nakikita sa billboard, idagdag mo pa ang kulay ng mata—luntian. Grabe, parang laging hinahalukay ang pagkatao ko, sa tuwing titignan ako.

Kusang nagkakaroon ng daan sa dinadaanan niya kahit na maraming tao ang nakaharang doon. Takot lang nila mapagbuntungan ng galit nito. Ang blonde na buhok nito ay kulay violet na dahil sa shake na itinapon ng babae maging ang puti niyang damit. Mukang dalawang baso ang itinapon nito sa kaniya. Talagang inis na inis siya! Hindi na maaalis ang kulay niyon sa kaniyang damit panigurado!

Kailangan kong gumawa ng isang bagay na kahit papaano ay makakapagpagaan ng pakiramdam ko. At sa hindi ko rin maintindihang dahilan, ang naisip kong paraan ay ang magpakulay ng buhok. Pink. Oo, bright pink. Napailing pa ang hairstylist nang sabihin ko ang gusto kong kulay. "Sure po kayo, Ma'am? Medyo matapang po ang shade na ito." Napangiti ako. "Exactly." Kung magulo na rin lang ang buhay ko, gusto kong may isang bagay man lang na makapagpapangiti sa akin kapag humarap ako sa salamin.

Nang gabing iyon ay hinanda ko ang sarili sa tulong ng mga katulong. Maingat nilang inayos ang mahaba kong kulot na kulay kayumangging buhok. Hinayaan nila itong bumagsak sa likod ko sa malalambot na alon habang ang magkabilang gilid ay bahagyang itinukod sa likuran gamit ang maliit na silver hairpin na may simpleng disenyo ng mga bulaklak.

Namangha ako nang husto sa huling ayos ko nang dahan-dahan akong humarap sa malaking salamin. Na-highlight nang maayos ang aking soft features. Dahilan para mas tumingkad ang natural na ganda ko nang hindi nagmumukhang masyadong makapal ang kolorete. Gumuhit ang tamang kulay sa aking mga labi, at ang aking mga mata ay tila may sariling ningning. Bagay na bagay sa aking kumikinang na puting belo na dahan-dahang inilagay sa aking buhok.

wika nito at nag lakad na ito palabas ng building ko. “Ang isang ‘yun, mas gwapo siya kapag naka salamin pero pag walang suot na salamin, parang isang linya ang mata niya..” bulong ko at bagsak din ang buhok nito na magulo. Ito ang ikalawa sa pamilya ni boss Flame na nakita ko na may kulay sa ilalim ng natural na itim ng buhok. Ang kulay ng kay Boss Zeven ay kulay pink, hindi ko alam bakit kulay pink? Sa dami ng kulay na pwede ilagay sa buhok pink pa ang napili nito.

Taimtim kong pinasadahan ng tingin ang kabuuang itsura sa salamin. I’m wearing a guipure lace panel cami summer dress that shows a lot of my collarbone and chest. I never thought I’d look good in white with my natural tanned color. Hindi rin nakatakas sa paningin ko ang bagong kulay na buhok. My natural jetblack hair was gone and replaced with golden brown. Only my skin color now is the only thing that identifies me. Without this, I am no Maria Arabella.