Crystal Caverns Novels & Stories

babala ni Nathaniel. Sa ika-tatlumpung araw, ang Kristal na Bulaklak ay pumasok sa atmospera ng Daigdig. Hindi ito pumasok nang marahas. Ang mga talulot nito ay marahang bumukas, at ito ay lumutang sa itaas ng Karagatang Pasipiko na parang isang dambuhalang liryo sa isang lawa, hindi man lang gumagawa ng alon. Hindi ito sinubukang sirain ang Aegis shield; tila hindi man lang nito ito napansin.

[Dugo sa Altar ng Kasalanan] Ang unang pagsabog ay nagpadala ng mga piraso ng semento at kristal sa bawat sulok ng maringal na bulwagan ng Dark Sanctuary. Ang amoy ng pulbura ay humalo sa mahalimuyak na scent ng mga lavender candles na nakasindi sa pasilyo—isang kabaligtaran ng karahasan at karangyaan na laging bumabalot sa buhay ng mga Valeriano.

“I should learn how to respect all of you.” Tumayo siya, nilapitan ang estante ko. At doon, pumukaw sa kanya ang isang bagay. Kasunod ang tunog ng pagkabasag. Napalingon ako. Nakahandusay sa sahig ang Crystal Speaker Orb. Ang dating malinaw na bilog na tila may sariling buhay, ngayo’y durog-durog na. Ang mga piraso ng salamin ay kumikislap na parang mga luhang nahulog sa dilim. Sa gitna, ang mga pinong circuit ay pumipintig pa, pilit na tumitibok, hanggang sa dahan-dahang mawalan ng ilaw.