Novelas y relatos de Cliffs

tumalikod na si Cliff at naglakad papalayo ng biglang nagsalita ito. "Nagpaluto ako kay mommy ng spare ribs." medyu may kalakasan na anas nito. "Uy teka teka sama ako! Eto naman hindi mabiro." dali daling tunayo si Cloud at akmang tatakbo na ito ng matigil at tumingin sa akin. Napangiting tumango ako sa kaniya kaya halos liparin na niya ang distansiya nila ni Cliff. "CLIFF WAIT FOR ME!"

Kabanata 123 Kumuha si Clifford ng kung anu-anong papel nang hindi inaayos at mabilis na tumakbo palayo. “Sir, kunin ko na yung luggage.” At parang mas mabilis pa sa kuneho ang pagtakbo ni Clifford, dahilan para halos mabilaukan sa galit si Hades. Paglingon niya, nakita niyang nakatayo si Hanson sa gilid. “Ikaw ang sumagot.”

What an attitude! *****

Si Cliffrose mula sa kanyang upuan sa likod. Mula sa paraan ng pakikipag-usap ni David tungkol sa kanya, lahat ay nag-akala na si Cliff ay nakakatakot at nakakatakot. Ngunit ang lalaking naglalakad ngayon patungo kay Alex ay hindi nakakatakot. Siya ay mataba at nasa katanghaliang-gulang, at ang lahat ng mga bisita sa kasal ay ipinapalagay na hindi siya ang tinawag ni David. Hinanap nila ang totoong Cliff, ngunit walang ibang lumapit.

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

Clifford hovered nearby, his presence unmistakable. As the interview progressed, Katrina couldn't help but sense the undercurrent of tension between Clifford and Yohan. She wasn't quite sure, but it seemed to her that they were engaged in a silent battle of wills, their gazes locked in a piercing stare. Clifford's expression remained stern, while Yohan's eyes sparkled with a quiet amusement, as if he was enjoying the subtle sparring match.

Pinandilatan siya ng mga ito ng may mapang asar na mga mata. Sa kanilang mga mata, sinuman sa Golden Sands na nagalit sa kanilang amo ay naghahanap ng kamatayan. Hindi mahalaga kung gaano kalakas ang tao. Nagbuhat si Cliff ng brick at nagsuot ng puting safety helmet at lumabas. "Naiintindihan ba ninyo kung saan kayo nakatayo ngayon?" Sabi niya. "Alam mo ba kung kaninong lupain ito?"

Ngumiti si Clifford at mahinahon ang tono nang sumagot, “Huwag kang mag-alala, Miss Del Fierro. Katulad ng sinabi mo, magkaibigan tayong lahat.” Bahagyang napabuntong-hininga si Lizzy, naibsan ang bigat sa dibdib niya. Pinalitan niya agad ang paksa ng usapan. “Nagtatrabaho ka ba sa Haida?” tanong niya. “Oo,” sagot ni Clifford na may bahagyang yuko. “Pero balak kong lumipat dito sa Berun sa mga darating na araw. Mas gusto ko talaga ang lugar na ito.”

At iyon ay sa may cliff. "Mahilig sa mountain climbing ang mga kuya ko at sa mismong cliff na ito sa pinakagitna ay may kuweba. Doon sila pumupunta kaya may lubid silang tinali," paliwanag niya kahit na hindi nagtatanong ang binata..

maganda sana ang tanawin, pero nasa maling lugar naman. I tried to climb up to the roof to see the beauty of this city. And I see a wonderful view. I can't believe I can see the beauty of this bloody city Masarap ang hangin na dumadampi sa mukha ko. I can hear the whistling wind travelling around this city. I suddenly remember my brother. I hope we're looking at the same sky I said as tears fell down through my cheeks I wipe my tears and trying to go down but suddenly I saw someone walking with a blood on its hands.