Chasm Novels & Stories

utos ni Nilo, sabay hila sa akin ng walang pakundangan. Lumabas kami ng garahe at mabilis niya akong sinakay sa hammerhead niya. Hindi na ako nakapalag; sobra ang bilis ng takbo niya. Cindy POV Nakarating kami sa isang burol sa tabi ng malaking puno. Umupo kami, magkatabi, habang pinagmamasdan ang tanawin—ang araw na dahan-dahang lumulubog sa likod ng mga bundok, ang simoy ng hangin na humahaplos sa mukha ko.

Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll. Habang nagtitingin ng mga picture ay bigla kong ibinalik ang isang picture na nadaanan. Inislide ko ang mga ito upang tingnan ang laman. It's a picture of a two girl and they are wearing a casual dress then it change to a uniform of my favorite restaurant. They are familiar to me but I forgot where did I saw them. They're both pretty but different from each other. I half smirk because of that I like the other girl style and she's pretty while the other one is like a doll. Bagay sila ni Zero kaso sayang wag na lang.

The earth trembled. The temple walls cracked, the altar beneath her shattering like brittle glass. A deep, unholy growl resonated through the air as the ground split apart. Fire erupted, swallowing the priests whole, their screams drowned by the deafening roar of something ancient and furious. And then—he appeared. A figure wreathed in shadows and embers. Golden eyes burned like twin suns, his crimson hair flickering like wildfire. His black armor shifted like living scales, his presence so overwhelming that the very air trembled.

Halos mag-tatlong oras na rin mula nang umalis sila sa hotel, at habang lumalayo sila, tila ba mas lalo lang humihigpit ang pangangailangan niyang sumigaw ng "Sir, pahinga naman tayo!" Pero kailangan niyang kayanin, o kaya pa ba niya? Lalo na't nadaanan nila ang isang humps, at umalog talaga ang sasakyan. Ramdam na ramdam niya na parang may kaunting lumabas. "Shit naman oh!" bulong niya sa sarili, pilit na pinipigil ang mas lalong lumalakas na tawag ng kalikasan.

Sa kasawiang palad, sarado na ang nasabing mini park. Pumwesto na lang sila sa may hagdan ng chapel sa gilid. May distansya sa kanilang dalawa tila ilang pa ring magkatabi. Para kay Ali, okay na rin ang ganito. Tanaw nila ang kalsada ng Don Jose sa pwesto nila. Kahit Sabado night, wala ng dumadaan na sasakyan. Nagmistulang probinsya ang nasabing subdivision.

"Gago, lasing ba ang nagmamaneho niyan?" "Oh my gosh, si Ate Singer!" Seraphim, whose distance from the car is just an inches away, stood frozen with her wide eyes and dropped jaw. She held her breath as her widened eyes stared at the front window of the car where she can see a man who's also shocked as her.

Hell no! *****

Ahas! “Amelia, kumapit ka ng mahigpit sa hawakan!” buong tinig na sigaw nito. Sinunod ko ito ngunit sa tindi ng pagwawala ng kabayo nahihilo ko itong nabibitawan. Bumaba ito sa kaniyang kabayo, inilabas ang kaniyang tabak at sinimulang ihambalos sa ahas. Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo.

CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pinuputol ang nakabububinging katahimikan ng basement.

Kinagat ni Cheryl ang kanyang labi at mahinang sinabi, “Siguro ay hindi mo alam. Mayroong canyon na naghihiwalay sa Great East Continent sa ibang parte ng mundo. Ang pangalan ng canyon na ito ay Mysterious Canyon.” ‘Ang Mysterious Canyon?’ bumulong si Darryl sakanyang puso. Huminga nang malalim si Cheryl at sinabing, “Ang Mysterious Canyon ay isang daang libo kahaba at isang daang libo kalapad. Natatakpan ito ng isang makapal na fog palagi at may kapahamakan sa loob ‘non. May mga halimaw din doon at mga nakalalason na insekto at lumulubog na lugar. Kahit sino ay hindi kayang bumalik pag nahulog sila sa lumulubog na lugar.”