Cave Dweller Novels & Stories

Ang lugar ay lumitaw na walang tao. Gayunpaman, ang isang tao ay nakakulong sa isang underground cave sa likod ng kampo. Nakasuot siya ng isang itim na balabal at lumilitaw na may edukasyon at masarap, ngunit siya rin ay sumisid sa isang mala-mala-demonyong aura. Ito ay si Chester.

Hindi pa naman lumulubog ang araw nang maisipan kung kumuha muna ng pagkain para ipagpatuloy ang panunood sa magandang tanawin. Nahagip nang paningin ko ang isang anino malapit sa manmade cave na gawa ng mga tauhan ni papa. My father named that cave after my lola's death, Ofelia's Cave. Gawa ang loob nito sa iba't ibang klaseng bato at crystals. May lawak itong sampong talampakan at may lalim na limang metro lamang. Hindi ito gaanong malalim dahil masyado nang magiging madilim.

The items dropped by these feeble creatures—slime crystals or rabbit pelts—were suited only for beginner quests, tasks assigned to novice adventurers who lacked the skill to venture into more perilous realms. You might wonder why I’m alone here, without the company of other dwarves. The answer lies in the fact that my kind’s original home is in another forest, far from this quiet corner, in a place teeming with danger. There, dwarves live in a region easily accessible to adventurers, a death trap disguised as a home. I’ve never understood their way of life. They know the risks, yet they remain, as if their minds are etched with an unyielding command to follow their leader and believe that’s

It was a land of hills broken by ravines and green with luxuriant foliage, yet he could see something along the hills which looked like human dwellings. So he took some food with him and went ashore. No sooner had he entered the hills than he could see at either hand the entrances to caves, one close beside the other, like a row of beehives. So he stopped and looked into one of the openings. And in it sat two ogres, with teeth like spears and eyes like fiery lamps.

At hindi ko talaga napigilan ang sarili ko na magselos. Niyakap ako ni Hunter at bumulong siya sa akin. “Let's go,” pag-aya niya sa akin. “Let's go where?” curious kong tanong kay Hunter. Ngumiti si Hunter. “I saw a cave there,” mabilis na tugon ni Hunter at pagkatapos ay naglakad na kami patungo sa kuweba na sinasabi ni Hunter. Nang makarating kami sa cave ay lumantad sa mga mata ko ang nagagandahang stalactites at stalagmites. At pagkatapos ay may parang pool sa loob nito na ang tubig ay nanggaling pa sa dagat.

Maganda ang cave malaki ang loob at mas gumanda pa ang lugar dahil sa mga ilaw na ikinabit sa buong wall ng cave, ang konkretong bahay na parang hinigop ng wall ng cave ay lalong nagpaganda sa lugar. "Have you forgotten that I'm a member of the Underground Society?" Natigilan si Carnation sa pagmamasid sa paligid at wala sa sarili na hinarap ang binata na nakatingin sa kanya. "I'm a member of Underground Society and the Seven Sins Association's co-founder. I'm free to do whatever I want. I owned an entire f*cking cave because I can."

“I built this for emergencies like this. This place was maintained everyday kaya kahit walang nakatira ay fresh pa rin ang mga pagkain. But there are specific cave houses where some of my men used to live. Katulad na lang ni Xentel na minsan lang lumabas kapag nasa lungga niya ito.” Habang nagsasalita si Cean ay inilibot naman ni Galya ang paningin sa kabuuan ng kuweba. Nananakit ang katawan niya sa lakas ng impact ng pagbagsak ng sasakyan pero kaya niya iyong indahin pero nang bumalik ang tingin niya kay Cean ay napatda siya.