Dad And Son Quotes の小説・ストーリー

Ang Daddy naman ay hindi gaya niyang mainitin ang ulo pero talagang istrikto siya at kapag sinabi niya,iyon ang masusunod. Mas malapit ako kahit papaano kay Dad pero hindi naman ganoon masyado since minsan lang naman kaming magkaroon ng conversation as a father and daughter.Madalas kapag nagkakausap kami ay about business lang ang pinag-uusapan namin. "E kasi namang bata ka ang hilig-hilig mo sa libro.E,ayon nga't puno na ng libro ang buong kwarto mo." nakakunot pa ang noo ni Yaya habang binabanggit ang mga salitang iyon.

wika niya habang magkasalubong ang kilay. Dahil sa sinabi niya, bigla kong naalala ang napag-usapan namin ni Lucifer noong gabing ‘yon. They are indeed a father and son. Maghapon akong lutang dahil sa tanong ni Levin. Kahit nagsiuwian na ang mga bata ay hindi pa rin mawala sa isipan ko ang tanong niya sa ‘kin. ‘Do you like my dad?’ “Ahhhh! Hindi nga kasi! I don’t like him!” parang baliw na sigaw ko sabay hilamos sa mukha ko. Tangina mababaliw ako sa tanong ng batang ‘yon!

Hindi ko na hinintay na sumagot siya dahil tumakbo na ko at niyakap siya ng mahigpit. "I miss you dad!" Naiiyak nanaman na sabi ko. Namiss ko makipag joke, kulitan at makipagkwentuhan sa kanya. Sa amin ni Anya mas favorite ako ni Daddy, dahil dun mas protective siya sakin kaysa kay Anya. "I miss you too anak!" He hugged me even tighter. Lumayo si dad at tiningnan ang aking muka. "Mas lalo kang gumaganda anak mukang umaayos sayo ang buhay" Napahinto si Dad na tila ayaw nang ituloy ang susunod na sasabihin niya "M-may asawa"

" Siguro nung kabataan mo, ang harot-harot mo kaya gusto mong gayahin ka ng anak mo. Sinasabi ko sayo Gaden Lucas, wag mong maturo-turuan tong si Aaden at ikaw ang malilintikan sa akin." "Joke lang baby. Ako pa ba ang maghahanap ng iba?Sa ganda mong yan. Maaga mong nabihag ang puso ko baby. Kaya nga maaga pa lang ang dami ko ng sideline dahil sayo eh. Alam mo namang ikaw lang sapat na, nanginginig pa nga!" tsaka malakas siyang natawa. "Ha ha ha! Yes nginig pa dada!" segunda ng anak ko at sabay kaming natawa. "Nginig Dada, Momma? Cold?"

Naisipan ko lang ulit dumaan sa kuwarto ni Daddy bago ako matulog. He chuckled. "Gusto ko lang na tandaan mo 'yon." He held my hands as he squeezed them. "I want you to be happy always, okay? Gusto kong mabuhay ka ng naaayon sa gusto mo. I want you to live your life to the fullest, the moment that I failed to give you."

"Teka lang, Mom. May masasaya ba tayong alaala noon na kasama si Daddy? Parang konti lang yata kasi palaging busy si Daddy at palagi siyang nakasimangot noon. May pagka-masungit din siya. Kaya mas gusto ko si Daddy ngayon dahil marunong na siyang ngumiti." Natawa ako ng mahina dahil sa sinabi ng anak ko. Akala ko ay hindi niya napapansin noon ang pagiging masungit ng kanyang ama at expression nito na palaging nakasimangot lamang. "Am I really like that before?" Kunwari ay biglang sumimangot si Alpha Magnus at kumunot pa ang noo. "Bahay na natin ituloy ang kuwentuhan para hindi tayo masyadong gabihin sa daan," sabi ko sa dalawang lalaki g napakahalaga sa buhay ko.

Ang ganda talaga ng kapatid ko. "Beautiful. Like mother like daughter." Nakangiti kong sabi. Nginitian naman nila ako. "How about me, my Son?" nakangiting tanong ni Dad. "Syempre, so handsome. Like father like Son. But I'm more than handsome, Dad." Nakangiti kong sabi.

Wala naman na siguro kaming dapat na pag-usapan tungkol sa bata. “Dad is such a clown isn’t he?” Idinaan ko na lamang sa biro at mahinang pagtawa ang nangyari. Kinuha ko na ang pagkakataong iyon na umayos ng pagkakaupo at sandaling yumuko upang ayusin ang nalihis kong kumot. I was busy nang bigla siyang sumagot, “Y-Your dad is right somehow, your son needs a father…”

Mahabang sabi ni Dad. Minsan naman pala ayos si Dad. Patas kong mag-isip tsk! Ngayon ko lang atah naramdaman na kakampi ko siya, himala. Tsk! Gusto ko siyang patayin pero para sa mga anak ko bibigyan ko siya ng pagkakataon para mabuhay. "Wala kang kwentang Ama! Parang sinabi mo na rin na patayin ako! Hahaha!" Nanag-iinsultong sambit niya.

Hindi ko na siya tinatanong nang madalas tulad noong mga unang linggo ng pag-papamana sa akin ng kumpanya, pero tuwing may duda ako, siya pa rin ang unang tatawagan ko. "Anak, minsan mahirap talaga ang buhay negosyo," sabi ni Dad isang gabi, habang magkasama kaming nanonood ng mga updates sa kumpanya. "Pero tandaan mo, hindi lang negosyo ang buhay mo. Mahalaga ang pamilya, at higit sa lahat, ang iyong kaligayahan."