The Four Badboys And Me Wattpad Novels & Stories

Marami akong in-applyang trabaho kaya hindi ko alam kung anong company ang magtetext sa akin ng disoras ng gabi. “Still looking for a way out? Meet me at the Blackwood Bar. 8:00 PM. Bring the black card.” Tiningnan ko ang maliit na itim na card na nasa bulsa ko—isang bagay na iniwan ng isang lalaking naka-suit sa desk ko sa shop kanina bago ako masesante. Sabi niya, ito lang ang tanging paraan para mabayaran ang lahat. ​Tumingala ako sa kisameng may mga mantsa ng tagas ng ulan. Wala na akong choice. Wala na akong pupuntahan.

"Alam mo ba kung bakit napakaganda ng ngiti niya sa litratong 'to? It was because this was the time when his mind shut down everything about his dark past. Pili lamang ang nakalimutan niya at hindi naman lahat iyon pero mahirap pa rin para sa akin iyon though hindi naman siya nagbago dahil siya pa rin ang kapatid kong si Ryker. Pero kung titignan naman sa magandang banda ay may tuwa sa puso ko na kinalimutan niya iyon. Thirteen na siya sa larawan na 'to at dito rin nagsimula ang takot niya sa hospital," ani Sydney.

Sinubukan na nila na mag-abang sa mga posible na pagtatambayan muli ng babae pero talagang wala silang makita na tutugma sa kaisa-isang deskripsyon na naaalala ni Zane. Kaya ano pa nga ba ang aasahan kung hindi ang init ng ulo na kakaharapin ng mga miyembro ng mga Bastardos buhat sa kanilang lider na si Zane Lardizabal. Ang Bastardos ang grupo ng mga kalalakihan ngayon na ang tangi na rason sa pagiging bahagi ng magulong mundo ng mafia ay para pasakitin at guluhin ang mga tahimik na buhay ng mga magulang nila. Mga magulang na nang-iwan at nagpabaya sa kanila. Life has never been easy for them, and they vow to get revenge in every possible way.

Umaakto pang mahiyain ang úgok, samantalang ilang beses na silang nag-ala pórn star sa mga galawan nila sa tuwing nagsisiping silang dalawa. “Bakit ka nagpa-tattoo ng ganyang kalaki?!” Hindi maiwasan ni Caramel na magreklamo. “Ano k-kasi ’to... natalo ako ni Sixto noon sa isang patimpalak kaya napilitan akong magpa-tattoo. Girl, sobrang sakit pala magpa-tattoo,” napapangiwing kwento ni Fourth habang naaalala ang hapdi’t sakit noong nagpa-tattoo siya.

sabi niya. Tumalikod na siya at iniwan akong nagpupuyos sa galit. Napakasama nila! Bakit nila ginagawa ito sa akin? Minsan naiisip kong magpakalayo-layo na lang, pero wala pa akong sapat na pera para makapagsimula kasama si Heidi. Natatakot ako sa kaligtasan niya. Knowing my mother, she can do whatever she wants. Parang ang naging nobyo ng ate ko noon. Kagaya ko, tinanggihan din ni Ate ang engagement nito sa fiancé niya. Sumama ito sa nobyo niya. Pero gumawa ng paraan si Mommy upang mapaghiwalay ang dalawa. Kinasuhan niya ng rape ang lalaki. Nakulong ang lalaki dahil sa impluwensya ng magulang ko. Nabalitaan na lamang namin na isang araw na natagpuan ang lalaking patay sa loob ng selda. Halo

Kahit ang paglipas ng oras ay hindi na niya namalayan dahil sa masayang kwentuhan ng mga kabarkada ni Baldo. Gaya ng kanyang inaasahan, hindi naman talaga ganoon kasama ang lalaki. Katunayan noon mabuti pala itong tao kahit na tinagurian itong dakilang tambay sa lugar na iyon. Baldo was a nice man at base sa mga kwento nito, hindi naman talaga ito tambay. Isa itong animator noon. Natigil lang ito sa trabaho dahil sa inang may-sakit. Ito na lang daw kasi ang pwedeng mag-alaga sa ina dahil wala na ang tatay nito at wala rin naman itong kapatid. Paminsan-minsan daw ay rumaraket ito para may pantustos sa gamot ng ina.

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"

Mamaya na siya kikilos kapag 11pm na. “Nakakapagod ang araw na ‘to!” sandal ni Gabe sa upuan ng sasakyan matapos na patayin ang makina nito. Kakarating niya lang sa parking lot at plano niyang magpalipas ng ilang minuto. Pagod na pagod ang isipan niya hindi lang ang katawan niya. Hindi niya suka’t akalain na magiging ganun. Hindi niya pwedeng pabayaan na lang si Jake sa mga ganitong panahon na kailangan niya nang masasandalan. Mag-isa na lang ito sa buhay at alam niyang siya na lang ang hinuhugutan nito ng lakas ng loob upang magpatuloy na lumaban sa sakit. Naistorbo si Gabe sa baha ng kanyang mga iniisip nang marinig niyang may kumatok sa bintana ng kanyang sasakyan. Napalingon na doon ang

Na mas lalo lang lumala. Na nabaliw siya sa isang panaginip. Na bumangga siya sa sasakyan dahil distracted. Na nagtago siya sa Villa Madrigal. Na ang ulan, ang lugar, at ang pagkakataon—lahat iyon ay perpektong pagkakataon dahil sa kanyang plano. Isang bitag. Bitag na hindi niya planong buksan muli. Sa susunod na red light, ngumiti siya ng pilyo.

Badtrip! ___________________________________ Waaahhhhhh! Hirap akong buuin ito hahaha. Hindi pa po nagtatapos ang meeting na ito. May kasunod pa po kaya vote and comment! Meet the goal para maganda yung next update! Next chapter: Pictures of the baby Devil