Novel & Cerita Dad And Son Quotes

"And don't hold back anymore my son. You deserve to be happy and she deserve too as well as with the twins. I know you love her more than she do. Don't waste time son, you are not getting any younger" That was an unexpected conversation I had with my Dad.

I sighed deeply and gave a small laugh. “Why? Did those weaklings run to you crying?”I said sarcastically with a smirk. “Son, you can’t just fire our employees whenever you want,”Dad said sharply. “I don’t need useless employees like them, Dad,”I replied, still smirking as I leaned back in my swivel chair. “They’re all idiots,”I added. “How can you say that?”Dad’s asking me seriously.

My Dad is a cold person and I think I inherited his traits but he has a soft spot for my Mom. "Honey, gutom na talaga ako." Pang uuto ni Dad. "Oh, andito na pala ang bunso natin." Tumayo pa ito at binigyan ako ng mahigpit na yakap na binalik ko. I gave my Dad a small smile before sitting in the chair in front of them.

Diretsang diretsa, tapang naman. "These kids talaga, I'm happy for all of you." sabi naman ni Mom. "I wish your relationships will help you grow as a person and will help you learn how life runs." Dad said and then we have a toast. The dinner turned out well, puro tawanan, asaran, mga throwbacks and even our childhood ni Ethan binalik balikan nila.

"Darating ang mga panahon na may papasok sa buhay mo para buuin kang muli, ngunit iiwan ka. Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano, hayaan mo silang lumayo. Hayaan mo silang umalis sa tabi mo. Nangyayari talaga iyan, pero kung babalik man siya, bigyan mo ng isa pang pagkakataon. Tingnan mo kung worth it ba." "I'll promise you that, Dad" "Good boy* brush his head*" "Pero Dad hindi naman totoo iyang sinasabi mo, hindi ba? Hindi ninyo ako iiwan ni Mom, hindi ba?" "Oo naman Son, sinasabi ko lamang ito upang maging handa ka. Hindi natin alam ang ating kapalaran, hanggat maaga pa kailangan na nating iparamdam at sabihin sa mahal mo kung gaano sila kahalaga at kamahal mo"

Iritadong tanong ni Mommy, hindi na niya kinukubli ang pagdududa sa boses niya. “Let your son talk, Daniella,” sabat ni Dad sa mahinahong tono. Pero hindi iyon ikinatuwa ni Mommy, isang masamang tingin ang itinapon niya sa aking ama. “Sinasabi ko lang naman. High blood ka na agad eh, hindi pa nga nakakapagpaliwanag ang anak mo,” patuloy ni Dad habang bahagyang tinapik ang ilong ni Mommy gamit ang kanyang hintuturo. Saglit akong natawa at napangiti sa eksenang iyon. Sa kanya nga siguro ako nagmana ng pagiging sweet at kalmado.

"Dad, shall I go out? I am getting bored here." Hindi naman tumanggi ang dad niya. "Okay, go ahead my son. We have so many important things to talk about. Enjoy your day!" "Okay, Bye Dad." aniya at kumaway rito."Bye Mr. Jonathan." Gumanti din ng kaway si G. Jonathan sa kaniya. "Bye, Jino." Iyon lang at naiwan na ang dalawang busy sa pagkakaperahan ng mga ito.

Masyado lang mayabang si Dylan na ipinagmamalaki nito ang mumunting negosyo ng pamilya ng mga ito. “Tara na, son. Huwag mo nang kausapin ang pulis na ‘yan. Sayang lang ang oras mo.” sabi naman ng isa pang mayabang na si Mateo. May pinagmamanahan talaga si Dylan. Like father, like son! “Compadre Ken, pag-isipan mo ang sinabi namin ha.” muling sabi nito sa daddy niya saka umalis na. Tahimik lang silang lahat habang pinapanood ang dalawang mag-ama na sumakay sa kotse at umalis.

pahayag naman ni dad. Nagulat ako sa kaniyang sinabi, “Dad naman, don’t say that—masyado pang maaga para diyan, marami pa kayong mararanasan at magagalaan. Mahaba pa ang buhay niyo para mag-enjoy dad okay?” saad ko naman sa kanila. “Hindi ko naman sinasabi anak na ngayon, at kundi pag-dating ng araw,” tugon naman sa akin ni dad.

Ang Daddy naman ay hindi gaya niyang mainitin ang ulo pero talagang istrikto siya at kapag sinabi niya,iyon ang masusunod. Mas malapit ako kahit papaano kay Dad pero hindi naman ganoon masyado since minsan lang naman kaming magkaroon ng conversation as a father and daughter.Madalas kapag nagkakausap kami ay about business lang ang pinag-uusapan namin. "E kasi namang bata ka ang hilig-hilig mo sa libro.E,ayon nga't puno na ng libro ang buong kwarto mo." nakakunot pa ang noo ni Yaya habang binabanggit ang mga salitang iyon.